مُرتاح

از بعد ۹ اسفند هنگام شنیدن تلاوت آیه: «يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً» بند دلم پاره میشه!

و چون دل به دل راه داره، نگران گم شدن از مسیر نیستم!

با تو هیچکس جز من بی‌ سپر نمی‌جنگه

دلتنگ‌تر از سطرهایی بودم که می‌نوشتم خسته‌تر از هر بازتابی غمگین‌تر از هر توصیفی و طوفان درونم در آرامش ظاهرم گم می‌شد! مهسا

از آدمای ریزبین خوشم میاد :)

قمِ بارونی ۱۰ آبان ۰۵

عجیب است! همه چیز در من به تو ختم می‌شود، بی‌آنکه هیچ ربطی به تو داشته باشند...

همان‌قدر که دوستت دارم، می‌بوسمت و می‌دانی که چقدر زیاده‌خواهم!

از شوق «من یمت یرنی» اختیار وار حنجر به روی خنجر قصاب می‌کشم عاصی خراسانی

دوست داشتنت: نامحدود پر سرعت و بدون محدودیت جغرافیایی

کاش آغوشت یه مکانِ پیش‌فرض بود: در دسترس همیشگی و بدون محدودیت جغرافیایی

بعد از علی الاصول، نوبت می‌رسه به: «بدون محدودیت جغرافیایی»

من دلی را به دست او دادم که سرش بین خلق دعوا بود…

ابرهای همه عالم، شب و روز در دلم می‌گریند اخوان ثالث

خورشید را غروب‌ است اما خیالت را در آسمان قلبم غروبی نیست...

- چگونه‌ای؟ + رگ به رگ دلتنگ!

نام دیگرم «ایران» است؛ سرزمینی پر از رنج و غم!

به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد

به همین غم قسم که در یادم تویی و دیگران فراموشند می‌کُشد عکسِ تازه‌ تو مرا، عکس‌ها قاتلانِ خاموشند سجاد رشیدی‌پور