دومآن.

سایه‌ها از چیزی روشن‌تر گریخته‌اند. _ف.

واقعا می‌خوای خوشحالم کنی؟ منو ببر کنسرت وصال علوی‌.

آنچه را زمان کشت، خاطره دوباره زنده می‌کند. _ ف.

یادم میاد بچه بودم، ۶ سالم بود،آمادگی میرفتم. هر روز طبقه بالا، یه خانومه، یه کارتون پاستیله هات داگ میفروخت ب بچه ها. همه میخریدن ولی من نمیتونستم. نه اینکه بهم پول ندن تو خونه یا نه اینک دوس نداشته باشم ازشون پول بخوام. نمیدونم دلیلم چی بود. ولی با اینک دوست داشتم ازون پاستیلا بخرم، هیچ وقت پول نخاستم. و همیشه تو دلم موند.

💗/

پیشان های مودبِ کوچمون🥲

راهِ فرار از فکر و خیال: باید اون‌قدر مشغول ساختن زندگیت باشی که شب، خسته برگردی خونه، توی تخت بیفتی و قبل از اینکه مغزت دوباره شروع کنه، خوابت ببره.

تئوری استخوان نشکسته: اگه تا حالا استخوانت نشکسته، پس قرار نبوده درد فیزیکی زیادی بکشی؛ در عوض قراره از نظر روحی و روانی و احساسی آسیب ببینی.

"گاهی به گذشته نگاه می‌کند و می‌بیند روزگار میان آدم‌ها چه فاصله‌ی درازی انداخته است. یک روز دور هم روی زمین می‌نشستند و از هر دری حرف می‌زدند؛ حالا یکی آن‌سوی دنیاست، یکی در پیِ معاش، یکی در هیاهوی همایش‌ها و جلسه‌ها، و دیگری چنان درگیرِ ساختن فرداست که گذشته، برایش، به خاطره‌ای دور بدل شده است."

برای اولین باره که از یه جا نشستن توی شیفت اعصابم خورد نیست. ایشون یه عروسک خرسی هم با خودش آورده و خیلی دوسش داره و بوسش میکنه ( اسم عروسکشم تِدی عه)؛ به لطف ایشون شیفت داره قابل‌تحمل تر می‌گذره.

باران، هیچ‌وقت برای خودش نمی‌بارد. _ف.

چو رنج بوده فقط سهمم از جهان شما؛ خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهان خودم.

چو رنج بوده فقط سهمم از جهان شما؛ خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهان خودم.