💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
رفتن به کانال در Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گمنام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
نمایش بیشترإيران140 085دسته بندی مشخص نشده است
278
مشترکین
-124 ساعت
-47 روز
+1530 روز
آرشیو پست ها
سخت‌ترین کار دنیا، دفن کردن کسی نیست که دوستش داری؛ سخت‌ترین کار، برگشتن از کنار قبری است که نیمی از خاطراتت را در آن جا گذاشته‌ای...
#آوای_گمنام..🍃
و اما دختران؛ وقتی فشار زندگی رویشان زیاد میشود، چنگ میزنند به موهایشان و فشار آنها را کم می‌کنند..
همینقدر بی رحمانه!💔🥀
وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته.
به دعای خیرت، الحمدلله خوب هستم. از خداوند متعال می‌خواهم که تو نیز همیشه در پناه لطف و رحمتش، آرام، سلامت و سربلند باشی.
نامه‌ات را با دقت خواندم. کمتر پیش می‌آید که واژه‌ها بتوانند صداقتِ دلِ نویسنده را این‌گونه آشکار کنند. از لطف، احترام و نگاهِ زیبایت صمیمانه سپاسگزارم.
درست گفتی؛ گاهی شناخت، حاصلِ سال‌ها هم‌صحبتی نیست، بلکه از میانِ چند کلمه، چند رفتار و نوعِ نگاهِ انسان به جهان شکل می‌گیرد. آنچه از تو دیده‌ام نیز، ادب، وقار و قلبی است که با یادِ الله آرام می‌گیرد و این، ارزشمندترین شناخت است.
خوشحالم که گلِ لاله، من را به یادِ شما می‌اندازد. برای من نیز، هر بار که آیاتِ قرآن، کلامِ الله، یا تصویری از اسلام را می‌بینم، بی‌اختیار یادِ تو و زیباییِ نگاهت به دین می‌افتم. امیدوارم خداوند این پیوند را همیشه به خیر و برکت آراسته نگه دارد.
اثر جدیدم، نشر شد...
و اما درباره‌ی نامِ گمنام...
راستش دوست دارم در این دنیای مجازی، همین‌گونه گمنام باقی بمانم.نه از پنهان کردنِ هویت، بلکه از اینکه می‌خواهم میانِ من و نام‌های دیگر، تفاوتی باشد؛
می‌خواهم این صدا، این واژه‌ها و این جهانِ کوچکِ نوشته‌هایم، همان‌گونه ناشناخته بماند؛ زیرا بعضی زیبایی‌ها وقتی دور از هیاهوی نام و شهرت می‌مانند، خالص‌تر دیده می‌شوند.
گاهی انسان نمی‌خواهد با نامش شناخته شود؛ می‌خواهد با اندیشه‌اش، با کلامش و با نوری که در واژه‌هایش پنهان کرده است، به یاد بماند.
از مهر و دعای خیرت سپاسگزارم. خداوند دلت را همیشه با نورِ قرآن زنده، قلمت را پربرکت و قدم‌هایت را استوار بدارد.
در پناهِ الله متعال باشی...
#آوای_گمنام..🍃
وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته.
به دعای خیرت، الحمدلله خوب هستم. از خداوند متعال می‌خواهم که تو نیز همیشه در پناه لطف و رحمتش، آرام، سلامت و سربلند باشی.
نامه‌ات را با دقت خواندم. کمتر پیش می‌آید که واژه‌ها بتوانند صداقتِ دلِ نویسنده را این‌گونه آشکار کنند. از لطف، احترام و نگاهِ زیبایت صمیمانه سپاسگزارم.
درست گفتی؛ گاهی شناخت، حاصلِ سال‌ها هم‌صحبتی نیست، بلکه از میانِ چند کلمه، چند رفتار و نوعِ نگاهِ انسان به جهان شکل می‌گیرد. آنچه از تو دیده‌ام نیز، ادب، وقار و قلبی است که با یادِ الله آرام می‌گیرد و این، ارزشمندترین شناخت است.
خوشحالم که گلِ لاله تو را به یادِ من می‌اندازد. برای من نیز، هر بار که آیاتِ قرآن، کلامِ الله، یا تصویری از اسلام را می‌بینم، بی‌اختیار یادِ تو و زیباییِ نگاهت به دین می‌افتم. امیدوارم خداوند این پیوند را همیشه به خیر و برکت آراسته نگه دارد.
در مورد اثر جدیدم، نشر شد...
و اما درباره‌ی نامِ گمنام...
راستش دوست دارم در این دنیای مجازی، همین‌گونه گمنام باقی بمانم.نه از پنهان کردنِ هویت، بلکه از اینکه می‌خواهم میانِ من و نام‌های دیگر، تفاوتی باشد؛
می‌خواهم این صدا، این واژه‌ها و این جهانِ کوچکِ نوشته‌هایم، همان‌گونه ناشناخته بماند؛ زیرا بعضی زیبایی‌ها وقتی دور از هیاهوی نام و شهرت می‌مانند، خالص‌تر دیده می‌شوند.
گاهی انسان نمی‌خواهد با نامش شناخته شود؛ می‌خواهد با اندیشه‌اش، با کلامش و با نوری که در واژه‌هایش پنهان کرده است، به یاد بماند.
از مهر و دعای خیرت سپاسگزارم. خداوند دلت را همیشه با نورِ قرآن زنده، قلمت را پربرکت و قدم‌هایت را استوار بدارد.
در پناهِ الله متعال باشی...
#آوای_گمنام..🍃
نه شهرت خواهم، نه آوازِ بلندِ جهان،
همین که نیکی بماند، بس است برای این جان...
🌷
نه شهرت خواهم، نه آوازِ بلندِ جهان،
همین که نیکی بماند، بس است برای این جان...
🌷
گاهی متوجه می‌شوم که در پیام‌هایم، بیش از حد جدی و بی‌پرده سخن می‌گویم.
می‌دانم بعضی‌ها از صراحتِ کلامم دلخور می‌شوند؛ اما هرگز نیاموخته‌ام حقیقت را پشتِ پرده‌ی تعارف پنهان کنم.
دروغ، هرچند شیرین باشد، آرامشی موقت می‌آورد؛ اما حقیقت، هرچند تلخ باشد، دست‌کم انسان را از فریبِ خویش نجات می‌دهد.
من ترجیح می‌دهم از صداقتم رنجیده شوند، تا اینکه با دروغی، لبخندی کوتاه بر لبشان بنشانم.
شاید صریح بودن، مرا در نگاهِ بسیاری سخت و سرد نشان دهد؛ اما آنچه بر زبان می‌آورم، از دشمنی نیست؛ از آن است که حقیقت را ارزشمندتر از رضایتِ لحظه‌ای می‌دانم...
🖤
