دختر سرزمین بودا

چیزی که تو را نکشد، قوی‌ترت می‌کند.

امروز متوجه حساسیت شدیدم به موضوعات زن‌ستیزانه و مردسالاری شدم. گرچه از خیلی پیش‌تر شاهد این حساسیت در خودم بودم، ولی اینکه هر روز بیشتر می‌شود برایم جالب است. خیلی سریع در برابر آدم‌هایی که این حس را برایم ایجاد می‌کنند گارد می‌گیرم و حالم را بد می‌کنند، چون دیدن آدم‌هایی با چنین افکاری خیلی آزاردهنده است. متأسفانه در جامعه ما هر روز بیشتر شاهد آدم‌هایی با این دیدگاه‌ها هستیم. در مقابل، آدم‌های فهمیده، آدم‌هایی که خیلی دورتر از این دیدگاه‌ها ایستاده‌اند، چقدر امن و ستودنی‌اند. بیایید با هم آگاهی‌مان را در مورد دیدگاه‌های درست و اشتباه نسبت به جنسیت بیشتر کنیم و از دیدگاه‌های اشتباه فاصله بگیریم، تا حتی یک زن دیگر هم شاهد چنین تجربه های نباشد.🌱

دارم به این فکر می کنم که پنج سال تدریس، آن هم درست موقع که خودم نوجوان بیش نبودم برایم پر بود از سختی ها و چالش ها، اما یکی از نتایج که روی شخصیتم داشت این بود که آن سال ها مرا به انسان صبورتری تبدیل کرد. مثلا دیدار و شناختن انسان های متفاوت، از سنین متفا‌وت و اخلاق متفاوت مرا قدرت بیشتری برای تحمل و صبوری داده است که اکنون از این بابت خرسندم.

این دکلمه مربوط یک سال پیش است، اتفاقی پیدایش کردم🙂

دو روزی است بجای فرار از اندوه ها، تلاش می کنم تصمیمات آگاهانه جهت کمرنگ کردن شان بگیرم. میدانم گاهی وقتی خیلی خوب نباشیم، مغز ما خیلی ما را به سوی راه حل های موثر هدایت نمی کند، اما گاهی نوشتن یا فهمیدن کار های که در موقع حال بد ما کمک‌ می کنند میتواند موثر باشد. مثلا گوش دادن به پادکست های مرتبط به افکار یا حال مان، انجام مدیتیشن و یوگا (در حد پنج دقیقه هم موثر است)، و یا نوشتن ژورنال و یا افکار مان.. یا شاید کلی کار های دیگر... یاد بگیریم خودمان را خودمان نجات دهیم، اکثر وقت ها کسی برای نجات مان نمی آید..🤍

خدا کند این اندوه دست از سر قلبم بردارد.

من گریسته‌ام، آری مدتی است که با هر ضربه‌ کوچکی، با هر بهانه اندکی به گریه می‌افتم. دوست من، دلم زخم دارد. همین.

نامه‌ سیمین بهبهانی به منصور اوجی

آهنگ های که دوست دارید را اینجا بفرستید با هم گوش کنیم. لینک ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=6578258808

تا تو از رنج درس اش را نگیری، رنج تکرار خواهد شد..

زخمم آنقدر عمیق شده که می شود در آن درختی کاشت.

گاهی فکر می کنم که چطور شد این همه درست موقع جوانی ما رخ داد؟ چطور از آن به این رسیدیم؟ پنج سال عمر زمانی خیلی زیادی است. اگر من هفتاد سال یا هشتاد سال زنده باشم و ده یا بیست سال را اگر نوجوان و جوان باشم تو تقریبا ۱/۳ یا۱/۴ حصه جوانی مه حیف کردی. من میتوانستم از پانزده تا بیست سالگی خیلی زندگی کنم ولی فقط دوام اوردم که از بین نرم. عقده زندگی نکرده ام را سال ها شاید جبران نتوانم. میگویند این شرایط که فقط سر ما نیامده سر همه آمده، منم میدانم و ای اوج بدبختی همه ماست....

اسم این گیاه یا گل پیچ امین الدوله است!!🥲

من عاشق عطر و بوی این گلم✨🌱

شاید این افکار، این تجارب، این عمل ها همه جز تکامل من در این سال هاست... شاید این ها باید اتفاق بیافتد تا من، من سال های بعد شوم...