رو‌ح‌ِ ســوختـه؛

طول کشید تا بفهمم داشتم دنبالِ آن دقیقه‌ای از زندگی می‌گشتم که در آن، هنوز از هیچ‌چیز نترسیده بودم؛ دنبالِ نگاهِ آدم‌ها، پیش از آن که یاد بگیرند چگونه غریبه بمانند. و حالا، در این سکوتِ ملسِ عصرِ پاییز، فهمیده‌ام بعضی گمشده‌ها اصلاقرار نیست پیدا شوند. زیبایی‌شان به همان بی‌نام‌ونشان بودنشان است؛ مثلِ عطرِ تنِ کسی که یک روز آمد، باران را با خود آورد، و وقتی رفت، تمامِ کوچه‌های شهر را به نامِ خودش سند زد...

نمی‌دونم این آخرین حرف‌ها رو از کجا شروع کنم، فقط می‌دونم که قبل از بسته شدن این صفحه، یه سری حرف هست که دلم می‌خواد بهتون بگم. MIN برای من فقط یه چنل نبود؛ جایی بود که بخشی از خودم رو توش گذاشتم. از علاقه‌هام نوشتم، چیزهایی رو به اشتراک گذاشتم که دوستشون داشتم و با آدم‌هایی همراه شدم که شاید هیچ‌وقت از نزدیک ندیدمشون، اما حضورشون برای من بی‌اهمیت نبود. شاید هیچ‌وقت نتونسته باشم اون‌طور که باید ازتون تشکر کنم. شاید بعضی وقت‌ها متوجه نشده باشم که چند نفر واقعاً اینجان و نوشته‌هام رو دنبال می‌کنن، اما حالا که قراره همه‌چیز به پایان برسه، می‌خوام بدونید که تک‌تک لحظه‌هایی که کنارم بودید، برام ارزش داشتن. ممنونم ازتون؛ برای موندنتون، برای توجهی که بهم دادید و برای اینکه اجازه دادید MIN یه گوشه‌ی کوچیک از دنیاتون باشه. حتی اگه بعضی‌هاتون فقط تماشاچی خاموش اینجا بودید، باز هم بخشی از این مسیر به حساب میاید. راستش، خداحافظی کردن با چیزی که براش وقت گذاشتی همیشه آسون نیست. آدم به چیزهایی که با علاقه ساخته عادت می‌کنه؛ به حضور آدم‌ها، به روزهایی که می‌گذره و به خاطرات کوچیکی که شاید در لحظه معمولی به نظر برسن، اما بعداً بیشتر از چیزی که فکر می‌کردی برات ارزش پیدا می‌کنن. من هم MIN رو با تمام لحظه‌های خوب و بدش به خاطر می‌سپارم. قرار نیست هر چیزی تا ابد ادامه پیدا کنه تا معنای خاصی داشته باشه. بعضی چیزها فقط برای یه دوره از زندگی ما ساخته می‌شن و بعد، با وجود تمام خاطراتی که ازشون باقی مونده، به پایان می‌رسن. نمی‌خوام آخرین حرفم یه خداحافظی غمگین باشه. می‌خوام به‌جاش ازتون تشکر کنم؛ برای اینکه اینجا بودید، برای اینکه بخشی از این تجربه شدید و برای تمام چیزهای کوچیکی که شاید خودتون حتی متوجه تأثیرشون نشدید. امیدوارم زندگی باهاتون مهربون باشه. امیدوارم برای رسیدن به چیزهایی که می‌خواید، به خودتون فرصت بدید و هیچ‌وقت فراموش نکنید که ارزش شما به تعداد آدم‌هایی که کنارتون می‌مونن نیست. این آخرین پست MINـه، اما نمی‌خوام آخرین چیزی که از اینجا یادتون می‌مونه، فقط تموم شدنش باشه. می‌خوام یادتون بمونه که یه روز، یه جایی به اسم MIN وجود داشت؛ جایی که من با علاقه ساختمش و شما با حضورتون بهش معنا دادید. مراقب خودتون باشید. و ممنونم؛ برای تمام روزهایی که کنارم بودید، حتی اگه کوتاه. — Min Yoongi.

𝑻𝑯𝑬 𝑬𝑵𝑫 𝑴𝑰𝑵

این پست رو فور کنید، یک پست مشخص کنید فور کنم 60+ ویو بگیرید.

حمایتِ دوطرفه میخوام و همه رو جوین میشم، پس انتظار دارم متقابلا جوین باشید.