03

رو تنش پرِ زخم، زخم یادگاری آفتاب از پشت ابرا صداش زد یهو'کی گفته تو بی کس و کاری؟' میکوبید شلاق و رو شونه هاش غم تنه میزد به امید بهاری باد اومد، باد اومد تو گوشش خوند 'کی گفته تو بی کس و کاری؟'

توام با من تو این قاب عکسی مگه نه؟ من و تو و دایناسور های مهربون میخندیم و دستامونو انداختیم رو شونه های هم برای ساختن دنیایی از نوع بهترش.