خونه‌ی روشن.

گر عشق نبودی و غمِ عشق نبودی، چندین سخنِ نغز که گفتی، که شنودی؟ ور باد نبودی که سرِ زلف ربودی، رخساره‌ی معشوق به عاشق که نمودی؟ عشق را دو برادر بودی؛ یکی حزن، یکی شادی. حزن به نزدِ عاشق رفت، و شادی پیشِ معشوق. - شهاب‌الدین سهروردی؛ رسالة فى العشق.

می‌دانید آتشی که زیر خاکستر می‌ماند چه دوام و ثباتی دارد؟ عشقِ پنهانی، عشقی که انسان جرأت نمی‌کند هرگز با هیچ‌کس درباره آن گفتگو کند، به زبان بیاورد، به هر دلیلی که بخواهید؛ از لحاظ قیود اجتماعی، از نظر طبقاتی، به سبب اینکه معشوق ادراک نمی‌کند و به هر علت دیگری آن عشق است که درون آدم را می‌خورد و می‌سوزاند و آخرش مانند نقره گداخته شفاف و صیقلی می‌شود. - چشم‌هایش؛ بزرگ علوی.

«ای کاش همه‌ی آن‌چه را که در دلم است می‌توانستم برایت بازگو کنم. یا شاید نبایستی چنین کاری بکنم. آیا باید به تنهایی درد بکشم؟ غمی رنگ باخته دلم را به درد می‌آورد.» - نامه اولگا کنیپر؛ به آنتوان چخوف.

امشب خیلی دیوانه هستم، مدت زیادی گریه کردم. نمی‌دانم چرا فقط یادم هست که گریه کردم و اگر گریه نمی‌کردم خفه می‌شدم. تنهایی روح مرا هیچ‌چیز جبران نمی‌کند. مثل یک ظرف خالی هستم و توی مرداب‌ها دنبال جواهر می‌گردم. - فروغ فرخزاد.

امشب خیلی دیوانه هستم، مدت زیادی گریه کردم. نمی‌دانم چرا فقط یادم هست که گریه کردم و اگر گریه نمی‌کردم خفه می‌شدم. تنهایی روح مرا هیچ‌چیز جبران نمی‌کند. مثل یک ظرف خالی هستم و توی مرداب‌ها دنبال جواهر می‌گردم. - فروغ فرخزاد.

من هیچگاه تیر و کمان نداشتم مادر نه پرنده‌ای را زده‌ام نه شیشه‌ی کسی را شکسته‌ام اما، بچه‌ی چندان خوبی هم نبودم هیچگاه دلت را نشکستم، همیشه گردن خود را شکستم من در طول زندگی، همیشه خود را آزردم هرچند ساکت به نظر آیم مغرور و طوفانی‌ام مادر مانند یک نیزه همیشه در مقابل آئینه صاف ایستاده‌ام مادر من هیچگاه کاری نکردم که به تو بد بگویند یا آبرویت لکه‌دار شود اما مشت‌های زیادی به سینه‌ام کوبیده‌ام قلبم را بسیار خسته کرده‌ام من در طول عمرم، بیش از همه خود را مواخذه کرده‌ام من هیچگاه معشوقه‌ای نداشتم مادر نه آشیانه‌ای ساختم نه هیچ‌گاه بخت با من یار بود عمرم حراج شد بدون آن‌که، حتی گلوی کودک‌ام را ببوسم هرکه را از صمیم قلب دوست داشتم دلش را به دیگری داد یک مرغ عشق داشتم، که آن هم از تنهایی دق کرد مگر تو همیشه مرا با تلخی‌ها شیر دادی مادر؟ یا به اسم فرزند سنگی بزرگ زائیدی مادر؟ اذیت نیستم، زحمت نیستم، به هیچ‌وجه مصیبت نیستم تنها روی عسل تو مگس نشست؟ بگو؟ خب مرا به دنیا آوردی، اما با چه سرشتی؟ من هیچ رویایی نداشته‌ام مادر نه برای تو آسایش به ارمغان آوردم نه خود روی آسایش دیدم این زندگی حتی یک عکس شاد هم از ما نگرفت مانند کلیدی گمشده بی صاحبم مادر نه دست دوستی بر شانه‌ام نه دست شفقتی بر موهایم مانند گل و لای بی‌فایده‌ی روان روی جاده‌هایم مادر مانند خیس شدنم لرزیدنم مانند بارانم مادر سالیان سال اشک‌هایت را در کدامین دریا ریختی مادر آه بمیرم من تو مرا به چه امید زائیدی مادر؟ زندگی مگر چیست مادر؟ یک قصه! یک بازی نیست مگر؟ ببین، اسباب بازی هایم شکست عمرم گذشت عشقم هدر شد باور کن من هیچگاه بزرگ نشدم... - یوسف هایال‌اوغلو؛ فارسیِ کیوان روان‌بخش.

«نمی‌دانم آیا می‌توانم سرم را بر شانه‌های شما بگذارم و اشک بریزم؟ با دست‌های فروافتاده و رخوت خواب‌آوری که از پس آن همه خستگی به سراغ آدم می‌آید، به شما پناه بیاورم؛ در حالی که سخت مرا بغل زده‌اید و گرمای تن خود را به من واگذار می‌کنید. گاهی با دو انگشت میانی هر دو دست نوازشم کنید و دنده‌هام را بشمارید تا ببینید کدام‌یک کم است، و گاه که به خود می‌آیید، با کف دست‌ها به پشتم بزنید آرام؟ بی‌آن‌که کلامی حرف بزنید یا به ذهنتان خطور کند که من چرا گریه می‌کنم و چه مرگم است؟»

یک قطره اشکم. یک قطره اشک سرگردان که نمی‌دانم برای فروچکیدن دامن چه کسی را بگیرم.

این فــولــدر نیست که، تیزر زندگی ایده‌آله. یکی بیاد این حجم از وایـب خـوب رو مدیریت کنه لطفا ! help 😭                ﹙𝗆𝗒 𝖿𝖺𝗏𝖾 𝗍𝗀 𝖿𖹭𝗅𝖽𝖾𝗋﹚

POV:   می‌دونی فولدرهای تلگرام دیگه برامون خسته‌کننده شدن، ولی فولدر موردعلاقه‌مون با آدمای موردعلاقه‌مون یه چیز دیگه‌ست 𖹭

محتوایی که من جا دادم داخل این فولدر:

✮ پی دی اف کتاب‌هایی که همیشه دنبالشونم.

✮ یه لیست از سریال، انیمه، فیلم و...

ولاگ‌ها و برنامه‌ریزی‌های درسی.

✮ رسپی دسر‌ها و غذ‌ا‌های ترند.

✮ روتین ورزش.

✮ نقاشی، ژورنال‌نویسی، موزیک، عکاسی از روزمره.

همه چی داره میــس میـره ولی فقط فـولـــدر مـورد عـلاقـه‌ـم میــس نمـیره ✨🙏🏻

✮ خونه اینترنتیِ من؛ پر از آدمای امن و قشنگ و محتوایی که شبیه به یه آغوش گرم هستن ᰵ

ادبیات و کتاب‌های پاییزی ولاگ درسی فیلم و سریال‌های جذاب پاییزی  عکاسی و روتین باشگاه موزیک‌های پاییزی رسپی کیک و غذ‌ا‌های خوشمزه نقاشی و ژورنال‌نویسی

راستش این فقط یه فـولـدر دلیه که می‌تونه حال شما رو هم خوب کنه تو این روزای تاریک.

‏«ونسان: می‌دونی، من به دست‌ها خیلی نگاه می‌کنم. غریبن این دست‌ها. همه چی رو زود لو می‌دن. پیری اول از همه روی دست‌ها می‌شینه. ترس روی دست‌ها می‌شینه. وقتی عاشق می‌شی، دست‌هات اول از همه عاشق می‌شن...» - بازخوانی نامه‌های ون‌گوگ.