『 بَعدِ آدم‌ها 』

به یاد آن که از عهده‌ی پیمان نیامد: پوتین به پا، در پادگان، دل بی‌قرارم چشمم به راهِ نامه‌ای در انتظارم من پاسبانِ مرزهای سرد و دورم او در پیِ یک بخت دیگر، در کنارم من فکرِ دیدار و خیالاتِ شبانه او فکرِ رختِ حجله و نقش و نگارم گفتم که برگردم، بساطم جور باشد آمد خبر، بستند عهدی، بی تبارم سربازِ بی‌سنگر شدم در شهرِ غربت او رفت و من با یادِ او، در انتحارم پایانِ خدمت، تلخ‌تر از ابتدایش او مادرِ آن دیگری، من سوگوارم!

بچها با عموهای وی‌پی‌ان فروشتون مهربون باشید، این اینترنتی که من میبینم به گوزی بنده.

عیدتون مبارک رفقا

‏پرسنل بله از فردا میرن تعطیلات تا جنگ بعدی.

بازگشتیم اما با تنی خسته بازگشتیم اما با قلبی شکسته بازگشتیم و غبارِ غم به جانِ ما نشسته بازگشتیم با هزاران حرفِ ناگفته به لب بازگشتیم خسته از شب‌های سرد و بی‌سبب بازگشتیم اما دنیای دلمان شد پر از تب و بازگشتیم و بازگشتیم و بازگشتیم

امیدوارم حال همتون خوب باشه❤️

کانفینگ هاتون با منم اشتراک بزارین دیگه🗿

و شاید تنها راه ادامه دادن، لذت بردن از رنج هایی است که میکشیم.

و ناگهان میل شدیدی به خزیدن توی تخت‌خواب، پنهان شدن از همه‌کس و همه‌چیز، و تا ابد خوابیدن، بر من غلبه کرد.

تو چهل و اندی روز، چهل و اندی سال پیرتر شدیم.

موزیک های ناب یافتم نت وصل شه میزارم لذت ببرین

حالتون چطوره امیدوارم خوب باشین

خب مجبور شدم بخرم

ای روزگار غریب

شاید در جهانی دیگر...

‏از یه جایی به بعد اگه ‏حتی همه چیز ام درست بشه ‏هیچ ارزشی نداره؛ ‏هر چیزی تو زمان خودش قشنگه ...! ‏مثل محبتی که یه نفر میتونست ‏سه سال پیش بهت بکنه و نکرد ‏حالا هرچقدرم خوبی بکنه دیگه ‏هیچ فایده ای نداره ‏چون هر چیزی تو زمان خودش قشنگه.

رفیقی که به ادم کانفینگ میده چی چیه؟🗿😂❤️