بیسکوییت دارچینی؛

‌🫠

‏حال مامان خوب باشه حال زندگی خوبه.

چن نفرتونم بیاید اینور

اوقاتم تلخه عزیزم، ماچم کن شیرین بشه.🦦

نامه امشب 💌 :

امروزم تموم شد؛ شاید پوچ، شاید خسته‌کننده، شاید هم شبیه هزار روزی که بی‌صدا از کنارمان رد می‌شوند. امروز هم خندیدیم، نگران شدیم، چند بار به ساعت نگاه کردیم، چند آرزو را تا فردا عقب انداختیم و چند حس را فقط در دلمان نگه داشتیم. اما با تمام خوبی‌ها و بدی‌هایش، این روز هم دیگر تکرار نمی‌شود. اگر چیزی برای شکر کردن هست، همین نفس کشیدن است. اگر امیدی مانده، بگذار چراغ کوچکی باشد برای فردا. بگذار شب آرامت کند، فکرهای شلوغت را کمی ساکت کند و خوابت پر باشد از روزهایی که هنوز نیامده‌اند، اما ارزش صبر کردن دارند. شبتون بخیر قشنگام تا نامه‌ی بعدی...

میرم بخوابم اومدم ناشناسمو پر از آهنگ کرده باشید ماچ بهتون فعلاً شب‌خوش🦦

چنلایی که خیلی دوسشون دارم‌ ᴘᴇᴛʀɪᴄʜᴏʀ قاب‌ خطاطی؛ Ԋαɱȥҽ 🐬وال ناز🎀 مَنه جدید(:🙂‍↕️🩶 𝐦𝐨𝐨𝐧 𝐥𝐚𝐝𝐢✨️ فریـــادِ سکـوت؛ 𝑩𝒐𝒓𝒏 𝒕𝒐 𝒅𝒊𝒆 دختری‌ازجنسِ‌نقاشی؛❀ 𝐓𝐰𝐨 𝐅𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐬 𝐂𝐚𝐛𝐢𝐧 صدایِ ملودی؛ 𝐂𝐡𝐨𝐜𝐨𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐖𝐨𝐫𝐥𝐝 صـدایِ‌بآقـی؛ The Rewerb -چایخونه- 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐨𝐰 ˒‌ فِࢪکـانسِ۸۷ ˓ music_73113 سکوت من؛ یار | 𝖄𝖆𝖗' ‌𝗦𝗼𝗸𝗼𝘁ᥫ᭡️‌ رویای خانه سبز🏡✨ B💘 تُه‍ـي‌نامه؛ به رنگ نارنجی مُرده 🧶 حمایت از آدم‌های خوش‌ذوق، کمترین کاریه که می‌شه کرد🫠✨️

هر کجای ایران که دست می‌گذارم درد می‌کند.

☕️✨️

لیستِ چنلایی که خیلییی دوسشون دارم‌ ᴘᴇᴛʀɪᴄʜᴏʀ قاب‌ خطاطی؛ Ԋαɱȥҽ 🐬وال ناز🎀 𝐦𝐨𝐨𝐧 𝐥𝐚𝐝𝐢✨️ فریـــادِ سکـوت؛ 𝑩𝒐𝒓𝒏 𝒕𝒐 𝒅𝒊𝒆 دختری‌ازجنسِ‌نقاشی؛❀ 𝐓𝐰𝐨 𝐅𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐬 𝐂𝐚𝐛𝐢𝐧 صدایِ ملودی؛ 𝐂𝐡𝐨𝐜𝐨𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐖𝐨𝐫𝐥𝐝 صـدایِ‌بآقـی؛ The Rewerb -چایخونه- 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐨𝐰 ˒‌ فِࢪکـانسِ۸۷ ˓ music_73113 سکوت من؛ یار | 𝖄𝖆𝖗' ‌𝗦𝗼𝗸𝗼𝘁ᥫ᭡️‌ رویای خانه سبز🏡✨ B💘 ئاسۆی‌خەیاڵ .

روزهای بهتری در راه است؛ همیشه صبح‌ها با قلبی سنگین بیدار نخواهی شد… شبتون بخیر قشنگای من🫠

برای بیسکوییت دارچینی؛

اشتباهِ انسان اینه که خیال می‌کنه، اشتباهی نمی‌کنه.

چالش؛ ۲ چنل اولی که این پیامو فور بزنن چنلشون من براشون یک مصرع به انتخاب خودم مینویسم.

هر بار که می‌آمدم بنویسم، وسطش اشکم می‌آمد. الان تمامش کردم...

به‌نام‌او ــ﹙📜﹚:داغِ ناتمام

سربازهای وطنم، چگونه می‌شود از شما نوشت، وقتی واژه‌ها هم زیر بار این داغ، زانو زده‌اند؟ انگار آسمان این سرزمین، سیاه‌تر از همیشه شده. خبرتان آمد و همه‌چیز برای لحظه‌ای ایستاد؛ انگار زمان هم دلش نیامد جلو برود. ‌‌مادرهایی هستند که هنوز باورشان نمی‌شود دیگر صدای مامان، رسیدم را نخواهند شنید. پدرهایی که قامتشان زیر این غم خم شد. خواهرهایی که جای خنده‌های برادرشان، قاب عکسی را در آغوش گرفته‌اند. اما میان تمام این داغ‌ها دلم بیشتر برای دخترهایی می‌سوزد که چشم‌انتظار سربازشان بودند. برای دختری که روزهای تقویم را یکی‌یکی خط می‌زد تا روز تمام شدن خدمتش برسد. برای دختری که هزار بار پیام‌های قدیمی‌اش را خواند، به امید روزی که دوباره رسیدم را از او بشنود. برای دختری که هزار رؤیا برای بعد از سربازی ساخته بود؛ رؤیاهایی که حالا زیر آوار یک خبر تلخ دفن شده‌اند. چه سخت است کسی را دوست داشته باشی و سهمت از تمام آینده‌ای که با او ساخته بودی، تنها چند عکس، چند پیام و یک مشت خاطره باشد. چه بی‌رحم است روزگار، وقتی یکی، لباس سربازی می‌پوشد تا برگردد و زندگی را از نو بسازد، اما به‌جای خودش، خبر شهادتش به خانه می‌رسد. سربازهای وطنم، شما فقط چند نام در میان خبرها نبودید؛ هر کدامتان تمام زندگی یک خانواده، تمام امید یک مادر، تمام غرور یک پدر، تمام تکیه‌گاه یک خواهر و تمام دنیای دختری بودید که دلش را به بازگشتتان گره زده بود. حال برای شما اشک می‌ریزیم؛ برای مادرانی که دیگر بوی پیراهن فرزندشان را حس نمی‌کنند، برای پدرانی که به‌جای در آغوش گرفتن جوانشان، سنگ مزارش را در آغوش می‌گیرند، و برای دخترهایی که تا آخر عمر، هر بار نام سرباز را بشنوند، قلبشان از نو خواهد شکست. روحتان آرام، قهرمانان بی‌ادعای این خاک. این سرزمین، شاید روزی همه‌چیز را فراموش کند؛ اما داغ شما، هیچ‌وقت از حافظه‌ی این خاک پاک نخواهد شد. یادتان تا همیشه زنده و نامتان جاودان.

- کوثر

‏بله، ما غمگینیم؛ می‌دانم، ولی همین است که هست. شاید نسل بعد بتوانند از چیزهای شاد هم بگویند.