زثولیت

شب بخیر.

موضوع این است که این جای خالی، روزی پر خواهد شد؟

جناب ...

می‌دانی جناب ... ، موضوع این است که یک‌سری از از فراقت‌ها برای ما فراغت نمی‌آورند. #زث

دوباره گفت: اگر من خدا بودم، از او به تعداد ۳۷۲ نسخه تکثیر می‌کردم تا در اوقات فراقت از آن‌ها به عنوان زاپاس استفاده کنم. اگر می‌خواهید بدانید که چرا ۳۷۲ نسخه، باید بگویم که ۳۷۲ روز می‌شود یک سال و یک هفته.

خندیدم، شب بخیر.

یک‌ پیشنهاد عالی برای پتیاره‌ها، ترکیب خربزه با عسل!

گوشهٔ تختم قایم شدم تا مثلاً زث رو مجبور کنم که بخوابه. توی این حالت زث باهام حرف‌های زیادی میزنه. جملاتش آشفته‌ست ولی این جمله خوب بود:

بخواب دیگه خبر مرگت.

همگی به او حسادت می‌کنند و حق هم دارند. در حول این حسد، حاله‌های ابهامی می‌بینم که یحتمل از بابت فقدان احساس حسد در خود است. حس حسادت حتی بر مادر هم تحمیل شده و مادر نیز مانند مابقی دوستان، نمی‌پذیرد. داستان از این قرار است که یک روز مادرم به وجد آمده بود که چطور ممکن است شخصی‌ را ماه‌ها نبینی و همچنان در مکالمات روزمره از او نقل قول کنی. در جواب وجد او، دلیل موجهی داشتم: مسیرم مرا تعلیم داده که هم در وقت قرب و هم در اوقات بُعد، مؤدب باشم و مادر این یعنی چه؟ یعنی در وصال و فراق، در بغل و جدل. نگاهش که تمام شد، گفت چرا برای من این‌گونه نیستی؟ و رفت. این مثال را می‌شود به چند تن دیگر هم تعمیم داد. اما مگر اهمیتی دارد؟ #زث

همگی به او حسادت می‌کنند و حق هم دارند. در حول این حسد، حاله‌های ابهامی می‌بینم که یحتمل از بابت فقدان احساس حسد است. حس حسادت حتی بر مادر هم تحمیل شده و مادر نیز مانند مابقی دوستان، نمی‌پذیرد. داستان از این قرار است که یک روز مادرم به وجد آمده بود که چطور ممکن است شخصی‌ را ماه‌ها نبینی و همچنان در مکالمات روزمره از او نقل قول کنی. در جواب وجد او، دلیل موجهی داشتم: مسیرم مرا تعلیم داده که در وقت قرب و هم در اوقات بُعد، مؤدب باشم و مادر این یعنی چه؟ یعنی در وصال و فراق، در بغل و جدل. نگاهش که تمام شد، گفت چرا برای من این‌گونه نیستی؟ و رفت. این مثال را می‌شود به چند تن دیگر هم تعمیم داد. اما مگر اهمیتی دارد؟ #زث

فقط فوت! هرچند نیازمند بادم.

دوستان مسلمان هم میتونن برای شادی روحم فاتحه بفرستن که البته روح بنده پذیرای چنین چیزهایی نیست، از الان بگم لغو ۱۱.

سلام، فردا آزمون دارم و الان یک زث هستم به همراه کله‌ای پر از استرس. لطفاً انرژی‌های مثبت فوت کنید.

فوروارد کنید تا یه کاری کنم. (قرار نیست که همیشه طبق انتظار پیش بریم)

درواقع کلمات به لولای مغزم گیر میکنن

این روزها، نوشتن برام راه چاره نیست

این عجیب به دلم نشسته، شاید به این دلیله که من فقط کنار اون میخندم