تردید|مصور رحیمی

❤️

بعد از نوشتن صفحات صبحگاهی…

حضرت نگاه هنری!

ای مرد شرقی، چرا فقط مجذوب چهره منی؟ چرا فقط سرمه چشمانم را می‌بینی و عقلم را نمی‌بینی؟ من همچون زمین نیازمند رود گفتگویم چرا فقط به دستبند طلای من نگاه می‌کنی؟ چرا هنوز در تو چیزی از شهریار باقی است؟ دوست من باش، دوست من باش. -سعاد الصباح

جمله‌های ناب و به یاد ماندنی «وقتی قلم بود همه‌ی دلتنگی‌های خود را بر سر او می‌ریختم و آن گاه خود را سبک می‌دیدم. با قلم در دست، احساس کمبودی در زندگی نمی‌کردم. هیچ مقام و پایگاهی مرا نربوده است. ولی اگر حسرتی می‌خورم، برای آن بود که چرا نمی‌توانم آن چه را که در دل دارم، همه‌ی آن را بر قلم آورم. این قلم اگر به من رضایت خاطر می‌داد برای آن بود که می‌خاستم آن را در راهی به کار اندازم که بوئی از انسانیت از آن شنیده شود.» محمدعلی اسلامی ندوشن کتاب شهرزاد قصه‌گو https://t.me/golnesasher

آهسته قدم بردار شهر در سکوت مرده است #شعرگونه

بهار در راه است خانه را آب و جارو کرده‌ایم باقیات یک زن را به دریا ریخته‌ایم به شاخه آویخته‌ایم به آتش کشده‌ایم تو یک مرد را با کدام روش کشته بودی؟ #شعرگونه

به ستاره‌ها باور ندارم ستاره‌ها می‌روند ستاره‌ها می‌روند…

زن بودن و دوست داشتن و عاشق شدن کاری بسیار سخت است، در شرایطی که نمی‌دانی دقیقاً چه کسی لیاقت این همه را دارد. هیفاء بیطار #جمله_درمانی @shahinkalantari

نیمه‌شب‌ها زنگ بزن! چیزی بپرس حرفی بزن کاری کن که من به دنیا جواب پس بدهم کاری کن به گریه بیفتم که گریه، شفای دل است کمی رعایت نکن نیمه‌شب‌ها شماره بگیر مرا بیدار کن جهان را بیدار کن چیستا یثربی https://t.me/sherezananeh

تو را زنانه می‌خواهم زیرا تمدن زنانه است شعر زنانه است ساقه‌ی گندم شیشه‌ی عطر حتی پاریس، زنانه است و بیروت با تمامی زخم هایش، زنانه است تو را سوگند به آنان که می‌خواهند شعر بسرایند زن باش تو را سوگند به آنان که می‌خواهند خدا را بشناسند زن باش. -نزار قبانی

چند مگابایت دوستم داری؟ چند گیگابایت دوستت دارم؟ #شعرگونه

کارگاه تازۀ شاهین کلانتری: کار و زندگی در شرایط بحران شرکت در این رویداد از طریق لینک زیر: https://evnd.co/P1bXQ امتیاز ویژه برای 20 نفر اول

چیز بدی نیست جنگ شکست می‌خورم اشغالم میکنی -شمس لنگرودی

ادبیات مبارزه بهتر است که نشخوار ذهنی این دوره‌‌ی از بلوغ، مسئله‌ی ارزش هنری داشتن ویا نداشتنِ «نوشته» باشد. با یک دانشِ محدود -یکی دو روش، نیم‌بند و پراِشکال، برای بیان مقصود در چنته- رفتن به جنگ ریش‌ سفیدان، کاریست نامعقول. و اصلن بدردنخور. تنها پس از پاسیدگی* از این امتحان است که می‌توان، یا می‌شود، مسئله‌ی اخلاقیات و سو سمت‌‌گیری و شکل و جهت‌گیری سیاسی ویا اصلن مفهوم ادبیات متعهد را در اندام مجسمه‌ی بی‌ریخت، ریخت و مجسمه‌ی زیبا فرم‌داد. شاید در آن زمان بشود، برای‌چیزی هم جنگید و زمین‌خاکی ادبیات را هم میدان نبرد تعیین کرد. اما حالا، قم‌قم‌های قمری صرفن باعث بیشتر خابیدن می‌شود. #یادداشت_روزانه پانویس: *پاس شدن