my soul...

گفت خالی و متروک شده ...! و به قلبش اشاره کرد *

احساس میكنم بيش ازحد بودم و بيش ازحد نوشتم و بيش از حد حرف زدم و بيش ازحد دوست داشتم و بيش ازحد احساس خرج كردم و بيش ازحد انرژى گذاشتم وبيش ازحد تلاش كردم و بيش ازحد خواستم و بيش ازحد اعتماد كردم و بيش ازحد بغض كردم و بيش ازحد غصه خوردم و بيش ازحد گذشتم و بيش ازحد تقلا كردم و بيش ازحد نگران بودم و بيش ازحد خسته ام ..

ولی من اینبار نگران خودمم. نگران سکوت ناگهان وخیره شدن های طولانی ..

نشسته ام وسط زندگی صبور.غمگين .اميدوار. خسته و ادامه دهنده وادامه دهنده ...

هیچ کس نفهمید من از چی خسته شدم .. از لبخند هایی که تمرینشون کردم از قوی بودنی که انتخاب نبود . اجبار بود من آدمیم که بلد شد چطوری خودش رو جمع کنه وقتی همه چیز داشت از هم می پاشید دردناک ترش اینه که کسی نفهمید من فقط شنیده شدن میخواستم ، نه نصیحت ،نه قضاوت ..... فقط یکی بگه که حق داری خسته باشی . حق داری کم بیاری .. همین .....!

آدمها فكر میكنن درد فقط گریه ست اما درد واقعى همون لحظه هاییه كه لبخند میزنى و كسى نمیفهمه قلبت چقدر شكسته. زندگى يادمون داده سكوت كنيم، فراموش كنيم، عقب بكشيم؛ اما هيچ وقت يادمون نداد چطور دوباره باور كنيم، چطور دوباره اعتماد كنيم من سالهاست با خودم حرف میزنم، با خاطره ها بحث میكنم، با آينده مى جنگم... كاهى حس میكنم تمام دردهاى دنيا رو تنهايى میكشم بدون صدايى، بدون دستى، بدون پناهى. و عجيب اينجاست.، هنوز اميد دارم كه يه روز همه چى بهتر ميشه، بدون اينكه بدونم چرا ؟

کی گفته درد آدمو قوی میکنه ؟ درد آدمو بی حس میکنه ،روح آدمو میکشه ،ذوق ادمو کور میکنه ،قلب آدمو سنگ میکنه ،آدمو پیر میکنه .

و چه پرواز ناتمامی در سرم بال میزند ..

همه چیز بند حوصله ایست که نداریم.....

شب از خوابیدن فرار میکنیم .صبح از بیدار شدن . میخوام بگم آدمیزاد بنده ی لجبازیه ،بیشتر از همه با خودش

‏طفلکی آدم، واسه یکم زندگی چه چیزایی تجربه می‌کنه.

آرزوهام بلوط بود و من اون سنجابه توی عصر یخبندان.

هنوز فرصت نکردم زندگی کنم، تا الان هرچه بود دووم آوردن بود!

بال‌هایمان زخمیست اما بلندپروازیم هنوز...

بچه که بودم فکر میکردم تنهایی یعنی وقتی فقط خودت تو خونه‌ای و کسی نیست، بزرگ که شدم فهمیدم حتی میشه وسط یه مهمونی هزار نفره هم تنها بود.

ولی صدای بارون 🤌🤌