my soul...

گاهی اوقات نه یه جنگجوام، نه امیدوار، فقط ادامه دهنده‌ام.

یه زمانی بدون اینکه خودت بفهمی یه آدم دیگه‌ای میشی؛ بیشتر سکوت میکنی، دیرتر باور میکنی و‌ کمتر رنج میکشی.

شاید بتونی کل روزو وانمود کنی خوبی؛ ولی شب، شب داستانش فرق داره.

به هر کی اهمیت دادم پشیمون شدم. از این به بعد فقط برا کسایی ارزش قائل میشم که با رفتارشون بهم نشون میدن براشون مهمم. راستش دلم خیلی پره از آدما. آدمایی که فقط حرف و ادعان. آدمایی که هر چی بیشتر بهشون توجه کنی و براشون وقت بذاری بی چشم و رو تر میشن، آدمایی که فکر میکنن محتاجشونی، حتی صمیمی ترین رفیقاتم یه روزی خود واقعیشونو نشون میدن. که چقدر به درد نخورن. از من به شما نصیحت تا وقتی کسی با رفتاراش و کاراش بهتون نشون نداده براش اهمیت دارین، به هیچ عنوان براش وقت نذارید و بهش محبت نکنید. تنها موندن شرف داره به بودن با آدمایی که هر روز یه مدلی ان، یه روز خوبن ۱۰ روز بدن. تکلیفشون با خودشون معلوم نیست و نمیدونن با خودشون چند چندن. نادیده ت میگیرن و بعدش با بهانه های مختلف خودشونو توجیه میکنن. بارها بهم ثابت شده که هممممه آدما رفتار درست و محبت کردن و ارزش قائل شدن و بلدن. فقط نمیخوان برا هر کسی خرجش کنن. بیاین یاد بگیریم «هر کسی» آدما نباشیم.

من پنج تا حیوون درون دارم: جغد شب زنده دار، کوآلا تنبل، ماهی کم حافظه، پاندای همیشه خسته، پنگوئن بی حوصله.😅😉

من هیچ وقت نمیخوام برای به دست آوردن کسی با بقیه تو رقابت باشم. میخوای با من باشی ؟ باش میخوای با بقیه باشی؟ مواظب خودت باش.

اگه قراره بعدا منت بزاری لطفا هیچ کاری برا من انجام نده.

ابراز علاقه مثل تزریق سرم میمونه باید قطره قطره تزریق کنی، یهو تزریق کنی طرف اوردوز میکنه.

منوازخودم بپرس،من‌برای‌همه‌یکی‌نیستم-!️

اینو بفرست سیو مسیج ک هر روز بخونیش: هروقت حس کردی کسی داره ازت دوری می‌کنه ؛ دیگه هیچوقت مزاحمش نشو. ارزش تو بیشتر از اینه که بخوای خودتو ب زور تو دل کسی جا کنی.

من آدمی هستم که همه‌ی تلاشم و برای نگه‌داشتنت می‌کنم صدم رو برات میذارم اما وقتی که ببینم قدر نمی‌دونی دیگه خسته میشم ازت، دیگه می‌بُرم، میذارم هرجا که میخوای بری، بری..

من تو بدترین روزام ، از کسی کمک نخواستم! یه روزایی رسیده بود که فکر میکردم تنهایی هیچوقت نمیتونم ازش بگذرم ، اما گذشتم ، روزایی که دلم یه بغل میخواست که توش زجه بزنم و زار بزنم و گریه کنم و دلمو خالی کنم ، من اونقدر روزای سختی رو گذروندم که سنگدل شدم ، همیشه هم بازنده بودم هم برنده ، بازنده بودم وقتی دلمو میشکستن ، و برنده بودم وقتی تجربه میکردم بدی ادمارو و دوباره اعتماد نمی‌کردم ، با من از سختی حرف نزن که خندم میگیره!!

نکن اعتماد اینا از غریبه غریبه‌ترن.

مرحله داد زدن، گریه کردن و دعوا کردن یعنی هنوز چیزی برای گفتن و درست کردن یا تخلیه کردن هست؛ اونجا که ساکت میشی دیگه هیچی نیست، هیچی یه وضع خنثی مطلق تو پوچ‌ ترین و تاریک‌ ترین حالت ممکن.

وقتی اونقدری تو خودت ریختی که دیگه همیشه عصبی ای...

در رویای آینده غرق و در کابوسِ حال سرگردانیم.

او یاد گرفته بود چطور قوی باشد، اما نه از روی شجاعت بلکه از روی اجبار. چون هیچ‌کس نیامده بود نجاتش دهد و خودش هم دیگر باور نداشت که نجاتی در کار باشد.

اینکه راحت میتونم کسی رو کنار بزارم و بابتش خم به ابرو نیارم بهترین بلاییه که سرم اومده...

در حسرتِ یک لبخند عمیق، می‌گریست!

موضوع بر سر امید بود؛ چیزی بسیار مقدس تر از زندگی...