my soul...

هیچکس +درونگرا ها : میدونی من از چی متنفرم ؟از بیرون رفتن !کلا هرنوع بیرون رفتنی . من از بیرون خونه خوشم نمیاد . آدم درونی هستم . اهل خواب و خونه هستم .

آنها به من خندیدند ؛چون من متفاوت بودم .. من به آنها خندیدم چون همه مثل هم بودن ...! << کرت کبن >>

نه توانایی متوقف کردن افکارم رو دارم .نه توانایی حرف زدن دربارشون رو . فقط تو سرم می چرخن وحتی نمی تونم اشک بریزم .. انگار فکر کردن و زجر کشیدن تنها کاریه که میتونم انجام بدم ..!

خلاصه که : نه از آمدن کسی آبادیم . نه از رفتن کسی بر باد.. بودی خوش . نبودی خوش تر ...

میدونی که یه چیزی هست به اسم عادت! بهم اهمیت ندی ،عادت میکنم. بهم توجه نکنی ،عادت میکنم . اولویتت نباشم ،عادت میکنم . حالمو نپرسی ،عادت میکنم . بهم پیام ندی ،عادت میکنم. دورت شلوغ باشه،عادت میکنم . نباشی ،عادت میکنم . عادت میکنم دیگه! بعد نیای بگی نیستی ،حرف نمیزنی ،اهمیت نمیدی .!

و گاهی،شب تنها چیزیست که انسان را میفهمد .

در هرشبی افکاری هست. طولانی تر از خوده شب ...

چاره‌ای نبود، باید به زندگی بازمی‌گشتم.

حالا خوبه صبح تا شب میخندم و مسخره بازی در میارم و وضعیت روحیم اینه اگه میخواستم جدی بگیرم الان رو تخت تیمارستان بودم .

ما عادت نمی‌کنیم، مگر آنکه چیزی درونِ‌مان بمیرد. فکرش را بکن، چه چیزها درونِ‌مان مردند تا توانستیم به همه‌یِ آنچه پیرامونِ‌مان است، عادت کنیم...

من نه عجیب غریبم، نه غیر عادی، نه دیوانه فقط قضیه اینکه، واقعیت دنیای من با دنیای تو متفاوت..

هر کسی تو کتاب زندگیش، یه فصلی داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماق وجودش تیر میکشه. از علاقه های بی سرانجام، از محبت به آدمای تو خالی، از اعتماد به آدمای رفتنی ...

سخت‌ترین کارِ دنیا، توضیح دادنِ چیزی است که خودت هم هنوز راهِ بیان کردنش را پیدا نکرده‌ای. ما همگی در درونمان اقیانوس‌هایی داریم که هیچ‌کس عمقشان را نمی‌بیند؛ ما فقط ساحلِ همدیگر را تماشا می‌کنیم…