اَدِنچیل

قرار بود زنده باشند و زندگی کنند، حالا ولی اسیر هستند و تحمل میکنند؛ آدمیان.

آخرین مرحله‌ی رنج، سکوته؛ اونجایی که هر کلمه میشه یه فروپاشی و هر نگاه میشه یه شکستن. و در نهایت، ترکِ مکان و شخص میشه ترجیح تو؛ بدون هیچ حرفی. و تنهایی دیگه آزاردهنده نیست، بلکه میشه یه گوشه‌ی امن و یه موهبت الهی برات.

آخرین مرحله‌ی رنج، سکوته؛ اونجایی که هر کلمه میشه یه فروپاشی و هر نگاه میشه یه شکستن. و در نهایت، ترکِ مکان و شخص میشه ترجیح تو؛ بدون هیچ حرفی. و تنهایی دیگه آزاردهنده نیست، بلکه میشه یه گوشه‌ی امن و یه موهبت الهی برات.

یه تکه ابر اومده خونه ما:)

یکی از پست‌های موردعلاقتون از مطرود رو فورواردکنید؛ من دوتا پست ازتون فوروارد می‌کنم و میگم وایب درد/ درمان می‌ده.

محتوا داشته باشید.

چنلای فیوم هم جوین میشم.

بگو تو این شهر؛ باید دنبال چه فردایی بگردم؟!

واقعاً..

باگ شخصیتی تو اینه که وقتی ناراحتی، به‌جای حرف زدن میگی «هیچی نیست». https://t.me/adenchil

این پیام رو فور کنید، یه باگ شخصیتیتون رو حدس بزنم.

توضیح: باگ شخصیتی چیز بدی نیست، صرفا یه جور خلا تو وجودتونه که دعا می‌کردین کاش نباشه.

ظرفیت: خیلییی کم.

این پیامو فور کنید چشم‌گیر ترین پستتونو فور کنم به موردعلاقه‌هامم استارز بدم🌟

هنوز هم ته دلت، من همون آدمی‌ام که دلت می‌خواست آخر قصه کنارت بمونه. https://t.me/adenchil

این پیامو فور کنید چشم‌گیر ترین پستتونو فور کنم به موردعلاقه‌هامم استارز بدم🌟

این پیامو فور کنید، رندوم یه دروغی بهتون بگم که دوست داشتین حقیقت باشه. ظرفیت: ۱۰ چنل.

دلم می خواد به اندازه طول و عرض کره زمین راه برم.

سبز میشوی حوالی قلبم؛ بی‌ثمر.

بدنم به ملاتونین عادت کرده،زنده باد روز های تموم نشو و شب های بیخوابی.

پوچی گریبانگیرِ روحِ خسته ی تن شکستم شده.

ولی نقاشی های یهویی و ساده یه چیزِ دیگس:)