اَدِنچیل

زندگی رو عقب ننداز، زمان اهلِ برگشتن نیست.

امروز به خودم اجازه میدم گریه کنم؛ امروز به خودم اجازه میدم از پا در بیام؛ ولی فردا همه تونو از پا در میارم.

نباید باشه ولی هست و تو موندی و چیزی که نباید باشه ولی هست. ولی تو تصمیم می‌گیری که باشی یا نباشی، کنار چیزی که نباید باشه ولی شوربختانه، هست.!

غم پیدات می‌کنه حتی اگه بری تو اتاق، پتو رو بکشی رو سرت و خودتو بزنی به خواب.

همین بیداریا دهن مارو سرویس کرد عزیز.

بله آقای تتلو خیلی وقته که :« یه شب شب شب تیره انگا روح ا تنت می‌ره...»

روزی که یاد بگیرم بدون گریه کردن از حقم دفاع کنم عید منه.

آسمونِ امروز.

در حال حاضر، بزرگ‌ترین فوبیای منِ همیشه اتاق‌نشین و تنهایی‌پسند، خوابگاهه.

بهای به دست آوردن خود، از دست دادن است.

فراموش کنم؟؟ شما تقویم منو دیدی؟

فراموش کنم؟؟ شما تقویم منو دیدی؟

فراموش کنم؟؟ شما تقویم منو دیدی؟

شاید اگه خواهر داشتم همه چی قشنگ تر بود.

اگه خود خوری شغل بود، من میلیاردر بودم.

اگه نشخوار فکری شغل بود، من میلیاردر بودم.

از جایی که تو قلبم برات باز کردم فقط یه زخم عمیق مونده که اونم هر از گاهی یه نمک میپاشی بهش جانِ‌من؛دمت گرم.

.