مـاهـزاد؛

سه نفر دیگه بگن بزارم

همین قدر؟

یجوریه نه؟

دوازدهمی باشی بعد هنوز بگی‌ مدرسه

احساس بدی میگیرم وقتی از کلمه مدرسه استفاده میکنم

فردا بعد از مدرسه میام میزارمش

این پیام رو فور کنید + ID به اکانتتون نمره بدم شاید یه نسبتی هم زدیم به سه تا چنل اول وایب میدم

جوین باشید

این پیام رو فور کنید + ID به اکانتتون نمره بدم شاید یه نسبتی هم زدیم به سه تا چنل اول وایب میدم

جوین باشید

اولا بابت نظرای دلنشینتون بسیار بسیار ممنونم دوما من اینو نذاشته بود برای اینکه ویو بگیره خیلی برام مهمه متنایی که میزارم خونده بشه و یه خسته نباشی کوچیک گفته بشه بهم نمیدونید چقدر انرژی میده نه فقط به من بلکه تمام نویسنده ها و اونر ها من به شخصه به متن ها نظر کاملا میدم و به ادیت و… یه نظر کوچیک میدم برای اینکه بفهمن زحمتی که کشیدن برای اون الکی نبوده بازم ممنونم بابت نظراتتون بعضی ها هم کاملا نکرده بودین لطفا زودتر کامل کنید به فور کنم شبتون بخیر نعناع های زیبای من🤍

مثل همیشه اسلی نعناع خانم خسته نباشیی

_

مثل همیشه شاهکار کردی جانا قلمت که اصلا نمیشه درموردش حرف زد انقدر بی‌نقص کاور و موزیک فوق‌العاد جذابش کرده،خسته نباشی؛

ـ میان سیاهی و نور - شروع بی نقصی به خود داشت:) علاوه بر شروعش، خیلی دوست داشتنی بود واقعا؛ قلمی که دارید واقعا پرستیدنیه، از تم نگم)))) خیلی قشنگه.

چقدر زیبا بود ..

به بهه، چه پست قشنگی چقدر تلگرافش قشنگ بوددد،اصلارهمه چیشش))) خسته نباااشی

-

تا حالا هیچ نظری انقدر به دلم نمشسته بود خیلییی ممنون بابت نظر فوق العادت نعنا

قبل از اینکه صحبتي درباره نوشته زیبات بگم ، باید اعتراف بکنم ، خونهِ زیبات تبدیل به مکان مورد علاقم شده آچا ، وایبِ فوق‌العاده ای داره ، چه زیبا نوشته‌ای… حقیقتاً نمی‌دانم کدام بخش را بیشتر باید ستود؛ زبانِ آرام و شاعرانه‌اش را، تصویرهایی را که چنان زنده‌اند که گویی آدمی در میان همان کلیسای خاموش و راهروهای سنگی قدم می‌زند، یا آن اندوهِ نجیبی را که از آغاز تا پایان، بی‌آنکه به ابتذالِ اغراق بیفتد، در سطرهایت جاری‌ست. تضادِ سیاهی و نور را به‌قدری ظریف در تمام متن تنیده‌ای که انگار خودِ دلتنگی، میان این دو ایستاده است. و پایانش… حقیقتاً زیبا بود؛ اینکه پس از رفتنِ یک نفر، حتی سفیدترین روزها هم رنگِ دلتنگی بگیرند، تصویر بسیار ماندگاری‌ست. قلمت یک غمِ آرام و نجیب دارد؛ از آن غم‌هایی که خواننده را وادار می‌کند چند لحظه پس از تمام شدن متن، همچنان در سکوت بماند. بسیار دوستش داشتم؛ هم روایتش زیبا بود، هم تصاویرش، و هم آن حسِ خاموشی که تا آخر در جانِ متن باقی می‌ماند. قلمت واقعاً ستودنی‌ست. خسته نباشي آچا ، فوق‌العاده بود .

مثل همیشه عالی و پرفکت >>