سیمرغ

شاید تنها راه همین باشد…

مرا آنقدر در زیر زیر خاک‌های، پایین دفن کنید که دیگر صدای مرمی و جنگ را نشنوم. و بر سر خاک من چراغ بگذارید و از خاموش نشدنش مدام پرسان کنید. - مطیع الله تراب

شب‌ها شعله افروختیم روزها خاموش کردیم هر شب و هرروز یکی بود! یا هیچ نبود و دنبال هیچ گشتیم؟ چقدر شب و روز‌ها را هیچ کردیم؟ در این هیچ، دنبال همه چیز گشتیم! میان این هیچ‌ها همه چیز بود ما بی‌همه چیز گشتیم طوبی- انصار

همه چیز در این دنیا باهم ربط دارد. این جهان به روی یک نظام از قبل تعین شده استوار است، همه چیز در زمان و مکان خود اتفاق می‌افتد.

باید که کوچ کرد به جاهای دیگری شعری نوشت طبق هجاهای دیگری آن‌قدر می‌رویم که روزی بلاخره محتاج می‌شویم به پاهای دیگری جایی رسیده‌ایم که هرگز نمی‌رسد حتا صدایمان به صداهای دیگری هی می‌روم مکاشفه پشت مکاشفه دنبالِ کشفِ چون و چراهای دیگری هر لحظه توبه می‌شکند قامت مرا تا فکر می‌کنم به گناه‌های دیگری روز هزار نسل به درویزگی گذشت اما می‌آوریم گداهای دیگری در شکل‌های تازه عوض می‌کنیم باز هر چار فصل رختِ عزاهای دیگری در عصر شیخ و شعبده تو شعر نیستی موسای دیگری و عصاهای دیگری گفتند راهِ خلق و خدا راهِ یک‌سره است دستم نمی‌رود به دعاهای دیگری هر شام، پیشِ ایزدِ نو گریه می‌کنم هر صبح می‌رسم به خداهای دیگری - احسان بدخشی

فارسی بود گریه‌ی پدرم فارسی هست خنده‌ی پسرم مادرم سال‌هاست می‌گوید: فارسی درد می‌کند کمرم دخترم را به فارسی کشتند فارسی آتشی‌ست در جگرم گریه‌ام، خنده‌ام، سکوتم نیز کلماتی که رُسته دور و برم کوه و دشتم، درخت و مزرعه‌ام ساقه و شاخه، برگم و ثمرم شک ندارم به فارسی بوده اینکه من سال‌هاست در به درم لحظه‌ی فارسی سخن گفتن من گمان میکنم پرنده ترم فارسی راه می‌روم وقتی دوست دارم به آسمان بپرم فارسی می‌روم به دکّان ها تا که دیوان تازه‌ای بخرم فارسی دوست دارمت بسیار با خودم، آمدم تو را ببرم! احسان_بدخشانی