بنکەی ئەدەبی ڕۆژەند

مرگ مؤلف یعنی چه؟- از سوسور تا رولان بارت

▪️در این ویدیو به یکی از تأثیرگذارترین و جنجالی‌ترین ایده‌های قرن بیستم در فلسفه، نقد هنر و ادبیات می‌پردازیم: «مرگ مؤلف» رولان بارت و رابطه‌ی آن با ساختارگرایی و نظریات فردینان دو سوسور. اگر تا امروز فکر می‌کردید معنای یک اثر هنری همان چیزی است که خالق آن در ذهن داشته، این ویدیو می‌تواند نگاه شما را کاملاً تغییر دهد. از نظریه زبان سوسور تا ایده‌ی مشهور رولان بارت، بررسی می‌کنیم که چگونه ساختارگرایی مفهوم «معنا» را دگرگون کرد و چرا بارت معتقد بود بعد از خلق اثر، دیگر این مؤلف نیست که معنا را تعیین می‌کند—بلکه مخاطب، زبان و ساختارهای فرهنگی‌اند که معنا را می‌سازند.

زندگی برادرم ارنست همینگوی لی‌سستر همینگوی ترجمۀ منصور مصلحی، حمید صاحب‌جمع

زەیتوون لە قورئانا بەهەشتە بە نۆ بڕوێ چۆن سێبەر بکەم بە بەری خۆرەتاوا بلوورێنم پێ ئەکەنی؟ خۆت بخە بە شانی راستدا بیڕ لە گەنم و باوەشی دایک چۆن دایکێکت بۆ بهێنم نەدزراو و مەترسە خەوتووی خەو ئەبینی خاکی دەمت تف بکەوە " جێ نییە تیا بسرەوی " خاکت لە کوێ هەوا بخۆ هەوا بخۆ هەوا خۆشە خاکی دەمت تف بکەوە / دەستەکانت خستۆتە خوێنمەوە.. کوڕەکە ناوت چییە ؟ خۆری خوێنت زیادەیە / لە چاوتەوە تفی کەوە خاکی زارت تف بکەوە / شتێ نەماوە بۆ دیتن هەر چیت دیوە تەفی کەوە. " شکست ڕێک وەک شکست گورگی وتی " ( چارەکێ بۆ نیسیان ) " کەماڵ شەنگالی " شیعری " شکست ڕێک وەک شکست، گورگ وتی " لە ( کتێبی چارەکێ بۆ نسیان) ی ، کەماڵ شەنگالی، ئەو میدیۆمە هونەری و شیعرە دانسقەیە کە سووژەی " مۆزیلمان" ی ناو جیهانی کارەساتەکانی شەنگال و شایەتی ڕاستەقینەی کارەسات ( بە زمانێکی تەواو شاعیرانە و لە سۆنگەی نەفی و ڕەفزکردنەوەی حەقیقەتی ڕەها و پلۆڕاڵ ) دەگێڕێتەوە. ئەگەر چی بە پێی بۆچوونەکانی بنیامین ( لە تێزگەلێک سەبارەت بە مێژوو ) و دواتر جۆرجۆ ئاگامبێن لە ( پاشماوەکانی ئاشۆیتس ) هیچ میدیۆمێکی هونەری یان ئەدەبی لە گێڕانەوەی کارەساتدا ناتوانێ ڕۆڵی " مۆزیلمان" بگێڕێت و ببێتە شایەتی واقیعی کارەسات، بەڵام تەنیا شتێک بتوانێ کارەسات لە بیرەوەریی جەمعی دا بهێڵێتەوە و لە فەرامۆشی ڕزگاری بکات، گێڕانەوەی کارەساتە بە میدیۆمێکی هونەری یان ئەدەبی، بۆیە لە بەستێنی هونەر و ئەدەبیاتدا، شیعر ئەو ژانرە بەرزەجێناوەیە، دەتوانێت پارێزگاری بکات لە بیرچوونەوە و فەرامۆشی کارەسات لە بیرەوەری کۆیی نەتەوەی تووشبووی کارەساتدا. ن: حەمەی کەریمی https://t.me/rojev03

‍ کورتەیەک لە ژیاننامەی شاعیری نەتەوەیی: #شێرکۆ_بێکەس شێرکۆ بێکەس، کوڕی‌ شاعیری‌ ناوداری‌ کورد فایەق بێکەس‌ و لە ٢ی ئایاری ساڵی ١٩٤٠ لە شاری‌ سلێمانی لەدایکبووە‌ و ٤ی ئابی ٢٠١٣ لە ستۆکھۆڵمی پایتەخی سوید بەھۆی شێرپەنجە کۆچی دوایی کرد. لە ١٩٨٦ وڵاتی عێراقی بە جێھێشت. لە ساڵەکانی ١٩٨٧-١٩٩٢ لە و سوید ژیاوە و پاشان گەڕاوەتەوە بۆ کوردستان. شێرکۆ بێکەس بە یەکێ‌ لە شاعیرە نوێخوازەکانی‌ ھاوچەرخی‌ کورد دادەنرێت و خاوەنی‌ چەندین نامیلکە‌ و دیوانی‌ شیعرییە و زۆرێک لە شیعرەکانی بۆ چەندین زمانی زیندووی جیھانی وەرگێڕدراون‌. ساڵی ١٩٨٧ لە‌ سوێد “خە‌ڵاتی تۆخۆڵسکی” وە‌ردە‌گرێت. خە‌ڵاتە‌کە‌ی لە‌ لایە‌ن سە‌رۆک وە‌زیرانی ئە‌و دە‌می سوێد ئیگڤار کالرسۆنە‌وە‌ پێشکە‌ش دە‌کرێت وە لەساڵی ١٩٩٢ دەبێتە وەزیری ڕۆشەنبیری حکوومەتی ھەرێمی کوردستان ئەمەش لەیەکەم کابینەی حکوومەتی ھەرێمی کوردستان بوو، لە ساڵی ١٩٩٨ بە یارمەتی کۆمەڵێ کەس و ھاوڕێکانی “دەزگای چاپ و پەخشی سەردەم”ی دامەزراند. لە ساڵی ٢٠٠٩ تەواوی بەرھەمەکانی لە ھەشت ھەزار پەڕە لە چاپ دا. 🌹 ژیاننامەی شێرکۆبێکەس شێرکۆ بێکەس ڕۆژی ٢ی مەیی ساڵی ١٩٤٠ لە گەڕەکی گۆییژەی شاری سلێمانی لەدایکبوو. شێرکۆ یەکەمین شعری خۆی لە تەمەنی ١٧ ساڵیدا بڵاو کردەوە. ساڵی ١٩٦٨ یەکەمین پەرتووکی شعری خۆی بە ناوی “تریفەی ھەڵبەست” لە بەغدا لە چاپ دا. لە ساڵی ١٩٧٠ لەگەڵ کۆمەڵێک لە شاعرانی بەناوبانگی ئەو سەردەمە بانگەوازێکیان بۆ گۆڕانکاری لە شعری کوردی و بە تایبەت چوون بە لای شعری نوێی کوردییەوە بڵاو کردەوە. شێرکۆ بێکەس ساڵی ١٩٨٨ لە وڵاتی سوید خەڵاتی “تۆخۆڵسکی” پێ بەخشرا و شعرەکانی بە زۆر زمانی دنیا وەرگێڕا. لە ساڵی ١٩٩٨ەوە ھەتا کۆتایی ژیان، ئەندامی ئەنتەلۆجیای خوێندنی پۆلەکانی ئامریکا و کانادا بوو. لە ھەمان ساڵدا بە یارمەتی کۆمەڵێ کەس و ھاوڕێ “دەزگای چاپ و پەخشی سەردەم”ی دامەزران لە ساڵی ٢٠٠١ ناوەندی‌ چاپ و راگەیاندنی‌ “خاک” خەڵاتی‌ پیرەمێردی‌ شاعری‌ بە شێرکۆ بەخشی. لە ساڵی ٢٠٠٩دا تەواوی بەرھەمەکانی لە ھەشت ھەزار پەڕەدا لە چاۆ دا. شێعر شێرکۆ بێکەەس یەکێک بوو لە دامەزرێنەرانی سەردەمی شعری نوێی کوردی و ھونەری کوردی بە زمانی شعری نوێ ناساند. شعری شێرکۆ زۆرجار باسی لە نیشتمانپەروەری و خۆشەویستی ئاو و خاک کردووە. نموونە ھەڵبەستێک لە شێرکۆ بێکەس: لە‌ کاتێکدا کە‌ منداڵ بووم دە‌ستی چە‌پم حە‌زی ئە‌کرد وە‌ک دە‌ستی منداڵی پۆشتە‌ی دراوسێمان، سە‌عاتێکی تیابێ ئە‌ویش. وڕکم ئە‌گرت، دایکم ناچار گازی ئە‌گرت لە‌ مە‌چە‌کم بە‌ جێگە‌ی دان سە‌عاتێکی بۆ ئە‌کردم ئای.. کە‌ دڵخۆشی ئە‌کردم…! لە‌ کاتێکدا کە‌ منداڵ بووم واتە‌ی کامە‌رانیی لای من لە‌وە‌دا بوو: لە‌ حە‌ماما بە‌سە‌ر پە‌شتە‌ماڵی جاما فوو بە‌ کە‌فی سابووناکە‌م گڵۆپێکی سە‌وزو سووری لێ دروست کە‌م! لە‌ کاتێکدا کە‌ منداڵ بووم لە‌ زستانا، لە‌بە‌ر تینی ئاگردانا دائە‌نیشتم سە‌رنجم ئە‌دا لە‌ پشکۆی، گە‌شاوە ‌و ئاڵ وام حە‌ز ئە‌کرد، منی منداڵ بچمە‌ ناو پشکۆکانە‌وە‌.. دابنیشم.. بیکە‌م بە‌ ماڵ!. کە‌ منداڵ بووم.. زۆر ئێوارە‌ ئە‌یان ناردم. لە‌ ماڵی پوورە‌ "مە‌نیجە‌" ترشیات بکڕم کام تام لە‌و تامە‌ خۆشتر بوو لە‌ دوای ئاوڕ، لە‌ پێچی تە‌نگی کۆڵانا کاتێ یە‌ک دوو قوومی خێرام ئە‌دا لە‌ ترشیاتی ناو جام! لە‌ کاتێکدا کە‌ منداڵ بووم خۆشە‌ویستی لام ئە‌وە‌ بوو: شە‌وی جە‌ژن، تا بە‌یانیی.. چاو ھە‌ڵدێنم لە‌گە‌ڵ خۆما..دە‌س لە‌ملان پێڵاوی تازە‌ بنوێنم! کە‌ گە‌ورە‌ بووم دە‌ستی چە‌پم زۆر سە‌عاتی ڕاستە‌قینە‌ی جوانی… بینی بە‌ڵام ‌ھیچیان وە‌ک سە‌عاتی جێگە‌دانی دایکم… لە‌سە‌ر قۆڵ ‌و دە‌ستم وە‌ھا دڵخۆشیان نە‌کردم. کە‌ گە‌ورە‌ بووم ھیچ چل‌چراو گڵۆپێکی ژوورە‌کانم وە‌ک گڵۆپی کە‌فی سابوون پێکە‌نینیان… پێ نە‌گرتم. کە‌ گە‌ورە‌ بووم ھیچ گڕێکی زۆپای ئێستا نە‌کردە‌ ماڵ ‌و تیا بژیم. کە‌ گە‌ورە‌ بووم ھیچ خواردنێ تامی ئە‌و قومە‌ ترشیاتە‌ی پێ نە‌بە‌خشیم. کە‌ گە‌ورە‌ بووم ھیچ کراس و بۆینباخ ‌و قاتێکێ نوێم نە‌ھێنایە‌وە‌ ژێر جێگە‌وە‌ وە‌کوو پێڵاوە‌کە‌ی جە‌ژن تا بە‌یانیی چاو ھە‌ڵدێنم، لە‌گە‌ڵ خۆما بیان نوێنم ھیچیان.. ھیچیان! #وەسیەت_نامە من نامەوێت لە ھیچ کام لە گرد و گردۆڵەکەکاندا بنێژرێم کە دیارن و ناویان ئەبرێ، یەکەم لەبەر ئەوەی پڕ بوونەتەوە و دوەم لەبەر ئەوەی من حەز بە قەرەباڵغی زۆر ناکەم، من ئەمەوێ ئەگەر سەرۆکی شارەوانی و ئەنجومەنی شارەوانی شارەکەم رێگەم پێبدا و ئەوەم پێ رەوا ببینن کە لە پارکی ئازادیدا و بە تەنیشت مۆنۆمێنتەکەی شەھیدانی (١٩٦٣)ی سلێمانیەوە بمنێژن، ئەوێ خۆشترە و تەنگەنەفەس نابم، من حەز ئەکەم بە مردوویش نزیکی ئەو خەڵکە‌و ژن ‌و پیاو‌ی شارەکەم‌ و دەنگی مۆسیقا ‌و گۆر بم.

وقتی زمان تراکم اندوهی است و لحظه لحظه گلویت را می فشارد وقتی که چشم‌هايت در گودنای حفره رخسارت تاب می خورد. آه این آدمی چگونه جهان را به دوزخی تبدیل می کند از یاد می برم تمام شعرهای عالم را و از گلویم آوایی چون دود برمی آید. با وسعت کویر نگاهم رها شده ست و مثل ماسه تنت را می بینم که آرام و ذره ذره می کاهد و به باد می رود. از سایه ات که در نفس نور می جنبد آوای استخوان هایت در چارسوی عالم می پیچد و سرنوشت ات از سرزمین خسته ات آن سوتر بر نیمی از تمام زمین خانه می کند. این سرنوشت کیست وز سینه کدام جهنم وزیده است؟ از هر طرف که می‌روی آشفته بازمی آیی و خویشتن را در می یابی. مائیم و این زمانه و دیگر کجای عالم را باید شکافت؟ داننده ای نبود و گشاینده ای نبود جز دست هایت از همه آفتاب بر رازهای دایمی ات تابنده ای نبود. تاریک مانده است زمانت و اندیشه ات به دایره بام و شام درمانده است و راه به جایی نمی برد... محمد مختاری

بنکەی ئەدەبی فەرهەنگی ڕۆژەند  ڕوانسەر https://t.me/binkey_rojend

وقتی زمان تراکم اندوهی است و لحظه لحظه گلویت را می فشارد وقتی که چشم‌هايت در گودنای حفره رخسارت تاب می خورد. آه این آدمی چگونه جهان را به دوزخی تبدیل می کند از یاد می برم تمام شعرهای عالم را و از گلویم آوایی چون دود برمی آید. با وسعت کویر نگاهم رها شده ست و مثل ماسه تنت را می بینم که آرام و ذره ذره می کاهد و به باد می رود. از سایه ات که در نفس نور می جنبد آوای استخوان هایت در چارسوی عالم می پیچد و سرنوشت ات از سرزمین خسته ات آن سوتر بر نیمی از تمام زمین خانه می کند. این سرنوشت کیست وز سینه کدام جهنم وزیده است؟ از هر طرف که می‌روی آشفته بازمی آیی و خویشتن را در می یابی. مائیم و این زمانه و دیگر کجای عالم را باید شکافت؟ داننده ای نبود و گشاینده ای نبود جز دست هایت از همه آفتاب بر رازهای دایمی ات تابنده ای نبود. تاریک مانده است زمانت و اندیشه ات به دایره بام و شام درمانده است و راه به جایی نمی برد... -محمد مختاری

وقتی زمان تراکم اندوهی است و لحظه لحظه گلویت را می فشارد وقتی که چشم‌هايت در گودنای حفره رخسارت تاب می خورد. آه این آدمی چگونه جهان را به دوزخی تبدیل می کند از یاد می برم تمام شعرهای عالم را و از گلویم آوایی چون دود برمی آید. با وسعت کویر نگاهم رها شده ست و مثل ماسه تنت را می بینم که آرام و ذره ذره می کاهد و به باد می رود. از سایه ات که در نفس نور می جنبد آوای استخوان هایت در چارسوی عالم می پیچد و سرنوشت ات از سرزمین خسته ات آن سوتر بر نیمی از تمام زمین خانه می کند. این سرنوشت کیست وز سینه کدام جهنم وزیده است؟ از هر طرف که می‌روی آشفته بازمی آیی و خویشتن را در می یابی. مائیم و این زمانه و دیگر کجای عالم را باید شکافت؟ داننده ای نبود و گشاینده ای نبود جز دست هایت از همه آفتاب بر رازهای دایمی ات تابنده ای نبود. تاریک مانده است زمانت و اندیشه ات به دایره بام و شام درمانده است و راه به جایی نمی برد... -محمد مختاری

رنج راستین شور می‌بخشد. کسی که بر پشتۀ رنج خود بالا می‌رود رفعت بیشتری دارد. و معرکه است این‌که ما بیش از هرچیز در رنج به عمقی که باید، آزادی جان را احساس می‌کنیم. آزادی..! کو کسی که این کلمه را درک کند، این کلمه‌ای است ژرف‌معنا، دی‌یوتیما! من صمیمانه نگرانم، بی‌اندازه رنجیده، امید از دست‌ داده و بی‌هدف، هیچ فخری برایم نمانده است و با این‌حال قدرتی در من است، قدرت شکست‌ناپذیری که با هراسی شیرین تا به ڕۆژەند  ڕوانسەر https://t.me/binkey_rojend

وقتی زمان تراکم اندوهی است و لحظه لحظه گلویت را می فشارد وقتی که چشم‌هايت در گودنای حفره رخسارت تاب می خورد. آه این آدمی چگونه جهان را به دوزخی تبدیل می کند از یاد می برم تمام شعرهای عالم را و از گلویم آوایی چون دود برمی آید. با وسعت کویر نگاهم رها شده ست و مثل ماسه تنت را می بینم که آرام و ذره ذره می کاهد و به باد می رود. از سایه ات که در نفس نور می جنبد آوای استخوان هایت در چارسوی عالم می پیچد و سرنوشت ات از سرزمین خسته ات آن سوتر بر نیمی از تمام زمین خانه می کند. این سرنوشت کیست وز سینه کدام جهنم وزیده است؟ از هر طرف که می‌روی آشفته بازمی آیی و خویشتن را در می یابی. مائیم و این زمانه و دیگر کجای عالم را باید شکافت؟ داننده ای نبود و گشاینده ای نبود جز دست هایت از همه آفتاب بر رازهای دایمی ات تابنده ای نبود. تاریک مانده است زمانت و اندیشه ات به دایره بام و شام درمانده است و راه به جایی نمی برد... -محمد مختاریرنج راستین شور می‌بخشد. کسی که بر پشتۀ رنج خود بالا می‌رود رفعت بیشتری دارد. و معرکه است این‌که ما بیش از هرچیز در رنج به عمقی که باید، آزادی جان را احساس می‌کنیم. آزادی..! کو کسی که این کلمه را درک کند، این کلمه‌ای است ژرف‌معنا، دی‌یوتیما! من صمیمانه نگرانم، بی‌اندازه رنجیده، امید از دست‌ داده و بی‌هدف، هیچ فخری برایم نمانده است و با این‌حال قدرتی در من است، قدرت شکست‌ناپذیری که با هراسی شیرین تا به عمق استخوان‌هایم را درمی‌نوردد... «گوشه‌نشین در یونان»- مترجم: محمود حدادی -فریدریش هلدرلین بنکەی ئەدەبی فەرهەنگی ڕۆژەند  ڕوانسەر https://t.me/binkey_rojend

وقتی زمان تراکم اندوهی است و لحظه لحظه گلویت را می فشارد وقتی که چشم‌هايت در گودنای حفره رخسارت تاب می خورد. آه این آدمی چگونه جهان را به دوزخی تبدیل می کند از یاد می برم تمام شعرهای عالم را و از گلویم آوایی چون دود برمی آید. با وسعت کویر نگاهم رها شده ست و مثل ماسه تنت را می بینم که آرام و ذره ذره می کاهد و به باد می رود. از سایه ات که در نفس نور می جنبد آوای استخوان هایت در چارسوی عالم می پیچد و سرنوشت ات از سرزمین خسته ات آن سوتر بر نیمی از تمام زمین خانه می کند. این سرنوشت کیست وز سینه کدام جهنم وزیده است؟ از هر طرف که می‌روی آشفته بازمی آیی و خویشتن را در می یابی. مائیم و این زمانه و دیگر کجای عالم را باید شکافت؟ داننده ای نبود و گشاینده ای نبود جز دست هایت از همه آفتاب بر رازهای دایمی ات تابنده ای نبود. تاریک مانده است زمانت و اندیشه ات به دایره بام و شام درمانده

است و راه به جایی نمی برد...

-

محمد مختاری

رنج راستین شور می‌بخشد. کسی که بر پشتۀ رنج خود بالا می‌رود رفعت بیشتری دارد. و معرکه است این‌که ما بیش از هرچیز در رنج به عمقی که باید، آزادی جان را احساس می‌کنیم. آزادی..! کو کسی که این کلمه را درک کند، این کلمه‌ای است ژرف‌معنا، دی‌یوتیما! من صمیمانه نگرانم، بی‌اندازه رنجیده، امید از دست‌ داده و بی‌هدف، هیچ فخری برایم نمانده است و با این‌حال قدرتی در من است، قدرت شکست‌ناپذیری که با هراسی شیرین تا به عمق استخوان‌هایم را درمی‌نوردد... «گوشه‌نشین در یونان»- مترجم: محمود حدادی -فریدریش هلدرلین بنکەی ئەدەبی فەرهەنگی ڕۆژەند  ڕوانسەر

💫 شەرابی خەونەکان ✍ شیوا موزەفەری 🔻چەنێ لە تۆدا خۆمم یانی هەنار بەو بارا لە خۆمدا یاخی یانی ژیان رەنگێکە سوور ژیانێ وەیلانی تماشاتم و ون دەبم لە تۆدا تۆ بزراوی بە دووڕیانی گەورەییتدا!! لە گیانەڵای دەرفەتێکا تا تامی ئارامی برینەکانی ڕۆحت لە ڕووتی لەشما سارێژ دەکەم ئاوێنە لە وەهمی ماچەکانت ئاڵۆز و من بە ئەگەرەکانمەوە هێندە مەیخۆش پیاسەیش بە قەرارەکانماندا بریندار ژنێ بە شەرابی خەونەکانییەوە لەتر دەبات و ژیان بە دەستەکانییەوە دەڕژێت تۆ لە مندا ڕێگا دەپێویت و ✅ درێژەی ئەم شیعرە لەم بەستەرەدا بخوێنەرەوە: https://jineftin.krd/2026/07/02/شەرابی-خەونەکان/

چەنێ لە تۆدا خۆمم یانی هەنار بەو بارا لە خۆمدا یاخی یانی ژیان رەنگێکە سوور ژیانێ وەیلانی تماشاتم و ون دەبم لە تۆدا  تۆ بزراوی بە دووڕیانی گەورەییتدا!!   لە گیانەڵای دەرفەتێکا تا تامی ئارامی برینەکانی ڕۆحت لە ڕووتی لەشما سارێژ دەکەم ئاوێنە لە وەهمی ماچەکانت ئاڵۆز و من بە ئەگەرەکانمەوە هێندە      مەیخۆش پیاسەیش بە قەرارەکانماندا     بریندار  ژنێ بە شەرابی خەونەکانییەوە لەتر دەبات و ژیان بە دەستەکانییەوە دەڕژێت تۆ لە مندا ڕێگا دەپێویت و من بە کراسێکی ئاڵتوونییەوە قومێک ئەوین دەشارمەوە بۆ تەنیاییمان  تەنیایییەکان هەڵەت پێ دەکەن و کەشکەڵانیش لە زەینتا    دابەش بەش ناکرێمەوە لە بزمارڕێژی هێڵەکانتدا لە خۆمدا دەمێنمەوەوە ئیستا هەموو ڕۆژێ  لە جەستەمدا  دارهەنارێک باڵا دەکات 🔷شیوا موزەفەری 🔶دەنگی نیشتمان

شهرنوش پارسی‌پور، نویسنده و مترجم ایرانی روز جمعه ۱۲ تیر در سانفرانسیسکو درگذشت. شهرنوش پارسی پور در ایران، به دلیل اعتراض به وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور، طعم زندان را چشید و همواره با سانسور آثارش روبرو بود. او در دهه ۱۳۷۰ خورشیدی و مدتی پس از انتشار «زنان بدون مردان» و ممنوع شدن کتاب در ایران، به آمریکا مهاجرت کرد. نخستین رمان شهرنوش پارسی پور به نام «سگ و زمستان بلند» در سال ۱۳۵۵ منتشر شد. موضوع بسیاری از کتاب‌های او با محوریت زنان بوده است. ‌شهرنوش پارسی‌پو در بهمن ۱۳۲۴ در تهران به‌دنیا آمد و در تهران و خرمشهر تحصیلات دبستان و دبیرستان خود را به پایان رساند. او در سال ۱۳۹۷ در ویدئویی در فیس بوک از مشکلات مالی خود پرده برداشت. خانم پارسی پور که سال‌ها در حومه سانفرانسیسکو زندگی می‌کرد در آن ویدئو توضیح داد که از پس هزینه‌های زندگی بر نمی‌آید. او گفت: «نویسنده‌ای که ۷۲ سال در این دنیا زندگی کرده چرا باید اینقدر بدبخت باشد که نتواند یک خانه دو خوابه بخرد.»