مکتوباتِ زن آقا...☫
رفتن به کانال در Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
239
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-37 روز
-530 روز
آرشیو پست ها
آره آقایِ امام حسین؛ سرِ حرفمون بودیم و برایِ خونهمون کتیبه خریدیم....((((:
19 نوامبر 2025, 15:14
سخت ترین کار قبل از کار کردن تو معدن؛ یاد دادن نحوهی کار با یه پیامرسان هست اونم به یه مادر.
18 نوامبر 2025, 12:17
این عکس با همهی عکسایِ آسانسوریمون فرق داره؛
چون اینجا آسانسورِ خونهی سبزمونه...🪴
17 نوامبر 2025, 13:58
من همیشه نگرانِ محتواهای گالری پدرم بوده و هستم.
و این نگرانی کاملا منطقیه....
16 نوامبر 2025, 12:16
پدرم در یک حرکتِ انتحاری یه فیلمی که کاملا مسخره بازی گرفته شده بود رو فرستاده تلویزیون.
16 نوامبر 2025, 12:12
Repost from [ماضیِ بعید]
از من مراقبت میکنه مثل شازده کوچولو از گلش، مثل سوسوکه از پونیو، مثل دندهها از قلب، مثل سرباز از وطنش.
16 نوامبر 2025, 07:36
پسرِ همسایه درسته که اون دخترِ من نیست و خواهرمه...
اما بیخود کردی با خواهرِ من دوستی(:
15 نوامبر 2025, 06:12
پسر همسایه با یه لبخند خیلی بزرگ بهم گفت:
سلام من با دخترت دوستم...
15 نوامبر 2025, 06:12
واکنشِ من:
برم؟کجا برم بابا؟؟
منو همچنان هر روز تو خونت میبینی .
12 نوامبر 2025, 14:03
وقتی کارای عروسی و جهیزیه رو انجام میدم؛ بابام اینجوریه که، عجله نکن بابا تو اگر بری من خیلی دلم میگیره.
12 نوامبر 2025, 13:59
وای کاش یه روز؛ خدا بهم دختری بده به زیبایی شکوفههای گیلاس و زردآلو.
11 نوامبر 2025, 16:04
چقدر حسِ قشنگیه؛ اونی که باهاش خاله بازی میکردم،حالا واقعا مامان شده....(:
11 نوامبر 2025, 15:46
نجات دهندهیِ تویِ آینه اگر نجات دهنده بود؛
الان باید بجایِ من درس میخوند.
10 نوامبر 2025, 10:34
این روزا و شبا یه شادیِ بیصدا توی دلمه؛
از اون شادیها که توضیح نمیخوان، فقط حس میشن.
خونهمون هنوز خالیه،
ولی من هر شب هزار بار توش نفس کشیدم.
با چشم بسته، دکور چیدم،
گلدون گذاشتم، قهوه درست کردم
و با خیالِ نورِ آفتاب، لبخند زدم.
گاهی وسطِ خواب، صدای خندههام
از ذهنم میپیچه توی اتاق.
انگار آینده داره از لایِ رؤیاها میاد سمتم.
دلم گرمه به فکرِ چای دمکردن
توی آشپزخونهی خودم،
به پهن کردنِ فرشِ قرمزم،
به صدای قاشق و بشقاب،
به اینکه خونهم بوی سبز بگیره —
سبزِ زندگی، سبزِ آرامش.
نمیدونی چه حالی داره
وقتی هنوز کلیدِ درِ خونهت دستت نیست،
ولی دلت...
دلت هزار بار اون درو باز کرده
و سالهاست اونجا زندگی میکنه.
09 نوامبر 2025, 16:14
