مکتوباتِ زن آقا...☫
الذهاب إلى القناة على Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
239
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-37 أيام
-530 أيام
أرشيف المشاركات
آره آقایِ امام حسین؛ سرِ حرفمون بودیم و برایِ خونهمون کتیبه خریدیم....((((:
19 نوفمبر 2025, 15:14
سخت ترین کار قبل از کار کردن تو معدن؛ یاد دادن نحوهی کار با یه پیامرسان هست اونم به یه مادر.
18 نوفمبر 2025, 12:17
این عکس با همهی عکسایِ آسانسوریمون فرق داره؛
چون اینجا آسانسورِ خونهی سبزمونه...🪴
17 نوفمبر 2025, 13:58
من همیشه نگرانِ محتواهای گالری پدرم بوده و هستم.
و این نگرانی کاملا منطقیه....
16 نوفمبر 2025, 12:16
پدرم در یک حرکتِ انتحاری یه فیلمی که کاملا مسخره بازی گرفته شده بود رو فرستاده تلویزیون.
16 نوفمبر 2025, 12:12
Repost from [ماضیِ بعید]
از من مراقبت میکنه مثل شازده کوچولو از گلش، مثل سوسوکه از پونیو، مثل دندهها از قلب، مثل سرباز از وطنش.
16 نوفمبر 2025, 07:36
پسرِ همسایه درسته که اون دخترِ من نیست و خواهرمه...
اما بیخود کردی با خواهرِ من دوستی(:
15 نوفمبر 2025, 06:12
پسر همسایه با یه لبخند خیلی بزرگ بهم گفت:
سلام من با دخترت دوستم...
15 نوفمبر 2025, 06:12
واکنشِ من:
برم؟کجا برم بابا؟؟
منو همچنان هر روز تو خونت میبینی .
12 نوفمبر 2025, 14:03
وقتی کارای عروسی و جهیزیه رو انجام میدم؛ بابام اینجوریه که، عجله نکن بابا تو اگر بری من خیلی دلم میگیره.
12 نوفمبر 2025, 13:59
وای کاش یه روز؛ خدا بهم دختری بده به زیبایی شکوفههای گیلاس و زردآلو.
11 نوفمبر 2025, 16:04
چقدر حسِ قشنگیه؛ اونی که باهاش خاله بازی میکردم،حالا واقعا مامان شده....(:
11 نوفمبر 2025, 15:46
نجات دهندهیِ تویِ آینه اگر نجات دهنده بود؛
الان باید بجایِ من درس میخوند.
10 نوفمبر 2025, 10:34
این روزا و شبا یه شادیِ بیصدا توی دلمه؛
از اون شادیها که توضیح نمیخوان، فقط حس میشن.
خونهمون هنوز خالیه،
ولی من هر شب هزار بار توش نفس کشیدم.
با چشم بسته، دکور چیدم،
گلدون گذاشتم، قهوه درست کردم
و با خیالِ نورِ آفتاب، لبخند زدم.
گاهی وسطِ خواب، صدای خندههام
از ذهنم میپیچه توی اتاق.
انگار آینده داره از لایِ رؤیاها میاد سمتم.
دلم گرمه به فکرِ چای دمکردن
توی آشپزخونهی خودم،
به پهن کردنِ فرشِ قرمزم،
به صدای قاشق و بشقاب،
به اینکه خونهم بوی سبز بگیره —
سبزِ زندگی، سبزِ آرامش.
نمیدونی چه حالی داره
وقتی هنوز کلیدِ درِ خونهت دستت نیست،
ولی دلت...
دلت هزار بار اون درو باز کرده
و سالهاست اونجا زندگی میکنه.
09 نوفمبر 2025, 16:14
