مکتوباتِ زن آقا...☫
رفتن به کانال در Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
239
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-37 روز
-530 روز
آرشیو پست ها
این که کاری نیست آقا؛ کمترین کاری که میتونستم براتون انجام بدم.
من حاضر بودم کل زندگیمو فداتون کنم.
05 ژوئیه, 19:23
اما آقایِ شهیدم؛
به عشقِ شما خونه رو آماده کردم و اومدم از خونهام بیرون.
تا زائرات برن تو خونهی من.
05 ژوئیه, 19:22
من خیلی آدمِ "وای فرشم، نریزه رو مبل، اینو جابجا نکن، بشقابم نشکنه، اینو آروم بزار روی میز، وای فنجونِ قشنگم، دستت به پرده نخوره، وای گاز چرب نشه " ای هستم.
05 ژوئیه, 19:22
+حالم خوب نیست، تو چطور؟
_منم همینطور
+بنظرت چطور حالمون خوب میشه؟
_روضه بخون.
05 ژوئیه, 18:19
Repost from [ سِدعلی ] 🇮🇷
قرار بود فدای سرت شود سر من
نه اینکه بر تو بخوانم نماز، رهبر من!
#سید_علی_حسنی
05 ژوئیه, 01:32
به وداع که مرا میبری ای دل، بگذار
گر بمیرم من و جان از پی محمل برود
05 ژوئیه, 01:07
اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا
اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا
اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا
05 ژوئیه, 01:03
باورم نمیشه؛
دارم روزایی رو زندگی میکنم که همیشه از فکر کردن بهش میترسیدم.
04 ژوئیه, 19:35
Repost from عجم علوی | مهدی مولایی
بیستوچند سالگی من برای رفتن تو زود بود. سیوچند سالگی دوستانم برای بیتو شدن زود بود. من حالا حسودی میکنم به آنها که پنجاه و شصت سال از عمرشان را در عصر تو گذارندهاند. برای آنها که موی سپید توی سرشان دارند. ما سنی نداریم برای دیدن تابوت تو. ما سنی نداریم برای قدم زدن پشت سر تابوت سنگین تو. ما برای گریه بر پیکر چاکچاکت زیادی بچهایم. شانههای ما برای حمل پیکرت هنوز نحیف است. ما آنقدر جوانیم که دنیای پیش از تو را هیچگاه ندیدهایم. تا دنیا بوده، تو همیشه بودهای. ما همانیم که ما را «بچههای عزیز من» خطاب میکردی. تازهتازه خوب و بد را فهمیده بودیم. تازه داشتیم میفهمیدیم که چه گراننعمتی بر سرمان است. افتاده بودیم جلو و سنگت را پیش همه به سینه میزدیم. حرص میخوردیم از توهینها به تو؛ مینوشتیم، بحث میکردیم، دعوا میکردیم. در دنیای عیشونوشها و بیوطنیها، ما آدم تو بودیم. ناگهان صبح یک روز سیاه زمستانی تصمیم گرفتی که بروی. حالا ما یتیمانی جوانیم خیره بر تابوت تو. در فکر اینکه سالهای بیتو را چگونه باید زیست. ما زندگی در دنیای بدون تو را بلد نیستیم. نباید میرفتی عزیزم…
«مهدی مولایی»
04 ژوئیه, 05:35
"السّلامُ علی الجُسومِ الشّاحِبات"
سلام بر بدن هایی که در زیر آفتاب گرم و سوزان رنگشان تغییر یافته.
04 ژوئیه, 04:46
