۱۸بَهمن

میگه که “ آنچه سهم توست از تو نمیگذرد، حتی اگر از آن بگذری.”

کاشکي این دیوار خراب‌شه.

نمیدونم ولي فكركنم بايد تا آخرشم همينطوري از دور نگاه كنم.

من نيازي به يه دسته گل بزرگ يا كادوي گرون قيمت نداشتم، من فقط يه استكان چاي وُ با تو ميخواستم.

من نيازي به يه دسته گل بزرگ يا كادوي گرون قيمت نداشتم، من فقط يه استكان چاي با تو ميخواستم.

شاید تو جهانِ دیگه‌اي، بشه.

نمیدونم ولي فكركنم بايد تا آخرشم همينطوري از دور نگاه كنم.

دقيق يادم نيست كه اولين‌بار همه‌چي از يك نگاه به چشمات شروع شد، يا يك لبخندت؛ ولي اينو مي‌دونم همه‌چيز از دور نگاه‌کردن‌هایِ من، ادامه پيدا كرد.

به يادِ او.

“ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﺗﻮ رو ﺑﺎ ﻛﺴﻲ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻜﻨﻢ ﻳﺎ از ﺗﻮ ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﺧـﻮدم ﻳﻪ ﻟـﺤﻈﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻜﻨﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﻋﺎدت ﺑﻜﻨﻢ”

قسمت بد ماجرا اينجاست كه قبل اينكه غم‌هام تموم بشن، من تموم شدم.

تو واسم نه تکرار میشي نه تكراري.

شاید بتونم مووآن کنم، ولي این واقعیت که قلبم کدر شد و دیگه نمیشه پنهونش کرد.

نمي‌دونم چطوري توضیح بدم اما بعضي روزا بدنمم همراه خودم ناراحته؛ يعني انگار كه دستام ناراحتن، گوشام ناراحتن، شکمم ناراحته، و داریم با تمام اعضاي بدنم با هم غصه مي‌خوریم.

نمي‌دونم چطوري توضیح بدم اما بعضي روزا بدنمم همراه خودم ناراحته؛ يعني انگار كه دستام ناراحتن، گوشام ناراحتن، شکمم ناراحته، و داریم با تمام اعضاي بدنم با هم غصه مي‌خوریم.

نمي‌دونم چطور توضیح بدم اما بعضي روزا بدنمم همراه خودم ناراحته؛ يعني انگار كه دستام ناراحتن، گوشام ناراحتن، شکمم ناراحته، و داریم با تمام اعضاي بدنم با هم غصه مي‌خوریم.

براي من و تو همين بس است كه براي هميشه رازي مي‌ماني كه مرا ميدرد و گفته نمي‌شود.

-نزار قرباني

خداي بزرگ ممنونم بابت تمام لطف و محبتي كه تو و بنده هات بهم داشتين، لطفا زودتر شرايطشو فراهم كن كه حضوري بيام دست بوس.