ردِ دَسـ✨ـت؛

این قصه سرِ دراز دارد محبوب من زمین‌های خیس از نفت مسیر قاچاق تفنگ معادن طلا شاهد اند شاهد اند قبایل و کتاب‌های مقدس‌شان این‌بار نخست نیست که کشته می‌شویم من ولی نگران تو بودم از آغاز این‌جا باکی از این‌که سینه‌ات میدان گلوله‌ها باشد ندارند آن‌جا بنام تو پشت میز خطابه‌ها اشکی بر گونه می‌ریزند تا خون کنج لب‌‌های‌شان را پاک کرده باشند این قصه سرِ دراز دارد محبوب من شاعران زیادی از سوختنت با درخت حویلی‌ات روایت کرده اند اما در خاک غریب در اتاق کوچکی به خاکستر بدل شدند اکنون توان این را ندارم که از زیر آوار از زیر آتش بمب‌افگن‌های دیموکراسی بیرونت کنم اما می‌توانم با تو زیر خاک بخوابم پیش از این‌که آواز قهقه‌ی مزدوران به گوشم برسد.

_وحید‌بکتاش