آلکاتراز

خودم رو کشتم با این‌ها.

می‌خواستم بیام و صحبت کنم اما واقعا هر چیزی که لازمه رو پری نوشته و گفته. همین.

نمیشه رو این وحشی‌گری فقط اسم “قتل” رو گذاشت میدونین اینکه “برادر” سینه و اندام تناسلی خواهرش رو ببره و تکه تکه کنه یعنی چی راضی نشده فقط بکشتش هم سعی کرده انحرافات جنسی خودش رو توی قتل دخیل کنه هم خواهرش رو شیم کنه و سعی کنه احترامش رو از بین ببره Literally a humiliation ritual

یک انسان، یک زن، توسط برادرش و با همکاری شوهرش به قتل رسیده، قبل از اینکه شاهرگش بریده بشه مثله شده، اندام‌های جنسی‌ش توسط همون برادر از بدنش جدا شده و درحالی از دنیا رفته که شاهد اتفاق افتادنِ همه‌ی این‌ها توسط برادرش بوده. قانون قاتل رو فقط برای چند سال حبس زندانی کرده که احتمالاً همون حکم هم فقط تجملاتی باشه چون‌که درنهایت «ولیِ دَم» مقتول (پدرش یا شوهرش) قراره که رضایت به آزادیِ «قاتل» (برادرش) بدن. جامعه داره از قاتل تشکر می‌کنه چون‌که مسئله‌ی حیا و ناموس‌پرستی مهم‌تر از حقِ حیات زن‌هاست. و همچنان تصور غالب بر جامعه اینه که حق و حقوق زن‌ها داره به‌درستی رعایت می‌شه و شما فقط تحت تاثیر سوشال میدیا فمنیست شدید.

نه من به صورت کلی پیشنهاد خاصی نمی‌کنم چون فرد به فرد خیلی متفاوته این موضوع. بعضی افراد هستن که بدون آموزش حالا از هر طریقی نمی‌تونن واقعا چیزی رو شروع کنن یا به هرحال اینطوری عادت کردن؛ من اینطوری نیستم‌ و خب خیلی‌ها مثل من نیستن. پس با توجه به شخصیت و نیازهای خودتون تصمیم بگیرید خودآموز پیش برید یا سعی کنید دنبال یک راه آموزشی خوب باشید.

این‌هارو که می‌گم یکم به خودم برمی‌خوره🧍 یه چندتا آرت بوک دانلود کنم استادی کنم-

چرا پیامه این شکلی شد.

راستش من هیچ‌وقت از جایی به شکل جدی آموزش ندیدم. شروعش واقعا برمی‌گرده به بچگی‌هام که کتاب داستان می‌ذاشتم جلوم و سعی می‌کردم از روی تصویرها نقاشی کنم و کم‌کم همین تبدیل شد به روشی که هنوز هم باهاش یاد می‌گیرم. البته منظورم از خودآموز این نیست که بدون دیدن هیچ چیزی یاد گرفتم. بیشتر منبع یادگیری من خودِ چیزهایی بوده که نگاه می‌کردم... آدم‌ها، صورت‌ها، بدن‌ها، عکس‌ها، نقاشی‌ها و رفرنس‌هایی که برای کشیدن انتخاب می‌کنم. خیلی وقت‌ها حتی از خودم عکس می‌گیرم و ازشون به‌عنوان رفرنس استفاده می‌کنم. سعی می‌کنم موقع نگاه کردن واقعا به جزئیات دقت کنم شاید خیلی کلیشه‌ای باشه اما تمامش همینه. مثلا تناسب صورت، فرم بدن، نسبت اجزا به هم، اینکه یک ویژگی دقیقا کجای صورت قرار گرفته و چرا چیزی این شکلی دیده می‌شه، نه اینکه فقط یه تصویر رو کلی ببینم و سعی کنم شبیهش بکشم. فکر کنم بخش مهم‌ترش هم اینه که سعی می‌کنم از هر نقاشی چیزی با خودم ببرم. مثلا اگر توی یک کار متوجه بشم یک فرم رو اشتباه فهمیدم یا روشی برای کشیدن چیزی پیدا کنم که بهتر جواب می‌ده، توی کارهای بعدی سعی می‌کنم همون چیز رو آگاهانه به کار ببرم. یعنی بیشتر از اینکه یک رفرنس رو صرفا کپی کنم، سعی می‌کنم اطلاعاتی که از نگاه کردن بهش به دست آوردم رو نگه دارم و بعدا دوباره ازش استفاده کنم. برای همین فکر کنم چیزی که بیشتر از هر منبع مشخصی روی کارم تأثیر گذاشته، همین چند سال نگاه کردن، کشیدن، اشتباه کردن و دوباره کشیدن بوده. عملا هر نقاشی برای من یه جور ادامه‌ی قبلیه... چیزی از قبلی یاد می‌گیرم و می‌برمش توی بعدی. هر چند پیشنهاد شخصیم نیست و یکی از راه‌های خوب‌ و درست اینه که آموزشی پیدا کنید که متناسب با کرکتر خودتون باشه و هویت هنریتون رو ازتون نگیره.

Yepp.

من سه سال پیش کنکور دادم فکر نکنم اطلاعاتم چندان به‌دردبخور باشن‌ از اون‌جایی که هر سال کلی چیز تغییر می‌کنن و... اما خب سؤالاتتون رو دقیق بپرسید از تجربیات همگی استفاده کنیم.

برای مداد رنگی من از فابر کستل استفاده می‌کنم و مارکر هم برندهای متفاوتی بسته به نیازم از برند بهتر یا بدتری استفاده می‌کنم(مثلا برای پوست لازمه از برند نسبتا خوب استفاده کرد) چیز کاملا ترجیحی‌ای هستش اگر با بودجه‌اتون سازگاره کلا برند خوب بخرید. کوئیلو برند خوبیه. من از گرون‌ترها استفاده نکردم. و درمورد سؤالت بابت رنگ‌ها... بستگی به این داره که چی قراره نقاشی کنی؟ ببین چه چیزهایی بیشتر نقاشی می‌کنی و طیف رنگ‌های مرتبط با طرحت رو بخر. مثلا اگر زیاد پرتره و انسان نقاشی می‌کنی با خریدن طیف پوست می‌تونی شروع کنی.