GHOSTEEN | شبح

صبح می‌شه و تو دیگه از خواب بیدار نمی‌شی و می‌تونی عمیق از سکوتِ ابدی لذت ببری. اونقدر که هیچ رنج و شفقتی نتونه مزاحمت بشه. چه زیباست مُردن. چه زیباست مرگ.

چطور تونستید این رو انقدر کم بشنوید؟

اینهمه تنهایی واسه چی؟

اینهمه تنها هستی واسه چی؟

به من گفتی "امسال می‌ترکونیم" و تنها چیزی که ترکید من بودم... حالا این ذرات تکه‌تکه‌شده‌ی من‌اند که رفتن تو را تماشا می‌کنند. کاش حداقل ضامن انفجار را دستِ تو نکشیده بود.

.

نه لب‌های من سیگارند، نه گردن تو زیرسیگاری. با اینهمه، اصرار دارم که اجازه دهی لبانم را روی گردن تو خاموش کنم.

کاش ابر بودم.

یادت نره، با تکنیک‌های روانشناسی زرد نمی‌شه زندگی قهوه‌ایت رو فیکس کنی. در آخر تو می‌مونی و انرژی هدر رفته و وجودی که چند برابر خسته‌تره.

فکر کنم یه زار زدن درست و حسابی چند ساعته به خودم بدهکارم. گریه نه. زار زدن. فرق دارن. خیلی هم فرق دارن.

ببخشید فکر کنم روز دختر نباید اینو می‌فرستادم:))) خیلی بهش دقت نکردم یه جا دیدمش و فرستادم توی آرشیو کانالم بمونه... روزتون مبارک🔥

کاش آدم موفقی بودم همه به حرفام گوش می‌دادن. اما الان یه ناموفقم که به بقیه توصیه می‌کنم مسیر من رو نرن تا بگا نرفتن.

دانشگاه در ایران بزرگترین وقت تلفی ممکنه. آدم بره یه دوره ببینه توی یوتیوب خیلی بیشتر حرفه‌ای می‌شه. حالا ما هی می‌گیم هی یه مشت دانش آموز بیچاره فکر می‌کنن باید توی ماراتن کنکور خودشون رو پاره کنن که بعدش شاید براشون ریده باشن. چی بگم. دوستانه، برید یه حرفه بیابید بشه ازش پول درآورد.

برای چیزهایی مبارزه کردی که هیچوقت مالِ تو نبودن. جاهایی مبارزه کردی که هیچوقت جای تو نبود. با کسایی مبارزه کردی که ارزشش رو نداشتن. همیشه اشتباه جنگیدی. همیشه اشتباه بودی. و این رو خیلی دیر فهمیدی. خیلی دیر. دقیقا همون لحظه که خستگی امونت رو برید. حالا تو موندی و کلی زخمِ ناشی از مبارزه که هیچ دستاوردی برات نداشته. به جز حسرت. هیچ ماهی‌ای باقی نمونده که از آب بگیریش و تازه باشه. رودخونه‌ی زندگیت یخِ ابدی بسته.