ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ

Каникулда фарзандингиз телефон ўйнаб вақт ўтказмайди аксинча мисол ишлаб ПУЛ ишлаб топади! 🤯💸 📱6 ёшдан 11-синфгача фарзандлари бор оналар! Энди фарзандингиз ёзги таътилда, иссиқ кунларда кўчага чиқмасдан туриб, уйда онлайн тарзда математикани ЎРГАНИШИ мумкин 🎁 Видеони охиригача кўринг ва ҲАВОЛА орқали ариза қолдириб, 1 ta bepul dars va 42% чегирмага эга бўлинг: 👉 ҲАВОЛА

Чет элга отам билан саёҳатга чиқдигу, даҳшатли хабар сабаб 3 кунда ортга қайтдик… Эндигина 1 ойлик чақалоғи бор опам ўз жонига қасд қилган эмиш… Бизга жасадни кўрсатишмади. Лекин мен яширинча кириб, опам билан охирги марта видолашмоқчи бўлдим. Не кўзлар билан кўрсамки, опамнинг танаси майда бўлакларга бўлинган эди. Уйдагиларга айтдим аммо менга ишонишмади. Энг ёмони эса ҳеч ким бунга қизиқмаётганди. Қаршиликларимга қарамай, поччам “чақалоғимга она керак” деб менга мажбуран уйланди. Ҳақиқий даҳшат эса тўй кечаси бўлди. Поччам аслида… РЕАЛ ВОҚЕА😱👆

ўзинг жамғарарсан. Бу ерда меҳнаткаш одамнинг қадрига етишади. Кам бўлмайсан.-жиянининг елкасига енгил шапатилаб, руҳини кўтаришга интилади Аниса. Кейин кутилмаган саволларни ёғдира кетади: -Куёв шунчалар номард чиқдими а? Тўйдан олдин ойим роса мақтаганди. Шуми мақтанган куёв? Ўргилдим бунақа йигитдан. Сен ҳам қадрингни билмас экансан, а? Этагингни қоқ, кет. Бу ерга келганингни билмаса ҳам керак? Билганда ҳам энди у хўжайин эмаску? Тўғрими? Баҳора амакваччасининг таъналарига кўмилиб кетди. Бир томондан унинг ҳақлигини билиб ҳам индамади. Бошини эгиб тураверди. -Майли, хафа бўлма. Ҳали ҳаммаси яхши бўлиб кетади. Олдингга узр сўраб келади ҳали. Ўшанда яна кўнгил бўшлик қилиб "юр" деса, индамай эргашиб кетавермагин, хўпми? Бир чангини қоқтиргингки, баракалла, десин... Баҳора Анисанинг жон куйдириб сўзлаётган сўзларига, берётган маслаҳатларига бир кулгиси келса, бир йиғлагиси келарди. -Сен билан гап сотиб ўтиришимни қара? Вақт бўлиб қолибди-ю... Кичкинтойни боғчадан олиб келишим керак. Кутиб диққат бўлиб қолмасин. Сен шу ерда ўтира тур, хўп. Мен ярим соатда қайтаман. Зериксанг, телевизорни ёқ. Бурчакда,-шу ерга келганда сўл томондаги жовончага ишора қилди у,- альбомим бор, суратларимни томоша қил. Баҳора амакваччасини эшиккача кузатиб, ортига Анисанинг хонасига қайтди. Бу дам уйда ўзидан бўлак ҳеч ким йўқ эди. У хонага кўз югуртириб чиқд.и. Телевизор, бир кишилик кроват, буюм, кийим сақланадиган жавонлар ва яна бошқа нарсаларга бир-бир разм солди. Бирдан боя Аниса айтган фотожамланма ёдига келиб, бурчакда турган жавон сари юрди. Жавон дарчасини очиб, альбомниосонгина топгач, варақлашга тушди. Расмларнинг аксарияти Ўзбекистонда олинган суратлар экан. Аяси, акаси, дадаси билан тушган суратлар... Ногоҳ Баҳора Анисанинг дадасини қучиб тушган суратга нигоҳи тушиб бошқача бўлиб кетди. Анисанинг дадаси Баҳорага амаки эди. Оқкўнгил, самимий одам эди раҳматли. Уйга Сабоҳат янгаси каби тез-тез келиб турарди. Ҳар келганида албатта Баҳорага ширинликми, бундайроқ ўйинчоқми олиб келарди. Ҳозир Баҳора шуни эслади. Кўнгли алланечук бўлиб кетди. Кейин ўз дадаси, аясни ўйлади. "Бу ерга келганимдан хабар топишгандир. Дадамнинг юраги касал, ишқилиб, у киши кўнглига оғир олмаган бўлсин-да? Аямнинг ҳам кўнгли нозик. Салга кўз ёш қилаверади. Хонамга кириб, хатни ўқиган бўлсалар... ҳўнграб юборгандирлар. Акам-чи? Жаҳли чиқмадимикан? Ё мени ғойибона қўллаб-қувватладимикан? Ишқилиб, ҳеч ким оғринмаган бўлсин-да? Ахир бу ерга ялло қилиб юриш учун эмас, аввало дадамнинг қарз деган балодан қутулиши учун келганман. Эртадан худо хоҳласа, ишга киришаман. Сабоҳат янгам-чи? "Ётиғи билан тушунтираман, сен хавотир олма" деганди. Тушунтирган бўлсин-да ишқилиб, шунда кўнглим тинчланади... Бахтиёр акамчи? Менинг туйқус уйдан кетиб қолганимдан хабар топса, фиғони фалакка чиқармикан? Ёки... Менга нима, баттар бўлмайдими? Мен ўйнагани келганим йўқ бу ерга..." Баҳора ярим соатлик вақтни ўй-хаёлларга сарфлаб юборди. Кўзлари бир-бир варақланаётган альбомда-ю, аммо ҳуш хаёли у ерда - Ўзбекистонда қолган жон жигарларида эди. У фотожамланманинг сўнгги варағини варақлаган ҳам эди, йўлак томондан шовқин турди. Аввал эшик очилиб ёпилди, кейин қақилдоқ қизнинг туркча шевадаги бийрон сўзлари, Анисанинг унга билдирган мулозаматлари эшитилди. -Мана биз келдик опажониси?-хона эшиги ланг очилиб, ичкарида Аниса ва ўзи томон ҳайрон қараб турган қизча пайдо бўлди. У болага тушунтирган бўлди.-Бу ҳам сенинг опанг, фақат бир кун туради уйимизда, аммо тез-тез келиб туради. Шундай а, опажониси? Баҳора қўлидаги фотожамланмани жойига қўйиб, уларга яқинлашди. Баҳора институтда ўқиб юрган кезлар инглиз тили билан бирга туркчани ҳам ўргана бошлаганди. Инглизчага қийналган бўлсада, туркчани ўрганиш оппа-осон туюлди. Сўнг асосий вақтни шунга бағишлади. Ижтимоий тармоқларда турк дўстлари билан мулоқотда бўлиб турар эди. Мана вақти келганда ас қотяпти энди. У очиқкўнгиллик билан соф турк тилида қизалоққа мурожаат қилди. -Мунча ширин бўлмаса, а бу қизалоқ? Исминг нима? -Гузел,-жавоб берди қизча. Баҳор жилмайди. Бир соат ўтар-ўтмас уй соҳибу соҳибалари ҳам қайтишди. Аниса улар атрофида парвона б

б қўйди. Кейин тушунтирган бўлди. -Бу табаррук сув, инсу жинсларнинг бало-қазолари ёпишган бўлса, даф қилади. Сени жодудан халос қилади, деди мўйсафид соф ўзбекча шевада. -Ҳазилкаш одам экансиз, аммо сув учун раҳмат.-деди. Мўйсафид бошқа сўз қотмади. Бироқ Бахтиёр трапдан тушаётиб, пастда, аэропорт сари йўрғалаётган йўловчилар ичида йўл-йўл оқ кўйлак кийган бир қизга ногаҳон кўзи тушдию, тош қотди қолди. "Кўзимга кўриняпти..." деди. Аммо божхонада ҳам шунга дуч келиб, пешанасига бир шапатилаб юборди. "Тағин кўзимга кўриняпти", деди. Хушнуд икков уйга келгунча шу қиз кўз олдидан кетмади. Сўнг боши ғувиллай бошлади. У бир ухлаб турсам, бу балодан қутуламан деб ўйлаганди. Аммо уйғонгач, ҳамон боши ғувиллаётганини, фикри хаёлини - аэропортда кўрган қиз банд қилиб олганини тушунди. -Самолётда толиққан кўринасиз, овқатга ҳам қарамаяпсиз? Хоним меҳмон келади деб қизғин тайёргарлик кўрган. Емасангиз, хафа бўлади.-деди Хушнуд. Бахтиёр "хўп", деб дастурхонга тағин қўл узатди. Аммо ундаги ҳардамхаёллик чекинмади. -Роса чарчабсиз. Эртагача яхшилаб дам олишингиз керак. Меҳмонхонада иш тиқилинч.-яна огоҳлантирди Хушнуд. Дастурхонга фотиҳа ўқилгач, икков ҳам тарқаларкан, Бахтиёр ўзи учун ажратилган хона томон йўл олаётиб, Хушнудга юзланиб, самолётдаги мўйсафид чолни эслашга ундади. -Ҳа, ҳа, эсимда.-деди ажабланиб Хушнуд.-Хўш, у сизга шубҳали туюлдими? -Йўқ,-деди Бахтиёр жиддий оҳангда,-фақат унинг сўзларини ҳазилга бургандим.-У берган сув инсу жинсларнинг балосидан қутқаришини айтганди. Шунга кулгандим. Бошимдаги оғриқ ўшандан сўнг бошланди. Кейин кўзимга менга таниш жувон кўринди. Уни аэропортда икки марта кўрдим. Хушнуд ниманидир тушунгандек бўлди. У бир галда Туркиядан Ўзбекистонга зиёрат учун борётган кишиларнинг муқаддас қадамжоларни назр-ниёз қилгач, шу атрофдан муқаддас саналган сувдан ҳам ола келишини, шунингдек, сеҳр-жоду, иссиқ-совуқ ва шу кабилардан халос бўлиш учун ҳам сувга дуо ўқиттириб, дам солиб қайтганлар ҳақида эшитганди. Ҳозир шу эсига келди. Бундай воқеалар ҳақида кўп эшитиб, қулоғи пишиб кетган Хушнуд Бахтиёрга синчков тикилиб, бир-икки саволлар берди. -Ҳа, тўйимиз онам ўтган кунда бўлгани учун унинг пойқадамини хосиятсиз деб ўйлагандим. Уни шумқадам деб атагандик.-бошини эгди Бахтиёр. -Яна бир савол, хотинингизни севиб олганмидингиз? -Энди тўғрисини айтинг, қилган ишингиздан афсусланяпсизми? Хотинингизни шумқадам деб қувиб юборганингиздан доғдамисиз? Бахтиёр индамади, аммо енгил бош ирғаб қўйди. Айни дам Хушнуд унинг кўзларида ёш пайдо бўлганига амин бўлди. Қилган нобоп ишидан афсусланаётгани, виждони оғриётганини қалбан ҳис этди. -Бахтиёрбек, худо кўнглингизга Туркия ишқини солгани, самолётда мўйсафид одамнинг ҳамроҳ бўлгани ҳам бежиз эмас. Менга ишонинг, буларнинг бари яхшиликка. Ҳозир ётиб дам олинг, эрталаб бафуржа гаплашамиз, хўпми? Хушнуд Бахтиёрнинг олдидан чиқиб, хона эшигини секин ёпаркан, пичирлаб юборганини ўзи сезмай қолди: "Кимдир Бахтиёрни хотинидан совутган кўринади. Шукр, энди ҳаммаси изига қайтаяпти. У жодудан халос бўлибди..." 💥Меҳметбей хонадони. Аниса Меҳметбей хонадонида бир ярим йилдан бери хизмат қилиб келяпти. Оила соҳибу соҳибалари унга жажжи ўғилтойни ишониб топширишган. Аниса аллақачонлар соҳиби ва соҳибаси ишончини қозонган, сал кам уй аъзосига айланганди. Бир куни онаси Сабоҳат янга сим қоқиб, Баҳора ҳақида гап очганида, "иложи бўлса ёнингга ол, иш топиб бер, қарзидан қутулсин" деб ялинганида, онасининг сўзларини дарҳол бекаси Зумрад хонимга етказгач, у мушкулини осон қилди. "Малак хоним энага излаётганди. Синглингиз келсин, майли, учраштириб кўрамиз. Ажабмас, ишли бўлиб қолса", деди. Мана ҳозир ана шу синглиси - амакваччаси Баҳора ёнида ўтирибдсавол берии. Икков бир-бирига бир олам савол йиғиб қўйган экан. Аниса савол бериб жавобини олиб улгурмай, гал Баҳорага келади: -Уйда ишлаяпсиз, иш кунда неча соат ўзи? Ойлигингизни ошириб туришибдими? Сиз қараётган бола инжиқ эмасми? Шаҳар айланишга чиқиб турибсизми? Уй эгаларининг сизга муносабати яхшими... Баҳора берган саволларининг барига жавоб олади. -Зап келдинг-да, Баҳор... энди ғайрат қил, ишла. Қазларингдан қутулиб олинглар, кейин

Dunyodagi birinchi ishonchli bozorda Telegram kanalini sotib oling yoki oʻz kanalingizni soting! 📊Kanal tafsilotlarini koʻrish va xavfsiz pul oʻtkazmalarini amalga oshirishni istaysizmi? Yechim — Magfi Marketplace! 🤑Kanallarni ishonchli sotib oling, oʻz kanalingizni hoziroq joylashtiring va tezda soting! 🔗 Kanal Sotib Olish / Kanalni Sotish! #reklama · Marketplace

🚀 Magfi endi O‘zbekistonda! Telegram kanalingiz orqali reklama olishni boshlang! 📣 Magfi ilovasini yuklab oling, kanalingizni ulang va brendlar bilan daromad toping. 💰 🔗 Ilovani yuklab oling → #reklama · Magfi Ads

Bugun, 6 iyul ☀️ +39°...+24°, Ochiq havo Hozir: ☀️ +27°, ↖️ 1.3 m/s Tong: ☁️ +32° Kun: ☀️ +38° Oqshom: ☁️ +37° Namlik: 15% Shamol: G'arbiy, 3.8 m/s Bosim: 753 mm sim. ust. Oy: Qisqarayotgan oy Quyosh chiqishi: 04:45 Quyosh botishi: 19:44

Бир чимдим қувонч Бир ҳовуч меҳр Бир қалб муҳаббат билан келган янги кун барчангизга хайрли бўлсин азизим!! Ассалому алейкум омонмисиз?!

ОЁҚ ОҒРИҒИДАН ЮРА ОЛМАЙ ҚОЛГАН ЭДИМ. Рентгенга тушсам суякларим емирилиб бўлган экан. Юриб кетишдан умидимни узган эдим. Лекин Хиндистонликлар қўллайдиган бир усул мени қайта оёқга қўйди. Атиги 1 кунда мен яна юришни бошладим. Оғриқлар бутунлай йўқ бўлди. Ўша мўъжизавий усул номини шу ерда қолдирдим: 👇👇👇👇 https://www.tabobat.org/apy/?r=2 ШОШИЛИНГ❗️Админлар 12 соатда удалить қилиб юборишяпти. .

билан келсин. – Хўп, онажон, кейин катта дўхтирларга оборсак борасизми? – Бораман. Фақат ҳамма келсин. Омонгул ҳам болаларини олиб келсин. Шодмонбек қўнғироқ қилинган кунининг эртаси эрталаб етиб келди. Кечга томон Муҳаммадғолиб кириб келди. Эрта тонгда поезддан тушган Ойбарчин аввал уйига келди. Фармонбек уч ўғлини етаклаб олдинда, орқароқда хотини билан қизи йўлга чиқдилар. Ширинбону Шодмонбекнинг қўлидан тутганча, унга қараб ётар, унинг сўзларини жилмайиб эшитарди: – Катта энажон, сизни жудаям яхши кўраман. Мундай касал бўлиб ётсангиз, мен хафа бўламан-да. Ҳозир чақирилган меҳмонлар келиб кетсин, сизни Учқудуққа олиб кетаман. Шаҳарнинг шифохоналарида Москвадан келган дўхтирлар ишлайди. Тузалиб кетганингиздан кейин менинг уйимда қоласиз. Ишхонам тўрт хоналик уй берди. Битта хонасини тузаб, сизга бераман, келинингиз хизматингизни қилади. Айтганингизни ўзим муҳайё қиламан. Борасиз-а, катта энажон? – Худога шукур, сендай меҳрибон ўғлим бор. Илоҳо умринг узун, бахтинг бутун бўлсин, Худодан тилаб-тилаб олганим... Агар сал йўлга ярасам, Самарқандгаям Тошкангаям бормайман. Сен билан кетаман ўғлим. Ширинбонунинг сўзларини эшитиб ўтирган Райҳонбеканинг кўзлари ёшга тўлди. Аммо ярим кечага бориб, беморнинг гап-сўзлари ўзгарди: Шифтга қараб “онажон, келдингизми”, деди. Кўп ўтмай, “Ота, отажон, қизимнинг исмини Ҳадичабону қўйдик”, деб қувонди. Ортидан йиғлади: “Ота, ер юткур куёв қизимни хароб қилди. Ҳадичабону ўзинг айт, у нокас тиллаларингни ўғирлаб олганини айт. Қизим, иккаласини ҳам тиллага тўйғаздим, сенинг узугингни ҳам эринг ўғирлаган экан, едирдим, бурнингдан тилла қайнаб чиққунча ейсан дедим”. Ўғилой билан Анвара онасининг қўл-оёқларини уқалашга киришдилар. Ширинбону бироздан кейин эрини чақирди: – Бегим қаердасиз? – Шу ердаман, Бону. Шу ердаман. – Бегим овга бормайлик бугун. Совқотиб турибман. – Хўп, Бону, бормаймиз. Сиз тузалиб кетсангиз бўлди. Ширинбону ёнини пайпаслади. – Ҳотамбек ҳозир ёнимда ётган эди. Қани, қизлар, укаларинг қаерда? Ширинбону жим бўлиб қолди. Кейин Фармонбекка қараб: – Бегим, кўзимга марҳумлар кўриняпти. Мендан рози бўлинг. Тонггача етмайман, шекилли, – деди. – Бону, қўрқитманг, мен турганда сизга у ёқда нима бор? Райҳонбиби Ойбарчинга суяниб, овоз чиқармай йиғлар экан, Ширинбону бошини хиёл улар томонга бурди: – Райҳонбиби... – Ҳа, опажон... – Болаларни эҳтиёт қилинг, ҳаммасини ўқитинг. Бекзода болаларга “ёт”, деса ётиб, “тур” деса туриб юриш ярашмайди. – Хўп, опа... – Шодмонбек укаларингга бош бўл ўғлим, ҳаммаси ўқисин... – Хўп катта эна, айтганларингизни ҳаммасини қиламан. – Ойбарчин қизим... – Ҳа катта энажон, шу ердаман. – Сен бир кун бўлмаса бир кун “менинг бир катта энам бор эди”, -деб ёз. –Албатта ёзаман, катта энажон. Ширинбонунинг Ойбарчиннинг қўлидан ушлаб турган қўли бўшашди. – Бону!!! Мени ташлаб кетманг, Бону! Фармонбек ўкириб юборди. Қизлар онанинг қўлларига, оёқларига юзларини босиб увв тортиб юбордилар. Норбўтанинг катта ўғли Илҳомжон қишлоқ аҳлига катта онаси Ширинбонунинг вафот этганини маълум қилишга кетди… Ширинбону орзу қилганидек, биринчи бӯлиб ӯғиллари тобутга елка тутишди. * * * Катта хотинининг вафотидан сўнг Фармонбек бирдан оёқдан қолди. Ётавериб елкаларида ётоқяралар пайдо бўлди. Райҳонбиби эрини худди ёш боладай парвариш қилишга киришди. У ҳар куни эрининг кийимларини, чойшабларини алмаштирар, овқатлантирарди. –Эна, -деди бир гал келиб Ойбарчин, агар сизлар рози бўлсаларингиз бир йигитга турмушга чиқмоқчиман. – Қизим, яхши одамларнинг фарзанди бўлса, отанг ҳам мен ҳам йўқ дермидик... – Ота-онасини билмайман, ёшлигида улар вафот этишган. Бобосининг қўлида ўсган йигит. Иккаламизнинг ҳам бир чамадон китобларимиздан бошқа нарсамиз йўқ. Сиз менга атаб йиққан ул-бул матоларни келинларингизга олиб қўйинг. Рози бўлсангизлар, мен қўнғироқ қиламан. Бироз пул олиб келади. Қишлоқ аҳлини айтиб, шу ерда тўй қиламиз. Кейин қайтиб кетамиз, уй-жой, кўрпа-тўшак ва ҳоказо жиҳозларни ҳам ўзимиз ишлаб топган пулга оламиз. Фармонбек хотинидан бу хабарни эшитиб, кўзларига ёш олди. Бироз ўйланиб ётгач, кампир, “қизингга айт. Хабар берсин. Мен розиман. Куёв келгач, тоғангг

и менга обкеласан деб. Ҳар сафар бир янги нарсасини ўқиганимда, шу қиз мени қизим деб, кўнглим ифтихорга тўлиб кетади. – Ҳа, илоё барака топсин, бизга ҳам ҳар ойда ўттиз сўм-қирқ сўм қилиб жўнатиб турибди, – деди Фармонбек фахр билан. Шу орада Райҳонбиби чойнак- пиёла кўтариб кириб келди. – Опа чой ичиб, суҳбатлашиб ўтирингизлар. Опа, бу яхшилигингиз мендан қайтмаса Худодан қайтсин. – Райҳонбиби, энди ҳар куни телевизор кўрасиз. Бирорта кинода акангизни кўриб қолсангиз ажаб эмас. Урушдан кўп одам қайтмагани билан кексайиб, болали-чақали, неварали бўлиб кетганлар ҳам бор экан, она тупроғимни бир кўрай деб келишаётган эмиш. Насиб қилса, акангиз ҳам келиб қолар. – Опа, сиз бир валий аёлсиз. Ҳали Худо хоҳласа бешта ўғил туғасиз дер эдингиз. Мана сизнинг рўзғорингизга тушганимдан кейин бешта ўғил кўрдим. Худо сизнинг дилингизга солгани бўлади. Кундошининг иқрори Ширинбонунинг қалбини шодликка тӯлдирди. – Худога минг қатла шукур, Райҳонбиби, менинг ҳали бешта ўғлим бўлади деб лафз қилганларим олдида юзим ёруғ бўлди. Ўлсам шу болалар тепиб-тепиб кўмиб келсин. Энди, “вой онам” деб, бел боғлаб йиғлайдиган ўғлонларим бор. – Ундай деманг, опа, ҳали ҳаммасини уйлантиришда бош-қош бўласиз, биргалашиб невараларни катта қиламиз. Хай, опа мен борай, кино бошланяпти. Райҳонбиби чиқиб кетгач, орага жимлик чўкди. – Бону, – деди бироздан сўнг Фармонбек. – Лаббай, бегим... – Шунча вақт умргузаронлик қилдик, қизларни тарбиялаб узатдик. Бир-биримизга суянчиқ бўлдик. Лекин бир нарсани армон қиламан. – Нимани армон қиласиз, бегим? – Менга кўнгил қўймаганингиз армон бўлди. Ёш хотин олиб бериб, куймадингиз ҳам. Ширинбонудан садо чиқмади. – Жимсиз, Бону? – Бегим, сиз ҳам мен ҳам кексайиб қолдик. Кейинги пайтларда анча бетобман. Мени Бонугинамнинг қазоси адо қилди. Яна неча бор дийдорлашиш насиб қилади, билмайман. Бегим, сизни суйганман ҳам, куйганман ҳам. Аммо, тарбияли аёл суйганини ҳам, куйганини ҳам сездирмайди. Шунчалик куйганманки, кечалари мижжа қоқмай чиқардим. Кичик биби ҳам биларди чамамда. Хизматчи аёллар ҳам сезарди. Куйганман, куйиб кулларим соврилган, ҳали ҳам куяман, то сўнгги нафасимда ҳам қизғаниш алангасида ёнаман. Кошки, ёнингизда бўлсам, чой дамлаб кирсам, оёқларингизни уқаласам, кечалари ёнингизда ўтирсам... Фармонбек томирлари бўртиб чиққан қўлини катта хотинининг қўли устига қўйди. Аёл эрининг қўлларини силади. – Бону, унда нега уйлантирдингиз? – Бегим, ношукур бўлманг, Худонинг қаҳри келади. Қиз бола бировнинг хасми. Отанинг авлодини ўғил давом эттиради. Мана, энди қатор-қатор ўғилларимиз бор. Энди ҳеч қачон Фармонбек номингиз ўчмайди. – Бону, жуда кўнгли тоза аёлсиз. Худога минг қатла шукур, сизни менга раво кўрганига. – Бегим, сизга бир гап айтмоқчи эдим... – Айтинг Бону, – Фармонбек катта хотинининг овозида недир мунглилиғ туйди. – Бегим, яна шундай дардлашиб ўтириш насиб қиладими, йўқми, мендан рози бўлинг... – Ундай деманг, Бону, биринчи навбат меники, сиз ҳали кўп яшайсиз... * * * Аммо Ширинбонунинг бетоблиги ўткинчи эмас эканми, у кундан кунга оғирлаша бошлади. Ўғилойнинг ҳамшираликка ӯқиган қизи Шоира билан Анваранинг шифокор қизи Шаҳзода бувисига парвона эди, улар беморнинг юрак уришига қулоқ солишар, томир уришини санашар, қон босимини ҳам бир кунда неча бор ўлчардилар. Қизлар ҳар ҳолда бири врач, бири ҳамшира эмасми, бувиларини шифохонага ётқизиб, жиддий муолажалар қилинмаса бўлмаслигини аллақачон сезган эдилар. – Катта онажон, сизни даволатишга Тошкентга, ҳеч бўлмаса Самарқандга олиб борайлик... – Йўқ, бу гапни оналарингга ҳам, оталарингга ҳам айтманглар, – деди Ширинбону қатъий қилиб. Аммо Шоира онасига, у ўз навбатида бу гапни эрига айтди. – Она, куёвингиз мени койияпти, қанақа қизсан, онангни бир марта яхшилаб даволатиш ҳақида ўйламайсан ҳам, деяпти. Сизни мошинга кўрпача тўшаб, авайлаб ётқизиб, обориб катта дўхтирларга бир кўрсатайлик, онажон... Ширинбону беҳолгина жилмайди. Ичида қизининг астойдил меҳрибонлик қилаётганидан суюнди. Бироқ “катта дўхтирлар”га кўринишга рози бўлмади. – Кейинроқ қизим. Ҳозир Шодмонжонга хабар беринглар. Укалари билан келсин. Бир кўрай, соғиндим. Отанг ҳам уй ичи

керак. Райҳонбиби этаклари ҳалпиллаб, ҳовли айланиб ёғоч қидириб кетди. Узун бир ходани топиб, йигитлар томон судради. – Э, хола тўхтанг, ўзим обкеламан. Ҳайдовчи йигит югуриб бориб, ёғочни Райҳонбибининг қўлидан олди. Хода ерга қоқилиб, учига антенна ўрнатилиб бўлгунча, болалар ҳам даладан келиб қолдилар. – Эна, телевизор олдикми? – ишонқирамай сўради Муҳаммадюсуф. – Катта энанг обкелди. Уч бола бирваракайига сакради: – Уррай, катта энам телевизор обкебди!!! Икки йигит яна ичкарига кириб, антеннадан тортилган симнинг бир учини телевизорга уладилар. – Ана энди свет ёнишини кутамиз. Фармонбек ҳам хонасидан чиқиб келгач, ўртага дастурхон ёзилди. Косаларда суюққина шўрва келтирилганда, чироқ ҳам ёнди. Ҳамма олдидаги таомни ҳам унутиб телевизорга тикилди. Бу ерда ҳам ўша Норбўтанинг телевизорида кўринган аёл чиқиб кўрсатувлар дастурини ўқий бошлади. ...Кеч соат йигирма иккида “Исмингни унутма” номли бадиий фильм намойиш қилинади. Телевизорда “Ахборот” кўрсатуви тугагач, Норбўта қайнонасига қаради: – Бибижон, қайтайлик энди. Шофёр укамиз шошиляпти. – Борасизлар-да, йигитлар. Ўтиринглар. Бир келиб қолибсизлар, – деди Фармонбек. Ётавериб одам соғинган мезбоннинг сўзлари самимий эди. – Агар бу кишилар шошилаётган бўлсалар кузатиб қўяйлик, майли, фақат опажон, сиз кетманг, бир-икки кун меҳмон бўлинг, – деди Райҳонбиби. Ширинбону кундошининг астойдил ўтиниб турганини ҳис қилди. Бир пас сукут сақлади-да, йигитларга ўгирилди. – Майли, куёв, сизларга оқ йўл, яхши етиб олинглар. Мен бу кеча шу ерда қоламан. Кичик биби билан, тоғангиз билан гурунг қилиб, эрта-мертан ўзим йўлга чиқиб боравераман. Меҳмон йигитлар кузатилгач, болалар телевизор қаршисида қатор бўлиб ўтириб олдилар. Болаларнинг орқасидан жой олган Райҳонбиби ҳам пахта планининг тўлдирилишлари-ю, концертларнинг тугашини сабр-тоқат билан кутар экан, кўнглидан ўтказди: “Эй, Худойим, бугун, бугун бўлмаса эртага акагинамнинг дийдорини бир кўрай...” – Менинг шовқин-суронга бошим оғрийди. Мен бориб дам оламан. Сизлар бемалол телевизор томоша қилинглар, – деди Фармонбек хотинларига қараб. Ширинбонунинг эрига айтмоқчи бўлган, кўнглига тугиб келган гаплари бор эди, кундошига қандай билдиришни ўйлаб, тайсалланди. Бироз телевизордаги томошаларга қарагандай ҳам бўлди. Бунинг устига қувониб кетган болалар телевизорнинг овозини жуда баланд қилиб қўйиб олганлари уни анча безовта қилди: – Райҳонбиби, – деди у секингина кундошига қараб. – Ҳа, опажон. – Мен уйда ҳам жуда унча телевизор томоша қилавермайман. Бобойингизнинг олдига чиқиб бироз гурунг қилсаммикан? – Майли опа, юринг, олдиларига кўрпача тўшаб бераман. Аёллар Фармонбекнинг хонасига бирга чиқдилар. – Райҳонбиби кўрпача ёзманг, мен шундоқ бу кишининг оёқ учларига ўтира қоламан. Райҳонбиби эрининг орқасига яна бир ёстиқ қӯйиб, қаддини кӯтариброқ ӯтиришига ёрдамлашиб юборди. Чорпоянинг бу томонига Ширинбону омонатгина чўкди. – Сизлар суҳбатлашиб ўтирингизлар, мен ҳозир бир пиёла чой дамлаб кираман. Райҳонбиби чорпоя ёнида турган курси устидан чойи совиб қолган чойнакни кўтариб чиқиб кетди. – Бегим, яхшимисиз? Болалар дала ишларида қийналиб қолишмаяптими, – деди катта хотин ўртадаги жимликни бузиб. – Эй, Бону, қаёқда дейсиз. Колхознинг оғир меҳнати гўдакларимни эзиб ташлади. Ҳовли бўлак бўлгандан кейин қадрингиз жуда билинди, Бону. Бошим қотиб нима қилишимни билмай қолган пайтларимда сизни кўп эсладим. Сизга маслаҳат солганимда, эҳтимол бу Худо қарғаган қишлоққа келиб қолмаган бўлармидим. – Ҳа, Норбўта ҳам менга дарҳол айта қолмади. Билганимда тоғангни эл-у, - хеш йўқ жойга кўчирма, деган бўлардим. Майли энди бегим, ўртанманг, оғир кунлар ортда қолди. Шодмонбегимиз ўқишларни битирди, уйланди, ҳализамон катта ишларга кўтарилиб, укаларини қўллаб-қувватлайдиган бўлади. Ойбарчин ҳам катта ёзувчи бўлиб кетди. Қайси газетага қараманг, кунда бўлмаса ҳам, кунора ёзганлари чиқиб турибди. Сизни уйлантирганимдан мен заррача пушаймон эмасман, бегим. Сизнинг болаларингиз менинг ҳам болаларим... Ширинбону бироз жим қолгач, яна сўзида давом этди: – Пўштачига олдиндан пул бериб қўяман. Менинг қизимнинг ёзган мақоласи бор газетни биринч