•نَرگ•

امیدوارم کتاب‌های خوب بخوانی و کسی را ببوسی که باور دارد تو فوق‌العاده‌ای؛ و فراموش نکن که کمی هم در زمینه هنر کار کنی، بنویسی یا طراحی کنی یا بسازی یا بخوانی و یا جوری زندگی کنی که فقط تو می‌توانی.

another day under the sun☀️🍹

بهاری که گذشت بیشتر از شکوفه‌ها سکوت داشت!

موسیقی میتونه به بخش هایی از وجودت نفوذ کنه که خودتم نمیدونستی هنوز وجود دارن.

از روزایی که منو به زندگی وصل کرد.

گفت نمی‌دانم چطور ولی تو تغییر کرده‌ای، انگار غمی را تجربه کردی که تو را بزرگ‌تر کرده.

برای باور بودن...

کسی می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج، وظیفه انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد.

امید، آرام ترین شکل مقاومت ما بود.

شب دوباره همانیم؛ آزرده، غمگین، تنها و ترسیده از دنیا! حتی اگر تمام روز در قوی‌ترین حالات ممکن یک انسان زیسته باشیم.

کاش بعد از این روزای تاب آوری، ذوقی برای ادامه‌ی زندگی بمونه.

این روزها سخت ترین کار دنیا برای من زنده نگه داشتن امید است. زور می‌خواهد؛ طاقت می‌خواهد و من حس می‌کنم جایی در گذشته همه‌ی قدرتم را گذاشته‌ام.

بعد از مدت‌ ها تونستم وصل بشم؛ خاطرات آدم‌ها رو از روزای تاب آوری میخونم و بیشتر باورم میشه که قصه‌ هر آدمی رو تو این روزا فقط خودش میدونه...