Saved Messages

اگر پول در دست و بالم بود و حال خوبی داشتم، دلم می‌خواست که کافه‌ای تأسیس کنم به نام "بی‌طرف". کافه‌ای برای این که هرچه هستیم را کنار هم بپذیریم و جنگ‌هامان را بذاریم برای یک ساعت بعد. جایی برای کسانی که از هم هنوز متنفر نیستند ولی با هم مخالفند. فضایی همانند همان فوتبالی که نیروهای متفقین و متحدین بازی کردند.

فامیل و دوست و دشمن برای قبل از بلوغه، آدم که قد می‌کشه دیگه فقط چندتا آشنا می‌بینه و یه عده غریبه.

شما فکر می‌کنید من عاشقم / شکست عشقی خوردم. ولی عجیب اینه که من حتی نمی‌دونم برای کی می‌نویسم =)))

جرأت کنید زشت باشید! جرأت کنید راست و حقیقی باشید. اگر موسیقی بد را دوست دارید، رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزک تهوع انگیز دورویی و دو پهلویی را از چهره‌ی روح خود بزدایید و با آب فراوان، بشویید. • ژان کریستف

هم‌کلاسی دوران دبیرستانم تو کانال چهارکاییش می‌نویسه و امثال خودش هزارجا فوروارد می‌کنن که" آفرین بچها همینجوری ادامه بدید تا یه‌روز با آزادی تو خیابونا برقصیم" یعنی ته آمال و آرزو و برنامه‌ و هدف اینا همینه! یه مشت به سن رأی نرسیده‌‌ی نفهم ریختن تو کوچه خیابون این وضعیت‌و درست کردن نه یه تظاهرات به‌حق. این تظاهرات نه برا وضع اقتصادیه نه مهساامینی. به دوست صمیمیم صبح زنگ زدم با صدای نگران می‌گه امشبم بابام شیفته نمیاد خونه، همکارش شهید شده، دوست دیگه‌م می‌گه همکار بابامو دیشب با شیشه زدن تو شاهرگش از دنیا رفته و هزارتا خبر دیگه‌ی این‌شکلی که نشون میده مأمور کشور داره به دست هم‌وطن خودش این شکلی وحشیانه از بین میره‌. می‌دونید چی دردناکتره ولی؟ اینکه همین ادمینای کانالای مثلا مذهبی که ازشون انتظار میره بفهمن چخبره هم می‌گید پلیس چرا داره میزنه، چرا خشونت یا فلان. تو این موقعیت توقع چی دارید واقعاً؟ بیاد میز بذاره وسط خیابون مذاکره کنه با این وحشیا؟!

می‌خوام عذرخواهی کنم از تمام زن‌هایی که بهشون گفتم زیبا، قبل از این که باهوش یا شجاع خطابشون کنم. متأسفم از این که طوری رفتار کردم که انگار اون چه که باهاش به دنیا اومدید مهم‌ترین چیزی هست که شما می‌تونید بهش افتخار کنید. از حالا به بعد این قبیل جمله‌ها رو می‌گم "تو قوی هستی یا تو خارق‌العاده هستی." نه به این دلیل که زیبا نیستی بلکه به این دلیل که تو خیلی بیشتر از "فقط زیبا" هستی. 🎬 Milk and honey

بعد از آن پایانِ غم‌انگیز، دیگر از خودم مراقبت نمی‌کردم که آسیب نبینم. چون فکر می‌کردم حالا به اندازه‌ای آسیب دیده‌ام که دیگر هیچ جراحتی نتواند مرا از پا در آورد. من قبلا تجربه‌ای به مراتب سهمگین‌تر را از سر گذرانده بودم. پس حالا می‌توانم با خیالی آسوده از هر تنگنایی عبور کنم. چرا که آدمی یک‌بار مرگ احساس و قلب‌اش را می‌بیند و بعد از آن فقط جسم رنجورش را با خودش حمل می‌کند‌. بی‌آنکه چیزی را احساس کند.

همان‌قدر به من مربوطی، که اندوه به برطرف شدن. سخن به گفته شدن. دست به گرفته شدن. اشک به ریخته شدن. حرف به شنیده شدن. انسان به دیده شدن و بدن به لمس شدن.

عزیزترینم، دنیا ملتهب شده. شرایط جوری شده که هر لحظه با خودم مرور می‌کنم که از‌ کجا معلوم؟ شاید تا هفته‌ی دیگه از بین رفته باشیم! توو سرم نگرانی از نگرانی بالا می‌ره و امیدواری، سعی می‌کنه فکر نفله شدن عزیزانم رو از‌ مغزم بیرون کنه. اما قلب‌ من؛ بیش‌تر از نگرانی، دچار ملالت شده. سوگواره. حسرت زندگی‌‌ای که کنارت نگذشته و نگاهی که تا شب تا صبح از صورت ماهت برداشته نشده و بوسه‌هایی که به مقصود نرسیده و صدای خنده‌هایی‌ که ازت نشنیده و زندگیی که با حضورت، زیبا نشده رو می‌خوره. مهم، بودن توست در این نابسامانی‌ها و شانه‌ای امن برای من که خستگی را روی آن‌ها پیاده کنم. ترسم چو بیایی، از دست رفته باشم.

برايم نوشته بود " در سر تا سر آن‌‌چه که تا کنون بر من گذشته است، هيچ واقعه‌ی زیبایی غیر تو نیست. آیا بی‌انصافی نیست که انتظار داری آن را هم به دست فراموشی بسپارم؟ "

*/چندین بار گفتم که من معرفت آدمها یادم می‌مونه،خوبی‌هاشون تو ذهنم هست و فراموش نمیکنم چه کسایی چه لحظاتی به یادم بودن و کنارم، یه جورایی تهدید بود دیگه نه؟ برای اونایی که رها کردن.امروز به این فکر کردم که خب‌که‌چی؟ فکر کردی براشون مهمه؟ اونا فراموشت کردن، بی‌معرفتی از روی جدایی روح میاد دختر‌، وگرنه همه بلدن خوبی خرج کنن و صفا داشته باشن که، اتفاقا فراموشت کردن و این به یاد آوردن تو راحت‌ترشون میکنه برای جدایی.آره دیگه ببوس و کنار بذار.

غمگینم و این غم شبیه به غم هیچ‌کس نیست. غمگینم و مثل هیچ‌کس غمگین نیستم. غمی دارم و شماتتم نکن. خودم هم می‌دانم که این غم مرا نخواهد کشت؛ اتفاقا همین مرا غمگین‌تر می‌کند.