مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

آموزش دانشگاه‌مون جوری امتحانات رو چیده انگار که سیرکه.

خدایا این امتحانات چی بود شد بلای جون دانشجوی مملکت آخه.

زندگی فریبم داد، زندگی عذابم میدهد و از زندگی وحشت دارم.

دانشگاه فریبم داد، دانشگاه عذابم میدهد و از دانشگاه وحشت دارم.

فرجه فریبم داد، فصل امتحانات عذابم میدهد و از شب امتحان وحشت دارم.

خدایا شکرت بابت قهوه. بابت چای. بابت کافئین.

من خیلی به این فکر می‌کنم که رتا احتمالا فکر می‌کنن خفاشا، فرشته‌ان.

گاهی وقت‌ها فکر می‌کنم زاده شدم برای تعلق نداشتن، دوست‌ داشته نشدن، دوری از روابط انسانی، برای پوچی و هیچ‌چیزی نبودن‌.

زمان‌هایی پیش می‌آید، عزیز دلم، که متقاعد می‌شوم برای هیچ گونه ارتباط و وجود داشتنی مناسب نیستم.

جدی.

گوهم رو از دست دادم و بلد نیستم چطور جمع می‌شه. خدایاشکرت.

نمیدانم چطور توضیح بدهم؛ اما نیاز مبرمی دارم به گم شدن، پوچ شدن و نبودن. به تلاش نکردن و منفعل شدن.

دلم بی‌نهایت وقت می‌خواد برای نشستن و خوندن.

جون آزبورن به دخترش گفت mommy's always come back. نمی‌دونم چطور بگم ولی خب اگر می‌دانید، می‌دانید دیگه.

میزان تنفر و ترامایی که از مردای مثل آیسان (سگ استریت سیس هد مردسالار دودول طلا) دارم غیر قابل توصیفه، همیشه یه دلیلی واسه متنفر بودن ازشون پیدا میکنم، اگر فیزیکالی‌ یا منتالی خودمو اذیت نکرده باشن دیدم که با یکی کردن، آیسان با داشتن ۱۴ میلیون طرفدار بیشتر ثابت میکنه که سخت میشه آدمای جالب پیدا کرد.

sometimes violence is justifiable.