Kūṭastha

viṣayā vinivartante nirāhārasya dehinaḥ rasa-varjaṁ raso ’py asya paraṁ dṛṣṭvā nivartate لذت‌ های حسی ممکن است از کسی که از آنها پرهیز می‌کند دور شوند ، اما میل و شیرینی آن خا همچنان در دل او باقی می‌ ماند. اما آنکه به دیدار حقیقت برتر و متعال نائل شود ، همان میل نیز از وجودش رخت بر می‌بندد. •Bhagavad Gītā 2.59

شیخ محیی الدین بن عربی در کتاب المبادی و الغایات و فتوحات مکیه معتقد است همانگونه که عالم هستی دارای مراتب مختلف است حروف نیز همینگونه هستند و دارای مراتب و عوالم مختلف هستند. به عنوان مثال ها و همزه به منزله عالم عظمت (جبروت) هستند و خا و عین و غین به منزله عالم اعلا (ملکوت) هستند و حا به منزله عالم امتزاج بین عالم جبروت اعظم و عالم ملکوت می باشد.

Sun headed Deity of Tamgaly , wich dates back 3,400 years پیکرهٔ خورشید چهرهٔ تمگالی محوطهٔ باستانی قزاقستان ، متعلق به حدود ۳۴۰۰ سال پیش

Sun headed Deity of Tamgaly , wich dates back 3,400 years پیکرهٔ خورشید چهرهٔ تمگالی محوطهٔ باستانی قزاقستان ، متعلق به حدود ۳۴۰۰ سال پیش

yaḥ sarvatrānabhisnehas tat tat prāpya śubhāśubham nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā کسی که به هیچ چیز دلبستگی و تعلق ندارد و چون با نیک یا بد رو به ‌رو می ‌شود نه هیجان زده می شود و نه مغلوب نفرت می شود ، خرد او استوار و مستقر است. •Bhagavad Gītā 2.57

duḥkheṣv anudvigna-manāḥ sukheṣu vigata-spṛhaḥ vīta-rāga-bhaya-krodhaḥ sthita-dhīr munir ucyate کسی که در رنج‌ ها ذهنش پریشان نمی‌شود ، در خوشی ‌ها هیجان زده نمی شود ، و از وابستگی و ترس و خشم رها شده است ، حکیم و دارای عقل استوار خوانده می‌ شود. •Bhagavad Gītā 2.56

śrī-bhagavān uvāca prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha mano-gatān ātmany evātmanā tuṣṭaḥ sthita-prajñas tadocyate خداوند گفت: ای پارتها (آرجونا) ، هنگامی که انسان همهٔ امیال برخاسته از ذهن را رها می‌کند و تنها در خویشتن و به‌ وسیلهٔ خویشتن خشنود است ، او را استوار در حکمت (sthita-prajña) می‌نامند. •Bhagavad Gītā 2.55

śrī-bhagavān uvāca prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha mano-gatān ātmany evātmanā tuṣṭaḥ sthita-prajñas tadocyate خداوند گفت: ای پارتها (آرجونا) ، هنگامی که انسان همهٔ امیال برخاسته از ذهن را رها می‌کند و تنها در خویشتن و به‌ وسیلهٔ خویشتن خشنود است ، او را استوار در حکمت (sthita-prajña) می‌نامند.

آدم نمی‌ تواند خداوند را شهود کند و در ضمن تشخص و فردیت خویش را حفظ کند. نظاره ‌گر و نظاره شده در یک وجود وحدت می یابند. در مراحل نهایی هیچ شناسنده (فاعل) , هیچ شناختی (فعل) ، هیچ شناخته شده‌ای (مفعول) نیست. همه فقط در آن یگانه والاترین ادغام می‌شوند. •Bhagvan Ramana Maharshi •Talk 450

Gyurmey Tantric Monastery Late 1970s , india

این سبک آواز خواندن یک سنت هزار ساله است که با بودیسم تانتریک تبتی پیوند عمیقی دارد. این سبک خواندن را معمولا خوانش هارمونیک می نامند که راهب در این سبک خوانش یک نت بسیار بم و کشیده تولید می کند اما با تغییر شکل گلو و زبان و فضای حلق بعضی از فرکانس های بالاتر همان صدا را تقویت می کند ، این کار باعث می شود شنونده حس کند چند نت همزمان شنیده می شود. راهبان از نوعی تکنیک پایین خوانی خاص استفاده می کنند که به محدوده های بسیار بم صدا می رود ، دانشگاه ملی استرالیا یک مطلب پژوهشی در این رابطه دارد که در آن توضیح داده شده راهبان گیوتو با تولید یک صدای بسیار بم و تقویت هارمونیک بالاتر ، چند لایهٔ صوتی ایجاد می کنند.

آواز خواندن راهبان صومعهٔ تانتریک گیوتو در سال ۱۹۶۸

آواز راهبان صومعه تانتریک گیوتو ۱۹۶۸

اگر محل تاریکی را با چراغی وارد شوید ، نور او بر هر کسی که در نزدیکی شما است می‌افتد. شما نیازی به گفتن به مردم ندارید که من چراغی دارم ، زیرا که آن‌ ها از وجود حضور و نورانیت او هوشیار خواهند بود. در خدمت فرد به اشراق رسیده‌ای (Jnani) ، تاریکی و غفلت عاشقان حقیقت با پرتوافکنی نور اشراق (Jnana) آن فرد به اشراق رسیده پا به فرار می‌گذارد ، این نور ذهن ‌های همه آنانی را که در نزدیکی او هستند پاک و آرام می‌کند. وقتی که مریدان بالغ معنوی در این نور حمام آفتاب می‌گیرند بعضی وقت ‌ها تجربه‌ای از خویش حقیقی را دارند. پرتوافکنی این قدرت معنوی فیض تشرع (Mauna Diksha) از طریق سکوت (Mauna) است و فرد به اشراق رسیده این قدرت را کاملاً بدون هیچ تلاشی پرتوافکنی می‌ کند. •Annamalai Swami •Living with the Words of Bhagavan

تنها در حالت توافق یا عشق و محبت کامل ، یعنی در تأمل و مراقبه ای که با خلوص و تعبد همراه باشد شهود برهمن اتفاق می افتد. نه در هیچ حالتی دیگر. این چیزی است که متون مقدس و سمریتی به یکسان تعلیم می دهند. •Ramnuja •Ramanujacarya III 2.23

کاکوره کیریشیتان (مسیحیان پنهان ژاپن) پس از ممنوع شدن مسیحیت در دورهٔ شوگون ‌سالاری ، نظامی مخفی برای حفظ آیین خود ایجاد کردند. آنان کلیساها را با اویا-یاشیکی (خانه‌ های دعای پنهانی) جایگزین کردند و دعا های مسیحی را در قالب سرودهایی با لحن بودایی مانند اوراشو رمزگذاری کردند. تصاویر مریم مقدس و کودک را به شکل تندیس‌ های کانّون بودیستوهٔ شفقت در آیین بودایی تغییر چهره دادند ، صلیب‌ها را از دید عموم پنهان کردند و تصاویر عیسی مسیح را به‌ صورت نمادین و رمزآلود بازنمایی کردند و بیشتر آموزه ‌ها را به ‌صورت شفاهی و در چارچوب خانواده های شناخته شده منتقل می‌ کردند و به ‌ندرت آموزه ها به شکل مکتوب درمی‌ آمد.

Mongolian shaman, ca. 1900.

من یکبار از بگوان پرسیدم یک جوینده معنوی چه غذایی را باید صرف کند ایشان پاسخ دادند اگر که غذای زیادی را در معده خود جای دهید انرژی شما و توانایی شما در هوشیار بودن از آگاهی کاهش پیدا می‌کند. اما اگر که مقدار غذا در معده کمتر باشد ، هشیاری شما خوب خواهد بود. گذرگاهی در نخاع هست که حتی از یک نخ نازک تر است. از طریق این کانال، نور می‌گذرد و از میان کانال Sushumna بالا می‌رود. اگر که مقدار زیادی غذا در معده جای دهید ، این نور پوشیده می‌شود . •Annamalai Swami