es
Feedback
جهان ما ، ایران ما ( باقری مقدم )

جهان ما ، ایران ما ( باقری مقدم )

Ir al canal en Telegram

@bagheri_moghaddam این کانال را به هدف اطلاع رسانی و ترویج انسان گرایی ، اصلاح گرایی ، رواداری ، صلح جویی ، واقع گرایی و میهن پرستی اثباتی ایجاد کرده و محتوای آن عمدتا بر سیمای جهان از منظر ایران و ایران از منظر جهان متمرکز است . شروع ششم فرودین ۹۷

Mostrar más
2 626
Suscriptores
Sin datos24 horas
+57 días
-630 días
Archivo de publicaciones
با این حال، این تغییر خود معماهای تازه‌ای پدید آورده است. هیچ‌کس در خارج از چین دقیقاً نمی‌داند این کشور چگونه توانسته در حالی که از واردات نفت صرف‌نظر کرده نیازهای انرژی خود را تأمین کند یا چرا اصولا رهبران آن چنین مسیری را برگزیده‌اند. همچنین هیچ‌کس نمی‌داند این وضعیت تا چه زمانی می‌تواند ادامه یابد. میزان نفتی که چین دیگر خریداری نکرد، حدود پنج میلیون بشکه در روز بود رقمی معادل تقریباً یک‌چهارم نفتی که با بسته‌شدن تنگه هرمز از بازار خارج شد و برابر با کل واردات هند، سومین واردکننده بزرگ نفت جهان، است. این کاهش چشمگیر و پیش‌بینی‌نشده در تقاضای چین باعث شد این بشکه‌ها در اختیار دیگر خریداران قرار گیرند و از کمبودی جلوگیری شود که می‌توانست قیمت‌ها را به سطوحی واقعاً فاجعه‌بار برساند. روری جانستون، تحلیلگر بازار نفت و نویسنده خبرنامه معتبر Commodity Contextمی گوید: "چین بدون تردید مهم‌ترین عامل در پایین نگه‌داشتن قیمت‌ها بود. نکته اینجاست که هیچ‌کس، و تأکید می‌کنم هیچ‌کس، انتظارش را نداشت". تا زمانی که جنگ ایران ادامه داشته باشد نفوذ چین بر قیمت نفت این امکان را به پکن می‌دهد که در هر لحظه که اراده کند فشار و رنجی عظیم بر مصرف‌کنندگان آمریکایی و در واقع بر سراسر جهان وارد کند. حتی اگر چین تصمیم نگیرد از این توانایی استفاده کند، صرف این واقعیت که چنین امکانی را در اختیار دارد برای افزایش هرچه بیشتر نفوذ آن در امور بین‌المللی کافی است. جیسون بوردوف، مدیر بنیان‌گذار مرکز سیاست جهانی انرژی دانشگاه کلمبیا می گوید: "در بیش از ۵۰ سال گذشته هر بار که شوکی نفتی رخ می‌داد نخستین کاری که رئیس‌جمهور آمریکا انجام می‌داد تماس با ریاض بود تا سعودی‌ها را متقاعد کند کمک کنند. شاید اکنون جایی که همه باید با آن تماس بگیرند پکن باشد. قرارگرفتن در چنین موقعیتی قدرت بسیار زیادی به همراه دارد

بریتانیا زمانی صاحب برندهای افسانه‌ای مانند مینی (Mini) و جاگوار (Jaguar) بود، اما صنعت خودروی این کشور چند دهه است که رو به افول گذاشته است خودروهای چینی اکنون حدود ۲۰ درصد از فروش خودرو در بریتانیا را در اختیار دارند؛ سهمی بسیار بالاتر از آمریکا، جایی که خودروهای چینی عملاً با محدودیت‌های شدید مواجه‌اند.