پو

‏حالا بیشتر از هر زمانی شبیه به سرزمینم شده‌ام؛ ویران، غمگین و منتظر معجزه

رسید مژده که ایامِ غم نخواهد ماند، چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

فکر می‌کردم بعد از چشیدن غم های زیاد و با کفش‌های زیادی قدم زدن صبورتر ، با ظرفیت‌ تر و پر تحمل تر میشم ،اما اشتباه کردم ، الان دقیقا اونجای آهنگ شایع ام که میگه همه میتونن سگم کنن...

میترسم از خودم

از درون احساس درد دارم و جای قلبم سرم تیر می‌کشه

01:09

سلام زیاد با آدمها رو راست نباش آدمها خوششون میاد یه چی همیشه کم باشه بین روابطشون

به نت نیاز ندارم،به آدم های شاد کشورم پشت نت نیاز دارم.

زخم های متفاوت ، درد های یکسان

یه چنل فرستادم بالا کلیک کنید و ازش برای وصل موندن استفاده کنید 🖤

پروکسی |

توی دریایی از غم شناورم،ولی فکربه بودنت لبریز از شادیم میکنه،تولدت مبارک🫂

(چون ازتون ناشناس و چت گرفتم)‌ همیشه از ماهِ دی متنفر بودم، خیلیا مطمعنم که یادشونه و همیشه به من لطف داشتند با کادو و تبریک از سال های قبل، اما لطفاً امسال تولدمو تبریک نگید چون این‌روز برای من اهمیتی نداره، به امید اینکه یک روز این همه تاریکیِ من یکم کمرنگ شه...

برعکس تصورات همه قبل از تو فکر میکردم به هیچ چیزی تعلق ندارم، در بهترین مکان ها و شلوغ ترین دورهمی ها زندگی برام سیاه سفید بود، اما توی منو از این همه حسِ بد بیرون کشیدی، از این فکرا که من برای عشق ساخته نشدم و یدونه ستاره توی آسمون به این بزرگی ندارم ، حالا که بهت فکر می‌کنم، به این همه روزهایی که باهیم، انگار تمام مدتی که نبودی توی خونه‌ی خودمون نخوابیده بودم، هیچ‌جا تنِ گرم تو نمیشه...

خیلی وقت بود براتون چیزی ننوشته بودم اما بیشترین چیزی که منو عذابم میده فهمیدن بیش از حده؛ چیزایی رو می‌فهمم که کاش هیچ‌وقت مجبور به فهمیدنشون نبودم... و چیزی که توی فهم خیلی اذیت کننده است متوجه شدن دروغه! دروغ، قبل از گفته شدن، خودش رو توی نگاه، صدا، طرز چت کردن، بیش از حد توضیح دادن یا حتی سکوت آدما لو میده. فهمیدنِ حقیقت همیشه قدرت نیست، بعضی وقتا فقط خستگیِ عمیقیه که مدت ها نمیزاره نفس بکشی... #پوریاکدخدا