هاوِست - فرهنگ و هنر مازرونی

🔶سفر به روستای پول از توابع کجور🔶 حدود بیست سالی است که از روستای پول عروس گرفتیم ؛سالی یکی یا دو مرتبه عروسمان ما را به خانه پدری خود دعوت می کند. مسیر عبورمان از نوشهر به کجور پر از زیبایی های رنگارنگ است .طبیعتی است که کمتر مورد دستبرد انسا نها قرار گرفته است.تمام دست آدمی اگر هنر شود  تصویر بدیعی مانند این مسیر نمی تواند خلق کند. جانب جنوبی جاده را کوه ها ی سرسبز و با پوشش درختی و پوشش سویه شمالی جاده دوآب را ،سنگ و صخره،و اندکی هم درختستان فرا گرفته است. زیبایی ها چنان خیره کننده است که چشم ها فرصت دیدن را از دست می دهد ؛نیاز است همه تن ،چشم شود تا از دیدن این مناظر عقب نیفتد. ودر نهایت به شهر پول رسیدم.خورشید داشت کم کم فرو می نشست.و غروبگاه سر در چشمه طالقان کردم و از آب گوارا نوشیدم.(نمی دانم چرا به این چشمه طالقان می گویند.) شب دامن کشیده بود و به خانه پناه بردم،و سحرگاه به آسمان صاف نگاه کردم و زیبایی آن با گلوله های آتشین ستاره چند برابر می نمود .بیرون آمدم و در بلندای کوه به شهر پول نگاه کردم. تمام شهر با روشنایی ها یش به بهشت می مانست . اندک اندک صبح نمودار شد و روشنایی قوت گرفت.با مرد میانسالی مانند خودم برخوردم .گفت بنا هستم و خانه و ساختمان های مدرن می سازم .میان گفتگو کنارم -پایین جاده ،خانه قدیمی ،با خشت و سنگ دیدم که سقفش "لت به سر" و فرو ریخته بود .به نظر می رسید عمر این مخروبه بیش از یک قرن است .روبه روی آن ساختمانی مدرن سر به آسمان رسانده بود.متوجه شدم که معماری مدرن  به  خانه های سنتی که عمری چند صد ساله دارد حمله کرده و کم کم بر آن پیروز خواهد شد. به راه افتادم  و گاوان دهکده به سوی صحرا به  راه افتادند و ماشین های آخرین مدل هم ،همدوش آنها در حرکت بودند .با دیدن این تناقض ها گاهی توفانی در درونم بر می خاست و زمانی روحم از لذت سر شار می شد. کنار صخره ای نشستم و محو زیبایی طبیعی دهکده پول شدم .به خودم نهیب زدم که چرا نشستم باید برخیزم و تمام خوبیها و زیبایی ها را درک کنم.صدای خروس وگنجشک،شنیدم و نیز صدای بیابان و مزرعه را ؛ خنکی هوا تا مغز استخوانم نفوذ کرد.و در پایان پیرمردی را دیدم .بامن به کردی سخن گفت .و گفت: "فرزندم من حرف دیگری ندارم".و این گونه بود که زیارتم از شهر پول پایان یافت.(۱)                                    ابراهیم نجاری ۱-نبرد بین سنت و تجدد در ذهنم نیز ناخود آگاه بر پاست.نمی دانم پول را شهر بدانم یا روستابنامم.