باد ما را خواهد بُرد.🌿

بورخس همیشه از این پرسش که "فایده‌ی ادبیات چیست؟" برآشفته می‌شد. او این پرسش را ابلهانه می‌شمرد و در پاسخ آن می‌گفت "هیچ کس نمی‌پرسد فایده‌ی آوازِ قناری و غروبِ زیبا چیست." اگر این چیزهای زیبا وجود دارند و اگر به یُمنِ وجودِ آن‌ها، زندگی در یک لحظه کمتر زشت و کمتر اندوه‌زا می‌شود، آیا جستجوی توجیهِ عملی برای آن‌ها کوته‌فکری نیست؟

چرا ادبیات؟ ماریو بارگاس یوسا

روزها.

روزها.

با من از باران حرف بزن وقتی نَم‌نَمش، بر چشم‌هایم بوسه می‌زند از پاییز از رقص برگ‌هایش، بر درخت کهنه‌ی سپیدار از شعر و کتاب از آسمان و عظمتِ کیهان من آدمِ لذت‌های عمیقم لذت‌هایِ فراموش شده.

آنقدر این سرزمین ترانه‌های ماندگار دارد که هر عاشقی می‌تواند هر شبش را به آهنگی ناشنیده دخیل ببندد. ترانه‌های قدیمی و زلال، بهترین انتخاب هستند برای کسانی که می‌خواهند هدیه‌ای بدهند که از بین نرود، تمام نشود و هر چه از عمرشان می‌گذرد عزیزتر شود.

جلال حاجی زاده

تو نوری، این را از روشنیِ خانه فهمیدم.

اون گریه‌ها، عزاداری‌ها، دیدن یک ویدئو و به درد اومدن دل، وقتی یک گوشه‌ی خونه‌ت نشستی، هیچکدوم رو هیچ تاریخ‌نگاری نمی‌نویسه و در هیچ اخباری هم پخش نخواهد شد. این‌ها جزئی‌ترین لحظه‌های انسان‌اند و شاید ادبیات "بتواند"! #معین_دهاز

مثلِ تو.

مثلِ تو.