کتابخانه فرهنگی آکادمی یوگا نیروانا

در باور باستانی، خویشاوندان به واقع گوشت و خون واحدی داشتند، به واسطۀ آن که از یک خوراک تغذیه می‌کردند. همان طور که خوردن از شیر مادری واحد باعث می‌شد دو نوزاد بیگانه با هم پیوند خویشاوندی پیدا کنند، خوردن از «نان و نمک» مشترک نیز باعث می‌شد دو بیگانه گوشت و خون واحدی پیدا کنند و به مدت محدودی خویشاوند یکدیگر به شمار روند. قبایل عرب این خویشاوندی عارضی را برابر با مدت زمانی می‌دانستند که غذا هضم و دفع شود و زمان آن را یک روز تا سه روز و یک‌سوم تخمین می‌زدند. طی این مدت، کسانی که خوراک مشترک خورده بودند، همچون خویشاوندان حق آسیب زدن به یکدیگر را نداشتند و تنها پس از سپری شدن این زمان می‌توانستند همچون بیگانگان به یکدیگر آسیب بزنند. منبع: "The Original Significance of Animal Sacrifice", William Robertson Smith, in Ritual, ed. Pamela J. Stewart, Andrew Strathern, pp 101-121