مصدع اوقات

آدم‌بزرگ: از کجا میدونی اسباب‌بازیات حرف میزنن؟ منِ ۶ ساله:

آدم تو امتحانات پایان ترم تازه میفهمه که کتابای درسی زبون ندارن ولی ماشالا به کیرشون.

واقعا نی‌نی‌سایت عین یه مجمع خصوصی محرمانه و ترسناک می‌مونه. فقط راجع به کس مادر استاد شیفو حرف نزدن داخلش‌.

جوری که سه سال اخیر میلادی گذشت: _Trung Phan_ @uttweet

این دقیق‌ترین توصیفیه که میشه از مدارس سمپاد کرد:

چرا باید واسه سال نو میلادی خوشحال باشیم مگه تو سال جدید چه کونی قراره بدیم؟

استادها آخر ترم، در حال طرح سوال برای دانشجوها:

"حال این روزامون" هم کلیدواژه‌ی شروع مادرقحبه‌بازیه. Mateo @zhazhkha

کیرم تو نوتیفی که مد نظرته.

کیرم تو نوتیفی که نوتیف مد نظرت نیست.

بگم برنامه شب‌های آخر هفته‌ام چی بود؟ چرا که نه. برنامه این بود: احساس ناکافی بودن از روم پا می‌شد، پیشونیم رو می‌بوسید، بهم شب بخیر می‌گفت و کنارم خوابش می‌برد. تازه نه اینکه فکر کنید فقط هم آخر هفته‌ها برنامم این باشه‌ها نه؛ برنامه همش همینه. هر شب، هر ساعت و هر دقیقه. برنامه شما چی بود راستی؟

در طول ترم لای جزوه‌هایتان را باز کنید تا شب امتحان آنها لای شما را باز نکنند.

ایستگاه مترو تجریش قشنگ لب به لب با هسته زمینه انگار‌. به گوه خوردن میفتی می‌خوای ازش بزنی بیرون. سر دهمین پله برقی‌ای بعد هنوز روشنی بیرون معلوم نیست. آدم گریش می‌گیره حس می‌کنه دیگه هرگز قرار نیست به سطح زمین و هوای آزاد برسه. بسه دیگه جاکشا به نفت نرسیدید انقدر رفتید پایین؟

سفر چرا؟ بمان و کون بده.

این ماهیگیرای ایرانی که بعد از 8 سال اسارت برگشتن ایران، الان دقیقا حس اصحاب کهف رو دارن _حمید احمدی_ @uttweet

تو کشو، زیر تخت، روی یخچال و همه جا رو گشتم اما هنوز نمیتونم هدفی برای زندگی کیریم پیدا کنم.

افسانه‌ها میگن حسن ریوندی همه‌ی خشکی‌ها رو در جست و جوی پدرش گشته ولی پیداش نکرده و حالا رفته سراغ آب‌ها