مصدع اوقات

فلسفه‌ی بنیادین کشتار امروز جوان هایمان @Memeromicon

سلام دوستان کسی اینجا بابای پولدار داره؟ عه چه جالب ما نداریم

روزهایی که واقعا میخوام درس بخونم نه تنها سرعت اینترنت و وی‌پی‌ان عالی میشه بلکه برای دقایقی اینستاگرام هم رفع فیلتر میشه. اما روزهایی که واقعا حوصله‌ی درس ندارم چی؟ بله درسته. با دود ارتباط برقرار می‌کنم.

آخوندا وقتی به هم میرسن میگن سلام خاج آقا پسر مسر چه خبر؟

هر چقدر که بیشتر به ایام امتحانات نزدیکتر میشیم، مادرای استادها سکسی‌تر و کردنی‌تر به نظر میان. به‌به‌. مادر استاد. غذای مورد علاقه‌م.

تراپی و حل مشکلات با صحبت چیه بابا ما خودمون تو دورهمی‌های شبانه خوابگاه "کس ننش بابا اصلا لیاقت تورم نداشت پسره لاشی تخمی بگیر از همه جا بلاکش کن زنگم زد بزن رو آیفون همه با هم بهش فحش بدیم" مذگان داریم.

۵ دی

افرادی که برای چنین چیزهایی تقلب می‌کنن و بهش افتخار هم میکنن، ابتدایی‌ترین مسائل درسی رو هم بلد نیستن؛ فلذا فرق ویروس با باکتری و طول موج با ارتعاشات مثبت کائنات😍✨ رو هم نمی‌فهمن و نهایتا متوجه نمیشن که قانون جذب و کارما و کیرخرهایی از این دست مبنای علمی ندارن و ما مجبوریم کسشرهاشون رو که اتفاقا با اعتماد به نفس هم بیان میکنن، تحمل کنیم.

اینا نوشتن داره دیگه؟:))))))))) _پر_ @uttweet

دوستان شما میدونستید ماهیا به جاکش میگن آبکش؟ من همین الان فهمیدم. واقعا که هر لحظه‌ی این زندگی یک درس بزرگه.

که اینطور

سیرک:

برا منی که لحظه رو به زور میگذرونم فکر کردن و حرف زدن راجع به آینده خیلی زیادیه.

طبق اصل استقلال قوا، کیرم به صورت مستقل توی هر کدوم از قوه‌های مقننه، مجریه و قضائیه‌.

از پیشرفت‌های عربستان یه حس عجیبی میگیرم. چطوری بگم، اینطورم که کسکش‌ها شما خودتون با اون دین تخمیتون بدبختمون کردید و حالا که حتی شما هم ول کردید، این خایه‌مالای ایرانی ول نمیکنن. [اشک، خنده‌ی عصبی و ضجه]

زهرا تو رو به شرفت پاکم کن. از جهان هستی‌.

وقتی آدمای پررو و همیشه طلبکار رو میبینم تازه شیطان رو برای سجده نکردن درک میکنم

سگ سیاه افسردگی برای من از فضای غم و غصه جدا شده و به بخشی از زندگیم تبدیل شده. ناراحتم نمیکنه. خوشحالم هم نمی‌کنه. یه نمود خارجی از افکاریه که نه میشه کنارشون گذاشت و نه میشه بغلشون کرد. رو به روی هم میشینیم و خوب به هم زل میزنیم تا اون یکی فرار نکنه.

نه تنها هیچ جنبه مثبت و امیدوار کننده‌ای به زندگیم اضافه نمی‌شه، که همون چیزهایی که شاید گاها دلم بهشون خوش بود هم دارن دونه دونه جلوی چشمم از بین می‌رن. مثل یه کشتی که داره آروم آروم غرق می‌شه؛ یا مثل فردی که تو اتاق شکنجه‌ست و هر لحظه داره همه چیز براش غیر قابل تحمل‌تر می‌شه. کاش بمیرم. از تحمل کردن به جای زندگی کردن خسته‌ شدم.