مصدع اوقات

عبارت «هنوز جای سفت نشاشیدی» یه کنایه‌ی فوق‌العاده‌ست. بیشتر بهش فکر کنید به نظرم.

باورم نمیشه اسم یه شهر نطنز باشه. شبیه خفه شوئه ولی خطاب به آدم‌های بی‌مزه. یعنی دیگه طنازی نکن لطفا، نطنز. از این حرف‌هاست که ممکنه بعد از تلاش برای خندوندن خانم‌های خوشگل به خودت بزنی‌.

به آینه گفتم ای آینه‌ی دانا، تو بگو علت این درجا زدنمون تو زندگی چیه؟ گفت مسئله اینه که همه هستن دنبال برنامه و تنظیم، ما ولی فقط دنبال طنزیم. گفتم بامزه نبود واقعا. گفت معلومه که نیست، طنزش تو قیافته.

شما برای رهایی از رنج زندگی چیکار میکنید؟ خودم لباسام رو میریزم رو صندلی و در شامپوها رو باز میذارم

به سازمان سنجش بگید یه دو ماه دیگه نتایج ارشد رو بذاره هنوز زوده

شاهکار سینمایی.

منم همینطور.

از همه‌ی گروه‌ها و چنلای مهاجرتی لفت دادم، تو امروز برای سلامت روانت چیکار کردی؟

به قدری بابت همه‌چیز ناراحتم که باید بگم همه‌چیز به معنای واقعی کلمه به کیرم. امروز داشتم با مامانم صحبت میکردم گفت تو که این همه حرص میخوری اصلا چیزی نهایتا اون چیزی میشه که میخوای؟ گفتم نه. گفت وقتی هیچوقت نمیشه پس دیگه برات مهم نباشه دیگه. جدی راست میگه. کلا از اول زندگی به یاد ندارم چیزی رو از ته دلم بخوام و واقعا اتفاق بیفته. ولی باز هردفعه مثل احمق‌ها گول می‌خورم و امیدوار میشم و جوری رفتار میکنم انگار که به نشدن عادت ندارم. ولی دیگه تموم شد. امروز بعد از اون حرفی که مادر زد مثل استاد اوگوی شدم. دیگه همه‌چیز عمیقاً به کیرم؛ فقط میخوام درخت هلو بکارم، برم لب دره با چوب‌دستیم وایستم و هروقت هم تایلانگ مایلانگی چیزی حمله کرد میگم my time has come. کس مادر استاد شیفو.

فکر کن انقدر بیکار باشی که گوشیت رو برداری به ماچا هیت بدی

بارها گفتم باز هم میگم، این مادرجنده به خودی خود اصلا خوشمزه نیست. هرکی هم میگه خوشمزه‌ست با هزارلیتر سیروپ دوستش داره که مزه‌ی بی‌مزه‌ی گوهش رو از بین ببره. علف‌هرزهای تو حیاط خونه‌ی یک شمالی از این قحبه خوشمزه‌ترن.

با توجه این مزه‌ای که ماچا داره، اگه شاش سگ هم ترند شه بدو بدو میرید کافه میگید سلام یه آیس‌ سگچا میخواستم با سیروپ توت‌فرنگی‌.

ببخشید یک‌لحظه چنل رو با saved messages اشتباه گرفتم

نمیخوام و حوصله ندارم و نمیتونم نداریم. پاشو اون خودکشی‌ای که همیشه به خودت قولش رو داده بودی انجام بده.