ادبیات سئونلر

سولدوزلو شاعیر،یازیچی اوستاد "محرم پریزاد" سورگون ادبیات سئونلر گوزگوسونده زمان:سه شنبه1404,5,14 ساعات:9 چکیلش: ادبیات سئونلر آپاریجی :کریم قربان زاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مثل 13: اؤزوندن ائششه یین گؤروبسن؟ 💥کاربرد مثل: این مثل زمانی به کار می رود که شخصی بی حیا  به صورت مستقیم تو‌هین کند. قصه پژوه : فاطمه محمودی ویراستار فارسی:حسن محمدی ویراستار ترکی : حمید حسینی - مینا ابراهیم پور طراح جلد: سمیرا خانزادی زبان کتاب : ترکی با ترجمه فارسی انتشارات: نظامی گنجوی موسیقی :Uzundərə آهنگساز: شهریار صدیق کتاب مین بیرمثل، مین بیر حئکایه ، مجموعه ای کامل از مثل های ترکی، به همراه قصه های آن به صورت مینیمال در 10 جلد کار شده. و1001 داستان و مثل دارد. این مجموعه به صورت صوتی اجرا شده و در  کانال تلگرام  به اشتراک گذاشته می شود.

توتقون عومور کوهله نی آخساییر، گونو، گوندن سولور دنیا بو نه قورقو، نه اویوندو؟ ساچلارینی یولور دنیا درد و غمی، غصه سی وار، دستانی وار، قصه سی وار، هره یه بیر حسسه سی وار، نئجه ده پای، بولور دنیا اود آلیب، ایچیندن یانیر، شعله چکیب، آلاولانیر ندیر بئله چالخالانیر، ائله بیل کی اولور دنیا کیم لیلله تدی بو دئنیزی، سولدو، سارالدی بنیزی تپه دن، دیرناغا دوزی قوپ قورو قورولور دنیا بوللو شیله، شورباسی وار هم زری، هم زورباسی وار، سوموک دولو تورباسی وار هئی بوشالیر، دولور دنیا قوجالیبدیر، چوخدور یاشی، آنجاق مصنوعی دیر هوشو، گور نئجه دئشیلیر دوشو، آسید، کربن، کلر دنیا

به فراخور دهم اَمرداد، زادروز محمود دولت‌آبادی پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد، اِلّا نوعی لجاجت با خود،و حتی لجاجت در تداوم ِ نوعی عادت! عجیب ترین خوی ِ آدمی این است که می داند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کَرات هم، هر آدمی دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت و تعارض با خود بِسر می برد، و هیچ چیز دیگری ویرانگرتر از خود ِ آدمی نسبت به خودش نیست. سلوک

دنیز موغان سارای توز مینمال حئکایه یئل-کولک اسیردی. مرمر سرامیک‌لرین، چپرلرین اوره‌یینی توز باسمیشدی. هر زامان آرخدان آخان کؤپوکلو سولار دا دایانمیشدی. آنام ناخوش ایدی؛ -«ائوی تمیزله قیزیم!» دئدی توز سورانی گؤتوروب پیریزه ووران آن، -«سن دایین جانی سوپورگه ایله تمیزله!»- دئدی آنام. (آنامین دیلینه گلن ایلک آند هر زامان «سن دایین جانی!» اولوردو.) تمیزله‌دیم. گونش ساچیردی خالچانین اوره‌یینه، سونبولوم‌دن سو آخدی؛ بیر دؤنه ده سوپوردوم. ایکی آی اولاردی گؤزللیک سالونونا گئتمیردیم. ساچ اوستاسی دوستوما زنگ ائدیب گئتدیم. او گون توز سوران ایله ایکی آی اوزومه تیریش گلیب ووردوغوم ژیلت، گلیب سوپورگه ایله ساپین یئرینی وئرمه‌دییینی دوشونموشدوم.

«میرزاده عشقی» شاعر انقلابی و روشنفکر دورهٔ پهلوی، شعری در باب استبداد رضاخان سروده است که بیشتر به خاطر آن شعر ترور شده است. میرزاده_عشقی بعد از اين بر وطن و بوم و برش بايد ريد به چنين مجلس و بر كرّ و فرش بايد ريد به حقيقت در عدل ار در اين بام و در است به چنين عدل و به ديوار و درش بايد ريد آن‌كه بگرفته از او تا كمر ايران را گه به مكافات الی تا كمرش بايد ريد پدر ملت ايران اگر اين بی‌پدر است بر چنين ملت و روح پدرش بايد ريد به مدرس نتوان كرد جسارت امّا آن‌قدر هست كه بر ريش خرش بايد ريد اين حرارت كه به خود احمد آذر دارد تا كه خاموش شود بر شررش بايد ريد شفق سرخ نوشت آصف كرمانی مرد غفرالله كنون بر اثرش بايد ريد گر ندارد ضرر و نفع مشيرالدوله بهر اين ملک به نفع و ضررش بايد ريد ار رَود موتمن‌الملک به مجلس گاهی احتراماً به‌ سر رهگذرش بايد ريد

• نازلی • بهزادبیات‌فرد کولان چئکین قاپیدان یولدادیر گلیر نازلی دئیین کی گلمه‌یینی سئوگیلین بیلیر نازلی نیفیس‌ده‌یر دئیه‌رک اود آچیب دوروب قاپی‌دا اوزرلیک‌الده کؤمور اوستونه چیلیر نازلی اومان‌گؤزونده‌قالان،سئوگی سین سریبدی یولا پاییز بولودلاری دک گؤز یاشین الیر نازلی آل آلما نین سایاغی ساخلاییبدی‌سنله‌دادا او عؤمرونو سن ایله اورتادان بؤلور نازلی آلیب قوجاقدا غزل کؤرپه‌سین گلن چاغا دک امیشدیریر اووودور هئی آچیر بلیر نازلی تلس یئتیش بورا سن کؤوره‌لیر دؤزه‌‌بیلمیر اوره‌یینین باشینی آیریلیق دلیر نازلی دی سؤنمه‌سین بو ائوین‌لامپاسی گلیر او‌ قوناق... گلن آیاق سسی دیر واللاهی گلیر نازلی! 97/10/17 https://t.me/Adabiyyatsevanlar

سولدوزلو شاعیر،یازیچی اوستاد "محرم پریزاد" سورگون ادبیات سئونلر گوزگوسونده زمان:سه شنبه1404,5,14 ساعات:9 چکیلش: ادبیات سئونلر آپاریجی :کریم قربان زاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مهتاب_میرقاسمی‌ کوهستان تفسیر علف را باید دانستن! وقتی به قلمرو‌ گاوان می‌رسی به لحظه‌های فکورانه مااا مااا به درون خانه‌‌ای چوبین خوابیدن یعنی به قعرِ جنگل‌های هیرکانی فلسفیدن به ذکر گلپران مه دره آماده‌ی حجامت تنواره‌یِ بی‌قبیله‌ی خویشم تا بجای خون از رگ‌های باستانی من عطر تراوش شود به وقتی که سکوت کوه امرار معاش گوش‌ماهیان دریا را از یادم می‌برد و کلاهی پوستین بر سر بی سرم می‌گذارد تا حکمرانیِ مه را بپذیرم حالا از در و بی در با من حرف بزن! از قلمرویی که مرز معنایی ندارد و لکنت آفتاب تموز تنها با مهی غلیظ باز می‌شود و طعم گس غریبگی در آشنایی با جامِ شیشه‌ای رنگین کمان به سرانجام خویش می‌رسد...

✍: "نبی خزری" سن گلدین، ظولمتدن گون چیخدی بیردن نه قدر اعجازکار گؤروندو جهان! سنی گؤزله‌میشدیم عؤمروم بویو من سؤیله، بس هاردایدین سن بو واختاجان؟! کئچیب گؤی دره‌نی، یاشیل چمنی، ائله یاخین گلدین ائله اوزاقدان! بلکه مین ایل اوّل گؤرموشدوم سنی سرین سو ایچنده سن بۇز بولاقدان. ائله بیل اۆزلَشدیم ایلاهی سیرله، بو نه مؤعجوزه‌دیر، بو نه حئیرت‌دیر! محبّت اؤلچولمور ایل‌له، عصرله، محبّت اؤلچوسو ابدیّت‌دیر. زؤهره اولدوزو تک یانیب اوباشدان اوفوق‌لر آشیردین خیال‌لاریمدا. سن هله دونیایا گؤز آچمامیشدان کوسوب-باریشیردین خیال‌لاریمدا. سن گلدین عؤمرومون قارلی قیشیندا روحومدا احتیراص، اوره‌ییمده غم. جنّت قاپیسینین ائلچی داشیندا حاضیردیم مین ایل ده سنی گؤزله‌یم. او نه‌یدی؟! ظولمتدن گون چیخدی بیردن. نه قدر اعجازکار گؤروندو جهان! سنی آختاریردیم عؤمروم بویو من سؤیله بس هاردایدین سن بو واختاجان؟ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

آذربایجان باشین ساغ اولسون عاریف بابایئف بوگون 1404,5,10باکی دا،87یاشیندا حیاتا گوز یومدو . عارف بابایف، هنرمند مردمی آذربایجان درگذشت کلینیک مرکزی باکو صبح روز جمعه اول اوت ۲۰۲۵ / ۱۰ مرداد ۱۴۰۴، اعلام کرد، عارف بابایف، هنرمند مردمی و محبوب آذربایجان حوالی ساعت ۶:۳۰ صبح با وجود اقدامات درمانی پیچیده و جامع انجام شده در بخش مراقبت‌های ویژه، درگذشت. این هنرمند مردمی در ۲۳ ژوئیه با تشخیص نارسایی حاد تنفسی در بیمارستان مرکزی شهرستان قاخ، واقع در شمال آذربایجان، بستری شد. از آنجایی که وضعیت او بحرانی بود، به بیمارستان مرکزی در پایتخت منتقل شد و تا زمان مرگش در آنجا تحت مراقبت‌های پزشکی بود. عارف بابایف در ۲۰ فوریه ۱۹۳۸ در روستای ساریجالی، آغدام متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه فرهنگ و هنر آذربایجان، در فیلارمونیک دولتی آذربایجان و تئاتر اپرا و باله دانشگاه دولتی آذربایجان مشغول به کار شد. بابایف در سال ۱۹۸۴ به عنوان نخستین معلم موسیقی موقام (muğam) در کنسرواتوار ملی آذربایجان استخدام شد، در سال ۱۹۹۰ برای اولین بار در تاریخ عنوان استاد موقامی را دریافت کرد و مدت‌ها ریاست دپارتمان موسیقی موقام در کنسرواتوار ملی را بر عهده داشت. عارف بابایف در اپراهای موقامی مانند  “لیلی و مجنون”، “اصلی و کرم” و “عاشیق غریب”، صحنه‌های به یاد ماندنی خلق کرد. تمام دستگاه‌های موقامی اجرا شده توسط او ضبط و در آرشیو ویژه تلویزیون دولتی آذربایجان نگهداری می‌شود. «مرگ عارف بابایف، نماینده برجسته هنر موقام آذربایجان، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای فرهنگ و همه مردم ما است. او یک هنرمند مردمی واقعی بود که همه، صرف نظر از سن، او را دوست داشتند. دستگاه‌های موقامی که او ماهرانه اجرا کرد، میراث موسیقی ملی ما را غنی‌تر کرد. خاطره دلنشین و درخشان عارف بابایف برای همیشه در قلب مردم آذربایجان زنده خواهد ماند.