دلتنگى نام ديگر من است

هرکه دل داد به تو حافظه‌اش مختل شد مصرع دوم این بیت دگر یادم نیست... #محمدعلی قائدی

زمان بر آنان که در انتظارند، بسیار آهسته می‌گذرد، بر آنان که هراس‌ناکند، با شتاب، بر آنان که غصه دارند، بس دراز است، و بر آنان که شاد و خرسند، بسی کوتاه؛ اما بر آنان که عاشقند، زمان، ابدیت است. #هنری ون‌دایک @SMnostalgySM

دست‌های تو، انگار پرچم‌های صلح‌اند بر خرابهٔ روزهای من... #شمس لنگرودی

یک پنجره که مثل حلقه‌ی چاهی در انتهای خود به قلب زمین می‌رسد و باز می‌شود به سوی وسعت این مهربانی مکرّر آبی‌رنگ #فروغ فرخزاد @SMnostalgySM

شام را از صبح صادق باز نشناسم ز شوق چون مهم پرچین کند برصبح صادق شام را گر بدینسان بر در بتخانهٔ چین بگذرد بت‌پرستان پیش رویش بشکنند اصنام را @خواجوی کرمانی @SMnostalgySM

محبوب من برای آن‌که اشتیاقم را تجسم کنی لبانت را همچون اختری در آسمان واژگانت بنهادی بوسه‌هایت در شب سرشار از زندگی و رد بازوانت به گرد من مشعلی‌ست به نشانه‌ی فتح خواب‌هایم در جهان روشنند و جاودانه و وقتی که نیستی خواب می‌بینم که در خوابم خواب می‌بینم که خواب می‌بینم... #پل الوار @SMnostalgySM

نه در خیال خزانم نه در هوای بهار کنار این آتش نشسته‌ام که شبی را به روز آرم و بس چنان که کنده‌ی مرده چنان که هیزم محض. #منصور اوجی @SMnostalgySM

از من ‌پرسیدی آیا دوستت دارم؟ متوجه شدم که تو عاشق سوال پرسیدنی که عاشق منی به عشق تو بله خواهم گفت تو نیز از من ‌چیز دیگری مخواه تا فاش نشود که عاشق پرسش و پاسخی.... و همین کافی‌ست. #مرام المصری @SMnostalgySM

در این جهان تنها دو نفر تو را درک می‌کنند؛ کسی که حال تو بر او نیز گذشته است، و کسی که بسیار دوستت دارد! #نزار قبانی

تسألُنی کیفَ أنت؟ فأجیبُک: مریضٌ بک... «از من می‌پرسی چگونه‌ای؟ پاسخ می‌دهم: بیمارِ توأم...» #محمود درویش

11:11

از صدای تو خوشحال می‌شدم که از گلوی گنجشک کوچکی بیرون می‌پرید با آن قهوه‌ام را می‌خوردم سیگارم را می‌کشیدم و پرواز می‌کردم #نزار قبانی @SMnostalgySM

ز دامان نسیم صبح پیدا شد دم عیسی ز جیب روشن فجر آشکارا شد کف موسی درافشان کرد از شادی فلک چون دیدهٔ مجنون برآمد چون ز خاور طلعت خور چون رخ لیلا #هاتف @SMnostalgySM

گفتی نظر خطاست تو دل می‌بری رواست؟ #سعدی

در معنایی روشن چیست اعتدالِ  رویا که خواب‌های لای خاطره‌ها در عمقِ نگاه می‌پرد در شوره‌زار دوخته‌اند گوشه‌ی چشم‌هایت را سنگسارِ نگاه‌ست    انتظار آنگونه که رویا فرار می‌کند از شب شتابِ اندوه سر می‌رود از دیده و گزاره‌ای گنگ خیالِ معترف‌ام را بر‌میدارد و نمی‌رود کجا برود؟ وقتی پیکانِ چشمِ تو به قلبِ من نزدیکتر‌َست ردِّ لبت افتاده بر بیداری‌ کجای خواب بیابم‌ات تا هوشیار‌تر شود بوسه! خلافِ جهتِ آغوش پشتِ گوش‌های فاصله حوصله کن تنفسی عمیق را هیچ چیز آرامَش نمی‌کند خطی روی خط صدای حروفِ بلند و کوتاه در سایشِ رویاها هیچ چیز به حرف نمی‌آورد این لالمانی را پنجره‌‌ها  باز و آغوش  بسته! نقطه‌های پریشان در لغزشِ دهانی متورم می‌ریزد در دایره‌ای که پر می‌کند نامَت را  چه بی‌صبرَ‌ست شتابِ راه و طنابِ دورِ نگاه "م‌ب آهو" @SMnostalgySM

به‌رغمِ هر آن‌چه که می‌گوییم یا می‌نویسیم، در قلب‌مان چیزهایی باقی می‌مانند که بزرگ‌تر از آن هستند که گفته شوند #محمود درویش @SMnostalgySM

آنان‌که کینه‌ور به گروه بدی زدند قصدی نداشتند به جز مهربان شدن باران من! گدایی هر قطرهٔ تو را باید نخست درصف دریا دلان شدن با خاک آرزوی قدح گشتن است و بس و آنگه برای جرعه‌ای از تو دهان شدن #حسین منزوی @SMnostalgySM

حسرت وصل تو در سینه من می‌ماند چون کویری که در حسرت باران مانده...

بهارِ رم کرده در آوندهایم تابستان سوخته بر سرشاخه‌های جوان پاهای فرورفته در پاییز شیارهای تنه‌ام پر از زمستان است این‌گونه ایستاده‌ام این‌گونه ایستاده در تو خیابان تیرخورده‌ی من! خیابان خاطرات خطر! خیابان خواب‌های خوب! شبنمی‌ست رویای رهایی تو نشسته بر برگ‌هايم هر صبح هر صبح عابران عابران عابران گوش می‌دهند به سکوت به ما به تنهایی یک اعتراض! #آرش نصرت اللهی @SMnostalgySM