☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

چگونه [پیمانِ مشـرکان ارزش دارد؟] در‌حالی‌که اگر بر شما غالب شوند، نه ملاحظـهٔ خویشاوندی با شما را می‌کنند، و نه پیمان را؟ شما را با زبانِ خود راضی و خشنود می‌کنند، ولی دل‌هایشان اِبا دارد؛ و بیشترِ آنها فرمانبردار نیستند.

-سورهٔ محترم توبه - آیه ۸.

اونایی که همچنان به سمتِ وعده‌ها و پیمان‌هایِ دشمنِ متجاوزی غش می‌کنن که برایِ عشق یک‌طرفه‌شون به «پیمان‌هایِ بی‌سرانجام» تره خُرد نمی‌کنه و همچنان امضایِ بی‌تضمـین کدخدایِ دست‌ساز‌شون براشون حکمِ گارانتیِ ابدی داره و سندرومِ استکهلم پُر نیست، سبکِ زندگی‌شونه‌؛ این «اصل» رو در تغییرِ پارادایم‌هایِ خودشون لحاظ کنن و ابتدای بیانیه‌هاشون درج کنن.

درحالیکه‌ بیانیه‌نویس‌های مرعوب و غربگرایِ داخلی، از نقشهٔ راهِ فوری(!) و نخ‌نمای خودشون که مبتنی بر یک تسلیمِ کادوپیچ‌شده‌ست رونمایی می‌کنن و یکی از اهدافش رو «بازسازیِ تصویر ایران بعنوان ملتی صلح‌جو و مسئول» عنوان می‌کنن؛ پرچمِ ایران بعنوان نمادِ کشوری صلح‌طلب،حامیِ مظلوم، پشتیبانِ فلسطین و کشوری مُقتدر که در یک جنگِ تمام‌عیار مقابلِ انواع توطئه‌ها ایستادگی کرده، در دست ازادگانِ جهــان بالا می‌ره! از زائران کربلا تا هواداران منچستر!

- بیانیه‌نویسی جبههٔ اصلاحات و بیانیه‌خوانیِ حسن روحانی و … این‌دست کنش‌هایِ متوهمانه؛ دنبال کمرنگ کردنِ این گزاره در ذهن‌های مردم و اختلال در محاسبات افکار عمومیه. حالا که بدنهٔ اجتماعی متوجه نقشِ مهم و حیاتی «ولی‌فقیه» در خنثی‌کردنِ توطئه‌های مختلف خارجی و داخلی شده؛ این‌دست کنش‌گری‌های دوقطبی‌ساز و نخ‌نما چه دلیلی داره؟ درحالی‌که اگر بنا رو روی حافظهٔ ضعیف جمعی نذاریم؛ عمدهٔ دلیل ناترازی‌ها، نارضایتی‌ها، ترک‌فعل‌ها و حتی گزافه‌گویی‌های غربی‌ها در پروندهٔ هسته‌ای ایران رو باید لا به‌لایِ کارنامهٔ همین افراد گشت! از تحریم‌های سنگین در آشوب‌های ۸۸ که بخاطر یک ادعای دروغ همین جریان به کشور تحمیل شد! تا ترک‌فعل‌ها و رشد اقتصادی منفی و گره زدنِ آب خوردن مردم به مذاکره با امریکا و رشد‌منفی ساخت نیروگاه با این بهانه که «ساخت نیروگاه توجیه اقتصادی ندارد» و صبح‌جمعه فهمیدن‌ و بدهی‌ها و افتضاحِ مدیریتی در واکسیناسیونِ کرونا با قربانیان ۲-۳ رقمی و تعطیلی کارخانه‌ها و رکودِ مسکن در دههٔ ۹۰، و دسته‌گلِ مکانیسم‌ماشه و اعتماد به غرب و جا زدنِ «تعلیق» بجای «لغو تحریم» و … و حتی گذاشتنِ سنگ‌بنای افراطی‌گری در مسائل فرهنگی! این جریان انقدر از دغدغه‌های اصلی جامعه دوره که رفعِ حصرِ سران فتنهٔ دروغ -فتنه‌ای که ضررهای بسیار زیادی به امنیت و منافع ملی کشور وارد کرد و صراحتاً از حمایت امریکا برخوردار شد- رو اولویت اولِ پیشنهاداتِ فوریش عنوان کرده! رفع‌حصر امثال موسوی که در بیانیهٔ دیرهنگامش با ادبیاتِ دیگه‌ای؛ خواستارِ تغییر ساختار نظام شد! هدفی که نتانیاهو هم از رسیدن بهش عاجز بود! به یکی از پیشنهادات بیانیه اصلاحات دقت کنید: «بکارگیری ابتکار هسته‌ای برای خروج از بحران و اعلام آمادگی تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی و پذیرش نظارت‌ آژانس انرژی اتمی در قبال رفع کامل تحریم‌ها، با هدف آغاز مذاکرات جامع و مستقیم با ایالات متحده آمریکا و عادی‌سازی روابط بر‌اساس عزت، حکمت و مصلحت!» حرف از «لزوم کاهشِ تنش» با امریکا می‌زنن؛ درحالی‌که ایران دقیقاً وسطِ کاهشِ تنش و در آستانهٔ یک توافقِ تاریخی(!) بود که مورد حمله واقع شد و طرفِ متجاوز علناً اعلام کرد این مذاکرات نه‌تنها هدفِ کاهش تنش نداشت؛ بلکه یک فریب بود! آیا سال‌ها مذاکرهٔ خلاصه‌شده در برجام و قدم‌زدن و خندیدن و همه‌کار کردن با امریکایی‌ها، چیزی بنام لغو تحریم به ارمغان آورد؟ آیا با‌وجود بدعهدی‌ها و تجاوزِ غربی‌ها، چیزی هم برای این روندِ تکراری و بی‌نتیجهٔ اعتماد‌سازی باقی ‌مونده که «بدیم بره»؟ آیا امثال ظریف و روحانی و … برای سال‌ها آدرس‌ غلط و معطل‌کردن کشور به مذاکره با امریکا و فرصت‌سوزی‌هایِ ضدمنافع‌ملی، از افکار‌عمومی عذرخواهی کردن؟! یا بدتر، غربی‌ها و اروپایی‌ها در پسِ خوش‌خیالی‌های این جماعت چماق مکانیسم ‌ماشه رو بالا سرِ ما گرفتن؟! امریکا و اسرائیل در‌حالیکه با همکاری «جاسوس‌هایِ آژانس» دقیقاً وسط مذاکرات به ما حملهٔ نظامی کردن، بعد از گزافه‌گویی دربارهٔ گرفتنِ حق غنی‌سازی از ایران، چیزی کمتر از «تسلیم» از ایران می‌خواستن؟! در این شرایط هر کودکی به این درک رسیده که تعلیقِ داوطلبانهٔ غنی‌سازی در نظرِ دشمن؛ یعنی یک پل برای «تسلیم» و تجزیه و نابودیِ ایران! این عینِ حرفِ این دشمن متجاوزی‌ست که در دنیای فانتزیِ این جماعت، همچنان برای عادی‌سازیِ روابط با «این عاملِ تنش» تزهای محیرالعقول ارائه می‌شه. اگه بخوایم خوش‌بینانه به این بیانیه‌‌ها و اظهارنظرها نگاه کنیم؛ درحالی‌که تجربهٔ سوریه و لیبی و … حتی اوکراین هم پیشِ چشم ماست؛ همین‌قدر دور از واقعیت، فانتزی، فاقدِ درک درست، کودکانه و غرق در توهّمه! انگار نویسندگانش در دههٔ ۹۰ میلادی به‌سر می‌برن! ‌درحال فرار از اقتضائات تحولات فعلیِ جهان! بدبینانه‌ش اما…

‏کجای دنیا غیر از کربلا، کدوم مراسم غیر از اربعین، کدوم شخصیت غیر از سیدالشهدا علیه‌السلام چنین ظرفیتِ عظیمی ایجاد می‌کنه و ۲۱ میلیون عاشق و دلداده رو در دورهم جمع می‌کنه؛ باوجود این همه دشمنی و کارشکنی؟! مصداق آیه شریفه‌ی: يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ بله، خدا نورش رو کامل خواهد کرد، ولو کافران را خوش نیاید ‌

«مَنْ کانَ یرِیدُ اَلْعِزَّةَ فَلِلّهِ اَلْعِزَّةُ جَمِیعاً» وقتی دوستامون برام از حال و هوایِ اربعینِ امسال می‌گن؛ برام از شور و شوقِ به جان خریدنِ سختی و گرمای مسیر رو برای «وصال به معشوق» و از حال و هوایِ متفاوتِ اربعین امسال؛ و عزتِ روزافزون سیدعلیِ عزیزِ ما و مایهٔ افتخارِ ما بین زوارِ غیر ایرانی تعریف می‌کنن؛ بیشتر می‌فهمم که چرا همون‌اندازه که مراسم اربعین شلوغ‌تر و متفاوت‌تر شده؛ صدایِ شُغال‌ها و کفتارهای صهیونیستی هم از این اجتماعِ عجیب و دل‌چسب، و از این حرکتِ فراگیر اشاره به پاسخ‌های موشکی ایران دراومده و سوزش اونها هم بیشتر شده. به قولِ یه بنده‌خدایی، پس حتماً زدید به هدف که صدای کفتارها دراومده :) • از این محتواها که دوست دارید :)) • تا آخر ببینید. لاحَوْلَ وَ لَاقُوَّة إِلَّا‌بِاللَّهِ الْعَلِیِّ‌الْعَظِیمِ.

- عجب! عده‌ای نه‌تنها برای ناکارآمدی‌ها و نابلدی‌ها و خوش‌خیالی‌هایِ واهی خودشون از رهبرِ جامعه یک سپر برای خودشون ساختن؛ بلکه از حرفهای رهبری هم این‌طور تحلیل ناقص ارائه می‌دن و خودشون هم باورشون می‌شه. اولاً این جملاتِ رهبری مربوط به ۷ سال پیش؛ یعنی مرداد سال ۹۷ هست که تحریکات و تهدیداتِ امریکا در دورهٔ اول ترامپ بعد از زدن زیرِ میزِ برجام، عده‌ای رو مرعوب‌تر از قبل کرده بود! که با درایتِ‌رهبری خنثی و در همون برهه محقق شد! دوماً اگر بنا به نحوهٔ استدلالِ شما باشه؛ رهبری اون ‌سال گفتند «مذاکره نمی‌کنیم؛ جنگ هم نخواهد شد» نگفتند اگر مذاکره کنیم جنگ نخواهد شد! این همون‌چیزی بود که هم‌فکرانِ شما با ذائقه‌سازی و ایجاد یک عطشِ‌افراطی به جامعه تزریق می‌کردن که راه‌حلِ دور کردن سایهٔ جنگ، ‌چیزی جز مذاکره نیست و حالا می‌گید اگر مذاکره نکنیم چه کنیم؟! بدون توجه به مواضعِ واضح و روشنِ رهبری نسبت به فرمولِ همیشگیِ مذاکره در روش امریکایی‌ها! بعد دقیقاً وسطِ مذاکرات و به قولِ عده‌ای؛ در آستانهٔ یک توافق تاریخی؛ طرفِ مقابل آغازگر جنگ شد. هنوزم توجیه نشدید! حالا اگر رهبری مجوزِ مذاکراتِ غیرمستقیمِ اخیر رو صادر نمی‌کردن؛ خود شما اولین‌نفراتی بودید که طبقِ معمول یقهٔ رهبری رو می‌گرفتید که نذاشتی مذاکره کنیم و جنگ شد! اما هیچ‌وقت بابتِ اینکه چرا مدام خوش‌خیالانه در یک دورِ اشتباه هستید؛ خودتون رو بدهکارِ افکار عمومی نمی‌دونید! در منظومهٔ‌فکریِ شما بنا بوده که دنیایِ امروز دنیایِ گفتمان باشه؛ نه موشک! گفتمانِ بدونِ موشک، با کفتارهایی ‌که «وسطِ ارائهٔ گفتمان» تجاوز ‌نظامی می‌کنن! دیدید که فرمایشاتِ رهبری درباره عاقبت اعتمادِ دولت مطلوب شما به غرب در موضوع برجام چقدر به واقعیت نزدیک بود و محقق شد. گفتند به عاقبتِ این مذاکرات خوش‌بین نیستم؛ و دیدید که عاقبتِ برجام چیزی بجز «تقریباً هیچ» نبود! و حالا بعد از سال‌ها بابتِ «تعویقی» که بجای «لغوِ» تحریم‌ها به ما تحمیل شد؛ از فرانچسکو رونمایی کردید! سوماً رهبری در نماز عید فطر در ۱۴۰۴/۱/۱۱ باتوجه به مجموعهٔ تحولات‌ منطقه [و با وجود سیگنال‌های ضعفی که متاسفانه بعضاً از داخل صادر شد!] صراحتاً دربارهٔ احتمالِ شرارتِ دشمن حرف زدند؛ و گفتند «آنها تهدید می‌کنند که شرارت خواهند کرد، اگر شرارتی انجام بگیرد قطعاً ضربهٔ متقابل محکم خواهند خورد» دیدید که با عنایتِ خدا و فرماندهیِ فرماندهٔ کل قوا؛ ضربهٔ متقابل محکمی به شرارت دشمن زده شد! این هم محقق شد! تحلیل‌هایِ غالباً غلطِ خودتون رو به بقیه نبندید و از تحریفِ واقعیت برایِ تاییدِ خوش‌خیالی‌های بی‌پایان خودتون بهره نبرید.

خودم تازه این پیام رو دیدم، گفتم توی کانال هم بذارم که همگی استفاده کنیم؛ بنا به توصیه‌ی استاد فاطمی‌نیا رحمةالله‌علیه، خواندن زیارت جامعه کبیره در روز اربعین (هنوز تا ساعت ۲۴ امشب فرصت داریم، یا حتی فردا که اربعین عراق هست)، باعث می‌شه جزء زائران حرم مطهر اباعبدالله علیه‌السلام حساب بشیم، پس بیاید انجامش بدیم. التماس دعا. • صوت زیارت جامعه کبیره.

برای درک مصداقِ «هماهنگی» با رهبری؛ این خاطرهٔ حاج‌آقای عاملی از شهید سیدحسن نصرالله رو بخونید: «شخصِ شهید سید‌حسن نصرالله برای من نقل می‌کرد: یک حادثه‌ای در عالم اسلام اتفاق افتاد، ما گفتیم که این به خیرِ ما است. چون در آن حادثه به حزب‌الله ظلم شده بود. ما در این خصوص جشنی گرفتیم و خوشحالی کردیم، بعد از چند روز سردار سلیمانی به لبنان تشریف آوردند، من ماجرا را به ایشان نقل کردم و ایشان بعد از بازگشت، ماجرا را به حضرت آقا نقل کرده بود. حضرت آقا گفته بودند نخیر! آن حادثه به ضررِ ما بود و حضرت آقا گفته بودند من آن‌شب نخوابیدم. سردار سلیمانی دوباره به لبنان آمدند و در جمع کادرِ‌ مرکزی حزب‌الله ناراحتی حضرت آقا را از آن حادثه نقل کردند. سردار وقتی این قصّه را نقل می‌کرد یک‌وقت دید همهٔ افراد حاضر در جلسه‌ گریه می‌کنند. سردار با تعجب گفت: من چیزی نگفتم که شما‌ گریه کنید! گفتیم ما بخاطر این‌ گریه می‌کنیم که به ما شبی گذشته که در آن ما خوشحال بودیم و شادی می‌کردیم، در‌حالی‌که آقا و رهبرِ ما در آن شب ناراحت بودند. واقعاً اطاعتشان از ولایت اطاعتِ عجیبی بود. خود ایشان به بنده فرمودند ما در حساس‌ترین لحظاتِ تصمیم‌گیری نظر آقا را اجرا کردیم. در ظاهر پیروزی برای ما مستبعد به نظر می‌رسید اما بعداً می‌دیدیم که ‌آقا چقدر نظر دقیق، صائب و کارشناسی‌شده صادر کرده است. آیا این‌چنین ولایت‌پذیری را کسی سراغ دارد؟» بزرگانی مثلِ سیدحسن‌نصرالله که قهرمان و افتخارِ جهان اسلام‌اند؛ این‌طور تمامِ قلب‌شون با ولی‌فقیه «هماهنگ» بود، از امامِ‌ جامعه برای خودشون سپَر نساختن؛ و عاقبت از جان خرجِ امام و این راهِ روشن شدن. حولِ محور ولایت‌ بودن اینجوری‌ست!

برای درک مصداقِ «هماهنگی» با رهبری؛ این خاطرهٔ حاج‌آقای عاملی از شهید سیدحسن نصرالله رو بخونید: «شخصِ شهید سید‌حسن نصرالله برای من نقل می‌کرد: یک حادثه‌ای در عالم اسلام اتفاق افتاد، ما گفتیم که این به خیرِ ما است. چون در آن حادثه به حزب‌الله ظلم شده بود. ما در این خصوص جشنی گرفتیم و خوشحالی کردیم، بعد از چند روز سردار سلیمانی به لبنان تشریف آوردند، من ماجرا را به ایشان نقل کردم و ایشان بعد از بازگشت، ماجرا را به حضرت آقا نقل کرده بود. حضرت آقا گفته بودند نخیر! آن حادثه به ضررِ ما بود و حضرت آقا گفته بودند من آن‌شب نخوابیدم. سردار سلیمانی دوباره به لبنان آمدند و در جمع کادرِ‌ مرکزی حزب‌الله ناراحتی حضرت آقا را از آن حادثه نقل کردند. سردار وقتی این قصّه را نقل می‌کرد یک‌وقت دید همهٔ افراد حاضر در جلسه‌ گریه می‌کنند. سردار با تعجب گفت: من چیزی نگفتم که شما‌ گریه کنید! گفتیم ما بخاطر این‌ گریه می‌کنیم که به ما شبی گذشته که در آن ما خوشحال بودیم و شادی می‌کردیم، در‌حالی‌که آقا و رهبرِ ما در آن شب ناراحت بودند. آیا این‌چنین ولایت‌پذیری را کسی سراغ دارد؟» بزرگانی مثلِ سیدحسن‌نصرالله که قهرمان و افتخارِ جهان اسلام‌اند؛ این‌طور تمامِ قلب‌شون با ولی‌فقیه «هماهنگ» بود، از امامِ‌ جامعه برای خودشون سپَر نساختن؛ و عاقبت از جان خرجِ امام و راهِ امام شدن.

با این مداحی، صدایِ سیدحسن پیچید تو گوشم؛ «اگر کُشته شویم و خاکسترمان در هوا پخش شود و این‌کار هزاران بار با ما انجام شود؛ هرگز تو را ترک نخواهیم کرد ای فرزندِ حسین! ما‌ترکناکَ یابن‌الحسین…» نفست گرم حاج‌مهدی رسولی!

ﻣﺴـتجاب ﺍﺳﺖ ﺩﻋﺎ ﮔﻮشهٔ شش‌گوشهٔ تو؛ حرَمَت عرشِ معلیٰ‌ست اباعبدالله(ع)..

«ما واقعا می‌خواهیم این مردم را ببریم کربلا! این شعار نیست؛ ولو با دادنِ خونمان باشد…» - حاج‌قاسـم‌سلیمانـی - بامعرفت‌ها! مَردان مَردی که خوش‌عهـد بودند… هر قدمی که در راهِ کربلا برمی‌دارید؛ زمزمه کنید: «مرا دعایِ شهیدی به کربلا آورده‌ست..»

آبِ طلب‌نکرده همیشـه مُــراد نیست؛ گاهی بهانه‌ای‌ست که قربانی‌ات کنند! :)) خوب بود!

خصوصیّاتِ شهـید رئیسی برای دولت‌ها، برای رؤسا، برای وزرا، همه الگو است؛ ان‌شاءالله که از این الگو همه استفاده کنند. [ایشان] جامعه را از حالتِ چشـم‌انتظاری و نگاه به بیرون خارج کرد؛ از این حالت که همیشه منتظر باشـیم ببینیم دیگـران دربارهٔ ما چـه می‌گویند، چه تصمیم می‌گیرند، چه کار می‌خواهند بکنند. در سیاست‌خارجی دو خصوصیّت را ایشان با‌هم و در‌کنار‌هم رعایت می‌کرد:یکی تعامل، یکی عزّتمداری و عزّتمندی. … در مسائل خارجی، از فرصت‌ها به بهترین وجهی استفاده کرد... ایران را در چشمِ رجال سیاسیِ دنیا بزرگ‌تر و برجسته‌تر کرد. انقلاب اسلامی را، ملّت ایران را، در بیانات خود و در اظهاراتِ خارجیِ خود، درست تعریف کرد و شناساند.

- شهید‌ رئیسی در کلامِ رهبر انقلاب.

«الگو»👌🏻

«دخالت در امور لبنان را کسی می‌کند که به شما از هزاران‌کیلومتر آن‌ورتر طرح و زمان‌بندی می‌دهد! ایران طرحی نداده.» اشاره به طرحِ امریکا برای خلع‌سلاحِ حزب‌الله. بخشـی از صحبت‌های اقای لاریجانـی در لبنان رو ببینید، سفری که علیرغـم مانع‌تراشی‌های متعدد، انجام شد. فارغ از هر نظری دربارهٔ سیاست‌ورزی‌های افراد دارید؛ متوجه می‌شید که می‌شه با تسلط بر بدیهیات‌سیاست؛ طوری صحبت کرد و موضع گرفت که نه باعث نگرانی افکار عمومی دوستان شد، و نه سوءاستفادهٔ دشمنان! در بخش دیگه‌ای از کنفرانس خبری، آقای لاریجانی می‌گه: «چه کسی به شما حمله کرد؟ آیا غیر از اسرائیل بود؟! پس مراقب باشید اسرائیل چیز دیگری به‌شما تحمیل نکند. جای دوست‌و دشمن را اشتباه نگیرید! مقاومت سرمایهٔ‌ملی شماست؛ یادتان می‌آید اسرائیل در یک‌روز بیروت را گرفت؟! آن‌روز حزب‌الله نبود؛ اما امروز حزب‌الله هست و جلوی اسراییل را گرفته، با اینکـه اسرائیـل درنده‌تر شده؛ اما حزب‌الله جلوی آن را گرفته.»

اما ما که دوریم و جامانده‌ایم از قافله، از همین‌جا و همین فاصله که دل‌مان پر می‌کشد؛ سلام و دلتنگیِ ما را پذیرا می‌شوی حسین‌‌ع‌جان؟

- وقتی رئیس‌جمهور بعنوان مسئول رده بالایِ کشور نسبت به «بدیهیاتِ سیاست» خصوصا در یک شرایط حساس توجیه نیست و هر گوشزد کردن هم با بن‌بستِ هوچـی‌گری و چاپلوسی اطرافیان‌ش مواجه می‌شه؛ امکانِ هر برداشت و سواستفاده‌ای از سمت دشمن هست! مثل همین. ذاتِ دشمن، دشمنی‌کردنه! اگه در مقابل این دشمنِ وحشی با این حجم از گاف و نابلدی و اظهارِ ضعف ظاهر بشی؛ دلش به حالت نمی‌سوزه و یهو متحول نمی‌شه و دستِ آشتی برات دراز نمی‌کنه؛ بلکه هارتر و وحشی‌تر می‌شه. دشمنی که قاتلِ بیش از ۶۰ هزار زن ‌و بچهٔ فلسطینی، و هزار نفر از هم‌وطنانِ سردار ‌و دانشمند و زن و کودک شماست؛ کارش و ذاتش دشمنی کردنه، دیگه چرا پاسِ گل؟! اسم این‌ بلند‌بلند فکر کردن‌ها؛ سادگی یا صداقت نیست، بی‌مسئولیتی‌ست. عزت‌آفرین باشید! اگر بلد نیستید، یاد بگیرید!

این یکی را همین الان دوستم از پیاده‌روی اربعین فرستاد. من مدت‌هاست به این باور رسیده‌ام که او مصداقِ این حدیث مبارک حضرت صادق(ع) است «ای شیعیان ما! آبرو و زینتِ ما باشید.» که شاگردِ ممتازِ مکتبِ صاحبِ هیهات‌منّ‌الذله‌ست. در عینِ حال که او ایرانی‌ترین و ایران‌دوست‌ترین هم هست. دوست و دشمن به نقشِ بی‌بدیلِ او در بهم زدن محاسباتِ کفتارها اذعان می‌کنند، دوست و دشمن از او یاد می‌گیرند؛ گرچه بعضی‌ها خودشان را به نفهمیدن می‌زنند. در هیچ مکتبِ آزادی‌خواهی؛ ذلیلانه به آغوشِ تسلیم رفتن افتخار ندارد. آزادگان خوب می‌دانند التماس به کفتارها، گفتمانِ صلح و آشتی نمی‌آفریند؛ آزادگانِ جهان عزت‌آفرینی و عزت‌آفرینان را هم خیلی خوب می‌شناسند.