"زنی که‌گم کردم "

من تا مدتها ترانه ی لبیروت را در پلی لیست گوشی خودم داشتم (هنوز هم دارم به گمانم) نه معنی اش را می دانستم‌نه تاریخچه ی اثر را ولی این آهنگ را همیشه با ولع شنیده ام . حزن پنهان شده در تار و پود این قطعه قلبم را لمس می کند . و حس میکنم دوباره کودک شده ام و دوباره مادرم ترانه های احمدظاهر را در ضبط کوچکش فرسنگها دور تر از خانه می‌شنود و اشکهایش می ریزد . شهرها و ترانه ها بطرز عجیبی با هم عجین هستند . تو از ترانه ها میتوانی به دل شهرها بروی ولو که شهرهای ویران ولو که شهرهای تا ابد رها شده . #عادله_زمانی @adelehz

تورا در جنگ دوست خواهم داشت وقتی نفیر آخرین موشک از کنار گوشم بگذرد . و در صلح وقتی کبوتری شاخه ای زیتون بر فراز دریای پیش رویم رها کند . و در خنده وقتی گوشه ی لبانم کشیده می‌شود. و در گریه وقتی اشکهایم گونه ام را می‌سوزاند... من خودم را فراموش میکنم اما دوست داشتنت را نه تو این را بیاد داشته باش... #عادله_زمانی @adelehz

وقتی آخر شبها اخبار جنگ و میشنوم

@zhuanchannel من هرگز دختری را که با آدم‌ها سرد و محتاط رفتار می‌کند، قضاوت نمی‌کنم. چون زمانی که قلبش پر از اشتیاق بود، به دست کسی افتاد که شایسته ی آن عشق نبود

روزیِ صبحِ آسمانِ شما قاصدک‌های خوش‌خبر باشد ... صبحتون بخیر 🕊🌻 @adelehz

اگر نور نمی بود اگر صبح نمی‌بود اگر عشقبازی ملایم اشعه های آرام نور بر پوست صورتمان نمی‌بود بازهم می توانستیم زندگی راتحمل کنیم؟ گمان نمی‌کنم... #عادله_زمانی @adelehz

گاهی وقتها در من حسی کودکانه زمام امور را در دست می‌گیرد. بی دلیل شادم از کسی نمی رنجم با آنچه دارم دلخوشم و با غصه ی فردا به خواب نمی روم . اگر بخواهم صادق باشم در آن زمانها،من خوشبخت ترینِ آدمها هستم. #عادله_زمانی @adelehz

دورهمی دخترانه در شمال تهران، ۱۰ اسفند ۱۳۷۷ عکس از کاوه کاظمی پ.ن:نمیدونم چطوری بگم اما انگار قدیما بیشتر دختر خوشگل می دیدی چهره های قشنگ و چشمهای گیرا

غروبای جمعه .. من به تو فکر میکنم دایی احمد من همیشه به تو فکر میکنم. همیشه...

اندوه چهره دارد . کافیست به آنهایی که بعد از خاکسپاری عزیزشان از گورستان برمی گردند بنگرید تا چهره اندوه را ببینید. ممکن ست شادی هم چهره داشته باشد ولی هرگز چهره شادی مثل چهره ی اندوه بیاد ماندنی نیست. چهره ی اندوه در جان آدم رسوخ می‌کند. خمیدگی پشت آدم‌های اندوهگین مگر از یاد می رود؟ من چهره ی اندوه را وقتی دیدم که دایی مهربانم را در گور به مشتی خاک سپردم و به خانه اش بی او برگشتم . من چهره ی اندوه را در غلظت غروب گرم اردیبهشت پشت پنجره ی اتاق ساکت و تاریک دایی رفته ام دیدم . هزار شادی که بیاید و برقصد آن چهره یادِ مرا فراموش نمی‌کند. من آن چهره را دیدم و برای دیدنش هنوز زود بود. #عادله_زمانی @adelehz

یک بار آن وقت‌ها که خیلی کوچک بودم، از درختی بالا رفتم و از سیب‌های سبز کال خوردم، دلم باد کرد و مثل طبل سفت شد، خیلی درد می‌کرد. مادرم گفت اگر صبر می‌کردم تا سیب‌ها برسند، مریض نمی‌شدم. حالا هر وقت چیزی را از ته دل می‌خواهم، سعی می‌کنم حرف‌های او را در مورد "سیب کال" یادم باشد! خالد حسینی 📕بادبادک‌باز @adelehz

@zhuanchannel کسی که حیوانات، پرنده‌ها، گیاهان و زمین را محترم می‌دارد او به مقصد رسیده است از هر راهی که رفته باشد. زرتشت

دوستان لطفا نظریات تون رو توی اتاق همفکری داشته باشین .

می‌خندید و می‌گفت: «اگر میوه بودی، سیبِ قرمز می‌شدی؛ حالِ آدم را خوب می‌کردی.» اما نمی‌دانست که من سال‌هاست انارم... دلم هزار دانه دارد و هر دانه‌اش یاقوتی خون‌آلود است. کسی نمی‌داند کدام‌مان اناریم، تا وقتی که چاقوی روزگار به دلمان بخورد. @adelehz #عادله_زمانی

باززززز شروع شد😕