فلسفه اخلاق | مصطفی سلیمانی
Ir al canal en Telegram
🌱روانکاوی/فلسفه/ادبیات/ادیان/سینما 📍مصطفی سلیمانی (دکتری فلسفه کارشناسی ارشد فلسفه اخلاق کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت) 📱ارتباط با من: @mostafa_soleymani63 . 🔖اینستاگرام: https://instagram.com/_u/mostafa_soleymani63
Mostrar más7 467
Suscriptores
Sin datos24 horas
-27 días
-530 días
Archivo de publicaciones
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﻘﺪﺱﺗﺮ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻢ
ﯾﮏ ﻓﺎﺻﻠﻪ…!
ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺷﻨﯿﺪﻩﺍﻳﺪ!؟
ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﻌﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﺴﺎﺟﺪ مقدس ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺩﺍﺭﻧﺪ و فاﺻﻠﻪﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﻳﻌﻨﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺣﻖّ ﻣﺴﻠّﻢ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﻓﺎﺻﻠﻪﯼ ﻣﻘﺪﺱ هم باید ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﺘﺮ رعایت شود ﻭ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﮑﺮ.
ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻫﺮﻃﻮﺭﮐﻪ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﺮﮎ ﺑﮑﺸﯿﻢ ﻳﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻛﻨﻴﻢ.
ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺫﻫﻦﻣﺎﻥ…
🖋 دكتر حلت!
❤️☘ @filsofak
⚡️ راه مبارزه با تعصب!
ما بايد بتوانيم خودمان را در جاى ديگران قرار دهيم و فكر كنيم. اگر آدمى نتواند خود را در جاى ديگران قرار دهد و به جاى ديگران فكر كند، كارش به تعصب میكشد.
متعصب كسى است كه از يك دريچه به عالم نگاه مىكند؛ ولى نمىتواند از پشت ديگر پنجرهها به عالم نگاه اندازد.
اگر كسى فكر كند براى نگاه به عالم فقط يك پنجره وجود دارد؛ خواه ناخواه او متعصب است. اگر يك فرد اگر بخواهد متعصب نباشد، بايد بتواند خودش را از دريچهاى به دريچه ديگر منتقل كند.
وقتى منظر عوض شد، مىفهمند كه دنياگونهاى ديگر نيز هست. تعصب فقط و فقط ناشى از اين است كه آدم نمىتواند پايش را از كفش خودش بيرون آورد و در كفش ديگرى امتحان کند.
يك ضربالمثل جالب انگليسى مىگويد:
«يك بار هم پايت را در داخل كفش من كن»، يك بار هم جاى من بيا و از ديدگاه من به عالم نگاه كن!
به تعبير كانت خوب است ما گاهى به جاى ديگران فكر كنيم. نه براى اين كه فكرمان را به آنها القا كنيم و آنها را مقلد خود بسازيم، بلكه براى اين كه ببينيم عالم در نظر ديگران چگونه است. البته اين نحوه عمل يك تيپ ايدهآل است.
امروزه در جامعه، ما بيشترين رنج را از ناحيه افراد متعصبى مىبريم كه فقط از منظر خودشان به اين عالم نگاه مىكنند و اصلاً تصور نمىكنند كه منظر ديگرى وجود داشته باشد.
تعصب داشتن فرق نمىكند كه پنجره من، مدرن باشد و آن پنجره ديگری، سنتى، بلکه اگر فرد مدرن هم حاضر نباشد از پنجره سنتى به عالم نگاه كند، اين فرد هم در مدرن بودن خودش تعصب دارد.
همچنان كه سنتيان چون نمىتوانند از پنجره مدرنيزم به عالم نگاه كنند، در سنتى بودن خود متعصب هستند.
يكى از فوايد جدى مطالعه كتابهاى مختلف اين است كه اگر خودتان هم نمىتوانيد پنجرهاى به روى عالم بگشاييد؛ حداقل اگر كسى شما را دعوت كرد تا از طريق كتابش و از پنجره او به عالم نگاه كنيد، او را لبيك مىگوييد.
البته متأسفانه اين هم در ميان ما نيست.
📚رویکرد وجودی به نهج البلاغه
✍ مصطفی ملکیان
❤️☘ @filsofak
رادیو لیمو
یک اجرای زیبا از منوچهر سخایی به نام قصه مهتاب که ترانه سرا پرویز وکیلی بوده. این اجرا اقتباسی از یک آهنگ ایتالیایی به نام Guarda che luna هست.
❤️☘ @filsofak
طبق نظر بودیسم، ریشه رنج نه احساس درد است و نه اندوه و نه حتی بیهودگی. بلکه ریشه واقعی رنج همین جستجوی بیپایان و بیهوده احساسات گذرا است که حالتی از تنش دائمی و بیقراری و نارضایتی را در ما به وجود میآورند. در نتیجه این جستجوی دائم، ذهن ما هرگز به رضایت دست نمییابد.
حتی اگر لذت را تجربه کنیم، باز ذهن ما راضی نیست زیرا از ناپدید شدن سریع این احساس میترسد و اشتیاق آن را دارد که این احساس حفظ و تشدید شود.
انسان زمانی از رنج رهایی نمییابند که این یا آن لذت گذرا را تجربه کنند، بلکه این اتفاق زمانی میافتد که به ماهیت ناپایدار تمام احساسهایشان پی ببرند و دیگر اشتیاقی به آنها نداشته باشند.
یووال نوح هراری
از کتاب انسان خردمند
ترجمه نیک گرگین
❤️☘ @filsofak
سکانس پایانی فیلم سینمایی راه های افتخار ساخته ی استنلی کوبریک و با بازی جاودانه ی زنده یاد کرک داگلاس از شاهکارهای تاریخ سینما!
سربازان فرانسوی خسته وفرسوده از زخمهای جنگ جهانی اول درکافهای نشستهاند.
جنگی که یکی از بیمعناترین و بیحاصلترین جنگهای تاریخ بود.
صاحب کافه، یک خوانندهی زن آلمانی( با بازی کریستین هارلن که بعدها با کوبریک ازدواج کرد) را روی صحنه میآورد تابرای سربازان بخواند.
موج تحقیر و تمسخر به سوی زن که از کشور دشمن است روانه میشود.
زن شروع به خواندن میکند.
سربازان کلمات آواز را که به زبان آلمانی است نمیفهمند ولی آرام آرام ملودی آواز را زمزمه میکنند. جادوی موسیقی که زبانی جهانی است اثر خود را میگذارد.
ناگهان نه تنها پوچی جنگ و نبرد بر سر قدرت که بیمعنایی تمام عواملی مثل زبان، دین، نژاد و مرزهایی که انسان ها را از هم جدا کرده و به دشمنی و بیگانهستیزی دامن میزند نمایان میشود.
دشمنی دروغین که اکنون و در قرن بیستویکم نیز بین ملتها وجود دارد.
آواز زن گویی بیان دردی مشترک است واینگونه کوبریک یکی از زیباترین سکانسهای ضدجنگ تاریخ سینما را بر پرده خلق میکند.
❤️☘ @filsofak
🔵 انتخاب همسر و زندگی مشترک
دیدگاه کلاسیک و دیدگاه رمانتیک
❤️☘ @filsofak
دنبال خوشی گشتن، خوشی میآورد.
و یکوقت میبینی یک خوشیِ پدرمادر دار دارد از تهِ وجودت پمپاژ میشود توی جزء جزء تنات؛ بد هم پمپاژ میشود!
برده ذهنت نباش. تو اربابی، ارباب.
#مصطفی_سلیمانی
🍀❤️ @The_meaningoflife
🔹️لینک خبر:
https://www.instagram.com/p/CZH7hp6s0S4/?utm_medium=copy_link
کنگره جهانی محمد
(داستان کوتاه)
#مصطفی_سلیمانی
#منتخب
🍀❤️ @The_meaningoflife
فاکتورهای اساسی در هنگام بحث و مناظره
🔸 هدف
اول باید هدف خود را مشخص کنیم. اصولاً هدف ما از این بحث چیست؟ میخواهیم حرف خود را به کرسی بنشانیم؟ از تجربههای دیگران استفاده کنیم؟ یا با تعامل با دیگران، اندیشههای خود را محک بزنیم و بفهمیم که حرف کداممان حق است و به حقیقت نزدیکتر است؟
پس هدف باید مشخص باشد. به نظر من مورد آخری که گفتم، از بقیه بهتر است. یعنی دریافت حق، خواه نزد ما باشد و به دیگری انتقال دهیم و خواه نزد دیگری بوده و ما را رهنما باشد. اما باید این فرهنگ را داشته باشیم و یا اینکه اگر نداریم کسب کنیم.
🔸 سیالی و پویایی ذهن
باید سیال اندیشید. منظور این که باید همواره ذهن را آزاد گذاشت تا در مواجهه با دریافتهایش بهراحتی بیندیشد و استنباط کند. نباید روی اندیشههای خود تعصب داشته باشیم. البته منظور من این نیست که از اندیشههای خود دفاع نکنیم. بلکه به روش هرمنوتیکی با دریافتهای ذهنی برخورد کنیم. استدلالهای خود را یک طرف ترازو بگذارید و استدلالهای طرف مقابل را هم در کفه دیگر، هر کدام سنگینتر بود، آن را انتخاب کند. حتی به درستی هر دو استدلال هم شک کند و از منابع دیگر کمک بگیرد. آن وقت با بررسی و مطالعه، استدلالی را که به حق نزدیکتر است بپذیرد.
🔸 روحیه نقدپذیری
اگر فرهنگ نقدپذیری نداشته باشیم، نمیتوانیم دریافتهای خوبی داشته باشیم. باید بپذیریم که ممکن است استدلالهای چوبینی داشته باشیم. باید این مسأله را برای خود حل کنیم که اگر از اندیشه و استدلال ما نقد میشود برای رسیدن به یک اندیشه درست و پایدار است. یک نکته هم در مورد کسانی که در مقام نقد هستند: باید اثر را فارغ از صاحب اثر بررسی کرد.
🔸 شناخت طرف
باید با روحیات طرف مقابلمان آشنا باشیم. مثلأ بعضیها از اینکه صریحأ نقد شوند خوششان نمیآید. یا بعضی از اشخاص دوست ندارند به قول معروف در جمع کم بیاورند. ولو به قیمت پافشاری بر استدلالهای بیاساسشان باشد. لذا ایجاب میکند که شناخت درستی از طرف یا طرفهایمان داشته باشیم و روحیات آنها را در بحث کردن در نظر بگیریم.
🔸 موضوع بحث
باید طرف شما هم همان دغدغه شما را روی موضوع داشته باشد. اگر شما اهل سیاست هستید و دوست دارید در این حوزه بحث کنید و دوستتان روانشناسی را ترجیح میدهد. ممکن است به اتفاق نظر نرسید و فقط خودتان را خسته کنید. لذا میبایست هر دو طرف نسبت به موضوع دغدغه داشته باشند. مثلأ بنده کمتر بحث مذهبی میکنم. برای این کار هم دلیل دارم. اول اینکه میترسم کسی را گمراه کنم. دوم اینکه مذهب را تجربه شخصی میدانم. دیگر ادامه نمیدهم چون اگر ادامه بدهم باز بحث مذهبی کردهام. پس بحث مذهبی با من فایدهای ندارد. چون ذهن من از پیش روی این موضوع بسته شده است.(البته ممکن است غیرمذهبی بحث کردن مرا در تناقض با پویایی ذهن بگیرید. اما باید بگویم که پویایی ذهن مربوط به ضمن بحث است (حالتی که بحث شروع شده)، نه قبل از انتخاب آن).
🔸🔸 نکات مهم
۱) هدف خود را از بحث کردن به طرفمان بگوییم.
۲) به طور غیرمستقیم استدلالهای طرفمان را رد کنیم.
۳) اندیشههای او را مستقیماً نقد نکنیم.
۴) جو را متشنج نکنیم. مثلأ صدای خود را بالا و پایین نبریم.
۵)در یک محیط آرام بحث کنیم. تو بازار یا سر چهارراه جای بحث کردن نیست.
۶) مستند حرف بزنیم و برای استدلالهای خود دلیل بیاوریم.
۷) احساساتی نشویم و بر اساس احساس عمل نکنیم.
❤️☘ @filsofak
اگر بتوانیم کجخلقیهای معشوقِ دلخور خود را همچون یک نوزاد در نظر بگیریم، بهترین لطف را در حق او کردهایم. در این صورت نسبت به او بخشندهتر، مهربانتر و عاشقتر خواهیم بود. پشت نقابِ بزرگسالیِ همهی ما، کودکی است نیازمندِ عاطفه، گذشت، عشق و ترسیده از تنهایی!
👤#آلن_دو_باتن
❤️☘ @filsofak
مشكل در رابطه، مشكل در آميختگى تنهايىست. فرد باید بیاموزد با دیگری رابطه برقرار کند بیآنکه با بدل شدن به بخشی از او، به آرزوی فرار از تنهایی پروبال بدهد. از سوی دیگر، باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بیآنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد.
اروین یالوم
از کتاب رواندرمانی اگزیستانسیال
❤️☘ @filsofak
میدونی آدما چرا نمیخوان واقعیت را بشنون؟
چون میدونن با شنیدن واقعیت تمام توهمات زندگیشون از بین میره🖤
"اسطوره ها هیچوقت نمیمیرن" این جمله صادق ترین جمله در رابطه با(هیث لجر) که زیباترین جوکر تاریخ رو به نمایش گذاشت هست❤
❤️☘ @filsofak
هنگامی که با سایۀ خود آشتی کنید، زندگی شما همچون کرم ابریشمی که به پروانهای زیبا تبدیل شود، دگرگون میگردد. دیگر نیازی نیست تا وانمود کنید که شخص دیگری هستید یا ثابت کنید که آدم شایستهای میباشید. آن هنگام که سایۀ خود را در آغوش گیرید، دیگر لازم نیست تا در ترس به سر برید. موهبتهای موجود در سایۀ خود را پیدا کنید تا سرانجام از تمامی شکوه وجود اصلیتان بهرهمند شوید. در این حالت، آزاد هستید تا آن زندگیای را که همواره آرزو داشتهاید، به وجود آورید.
#دبی_فورد
❤️☘ @filsofak
روز مادر
وقتی بعد از غذا، از کابینت آشپزخانه، پنهانی مشتی قرصِ رنگارنگ برمیداری و میخوری، آب شدنت را میبینم و بغض خفهام میکند.
وقتی در برگهی آزمایشت میبینم قند خونت بالاست، اما باز دلت برایمان شور میزند، تازه میفهمم که شوری و شیرینی صفت نیست. تویی. همه خوبیها، همه بوها، همه مزهها.
وقتی اینباکس گوشیات را چک میکنم و میبینم که پر از پیامهای جایزه ایرانسل و تبلیغات مزخرف فروشگاههای آنچنانی است، و پیام ما، -پیام هیچ کداممان- آنجا نیست، نمیتوانم خودم را ببخشم؛ فرو میریزم!
هر چقدر سنام بالاتر میرود و بیشتر مشکلاتِ مادران و فرزندان را میبینم، تازه میفهمم چقدر مسئولیت روی شانههایت بود؛ اما محکم ایستادی که باد کلاه ما را نبرد، یا خوابمان به هم نریزد.
وقتی روحم درد میکند، سرم را رویِ پاهای چه کسی میگذارم جز تو؟ تو که برایم حرف میزنی یا شاید هم «أمّن یُجیب» میخوانی، تمام زخمهای دلم خوب میشوند.
وقتی گلهایِ قالیِ زیرِ پایم را میبینم، یادم میافتد که چه حوصلهای داشتی. تند تند با دفه روی گرههای رنگارنگ قالی میکوبیدی و ما میدیدیم که چطور دستهایت و نقشه و دار، با هم رجهایِ قالی را بالا میبردند.
وقتی آرام و ساکت، روی صندلیِ چوبیِ قدیمیِ جهیزیهات، روبهروی پنجرۀ خانه، با پدر چای مینوشی، یاد میگیرم: «زندگی یعنی دلِ خوش!»
وقتی عمقِ نگاهت را به پدر میبینم، میدانم که باید بقیۀ عشقها جلویِ شما لُنگ بیندازند، بس که مجازیاند. بس که محبت هم نیستند. اختلالاند و بالا و پایین شدن هورمون!
وقتی عطرِ قرمه سبزیهایِ ظهرِ جمعهات تویِ خانه میپیچد، سیر هم که باشم، گرسنهام میشود. دلم میخواهد هوار بزنم و گوش فلک را کر کنم که: «مادر! دستپختت عاقبت دیوانهام میکند!»
وقتی میبینم همیشه در دسترسی؛ محبتت بهروز است؛ سایلنت و دایورت نمیکنی و فالورهایت فقط ماییم، ذوق میکنم که مادرم هستی و من در عجبم که مگر با چقدر صبر و تواضع و مهر و محبت میتوان «مادر» بود...
همه میگویند دنیا ارزش لگد زدن به شکم مادر را نداشت؛ اما من، دوست داشتم تو مادرم باشی. دوست داشتم تو در آغوشم بگیری. دوست داشتم توی چشمهایت نگاه کنم و تو برایم شعر بخوانی.
قربان خندههایت بشوم.
#مصطفی_سلیمانی
#روز_مادر
❤️🍀 @filsofak
هر چقدر هم که بزرگ شدهای، باز برای مادرت بچه بمان.
و جدای از ژستهای جدی و حرفهای بزرگانهای که یاد گرفتهای،
برایش فقط «فرزند» باش.
مادرها یک زمانی معشوق بچههاشان بودهاند؛
و حالا هضم اینهمه بیاعتنایی، براشان آسان نیست.
#مصطفی_سلیمانی
#استوری #روز_مادر #روز_زن
+به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
کارهایی که یک انسان عقلانی و اخلاقی در ظرف زندگی اجتماعی خود باید انجام دهد
فرض کنید من کسی باشم که به جهتی همیشه باید در راه تهران به شیراز در رفتوآمد باشم و به هیچوجه نمیتوانم از این سفر صرفنظر کنم و نمیتوانم جاده دیگری را برای رفتن از تهران به شیراز برگزینم. با این شرایط، اگر من انسانی عقلانی باشم- و فقط عقلانیت برای این جهت کفایت میکند- باید دو کار انجام دهم. بر دو تا بودن کارها تاکید میکنم، از این جهت که بارها از بیانات من سوء تعبیر شده که گویا من از این دو کار، تنها به یکی قائل هستم. درحالی که تاکید میکنم اگر انسانی عقلانی باشم، در شرایط مذکور باید دو کار انجام دهم:
۱. نخست اینکه اگر ناچارم از این جاده حرکت کنم، باید به اندازه خودم و تا آنجا که در توان و وسع من هست، این جاده پر فرازونشیب و گودالها و درههای خطرناک و سنگلاخی را تعمیر کنم و در اصلاح و مرمت آن کمک کنم و اجازه ندهم که این جاده با همین حالت عیبناک باقی بماند. این کار اولی است که من بهعنوان یک انسان عقلانی باید انجام دهم، زیرا من از این جاده استفاده میکنم، اگر اخلاقی بودم، میگفتم که همنوعان من هم از این جاده استفاده میکنند. اما فعلا تنها براساس عقلانیت صرف سخن میگویم و کاری به احکام و قواعد و معیارها و میزانهای اخلاقی ندارم. بنابراین از آنجا که باید عمری در این جاده در رفتوآمد باشم، عقلانیت اقتضا میکند که این جاده را تا جایی که میتوانم، اصلاح و تصحیح و تعمیر و مرمت کنم و از هیچ کاری در این جهت مضایقه نکنم.
۲. اما کار دومی هم باید بکنم. هر چقدر من و حتی سایر همنوعان به مقتضای عقلانیت در جهت اصلاح این جاده بکوشیم، ولی هیچ تضمینی در این نیست که جاده کاملا بیعیب و نقص و بیاشکال و ایرادی باشد و بههرحال این جاده چه بسا تا آخر عمر من یا همنوعان من که از این جاده استفاده میکنند، عیب و ایراد داشته باشد زیرا هر چقدر هم فعالیت کنیم، این فعالیت تضمین موفقیت تام ندارد و بنابراین امکان اینکه من باید تا آخر عمر با این جاده بسازم و این جاده به کمال نرسد، هست. بههمین علت باید کار دیگری کرد و آن این است که باید دستکم برای اتومبیل خودم ضربهگیرهایی قوی فراهم کنم تا کمترین مقدار فشار کف ناهموار جاده به بدن من وارد شود.
نتیجهگیری
در ضرورت کاستن از درد و رنج دیگران
از مثال فوق برای بیان مقصود خودم میکوشم. یک انسان عقلانی و به طریق اولی یک انسان اخلاقی، باید در ظرف زندگی اجتماعی خود دو کار کند.
نخست اینکه باید بکوشد تا جایی که در توان دارد، جامعه را اصلاح و تصحیح کند و از اشکالهای آن بکاهد. هرکس متناسب با میزان داراییهای درونی یعنی داناییها و تواناییها و با توجه به ویژگیهای شخصیتی و منشی و آنچه ژنتیک به او انتقال داده و براساس حوادث زندگی و تعلیم و تربیت و خلاصه با درنظر گرفتن همه امکانهایی که در زندگی دارد، باید جامعه خودش را در تا جایی که در توان دارد، اصلاح کند و نسبت به درد و رنجها و فسادها و سوءنیتها و سوءمدیریتها و جهلهایی که در این جامعه هست، بدون حساسیت نباشد زیرا اگر اخلاقی هم نیست، لااقل عقلانی هست و میداند که به هر حال باید در این جامعه زندگی کند. بنابراین هر چه این جامعه را بیشتر به صلاح نزدیک کند، خودش هم بیشتر سود میبرد. اگر اخلاقی هم باشد که میخواهد برای همنوعان خودش و همه کسانی که در این جامعه زندگی میکنند و چارهای نیز جز آن ندارند، یک وضع بهتری فراهم کند.
اما اگر من تمام مساعی خود را صرف کنم و همه شهروندان دیگر جامعه هم همین کار را انجام دهند، باز هم هیچ تضمینی نیست که جامعه ما بیعیب و نقص باشد و بنابراین ما نیاز به ضربهگیر داریم. این ضربهگیر فراهم کردن کار دوم ما است. یعنی باید کاری کنیم که فشار وارد ناشی از زیستن در جامعه ناسالم برای خودمان و شهروندان جامعه کمتر شود و آسیبهای آن کمتر درد و رنجی برای خودمان و سایر همنوعان داشته باشد. به تعبیری که در آیین هندو به کار میرود، اگر جامعه منجلاب یا مرداب یا باتلاق هم هست، بتوانیم در این منجلاب و باتلاق، لااقل نیلوفر باشیم.کار اول نیازمند آن است که در فعالیتهای خودمان به آنچه در نهادهای خانواده، اقتصاد، تعلیم و تربیت، علم و فن و هنر، سیاست، قانونگذاری، اخلاق، دین و مذهب میگذرد، توجه کنیم زیرا این نهادها هستند که عیب کلی جامعه را فراهم میکنند. اما برای کار دوم یعنی فراهم کردن ضربهگیر باید به یک سلسلهچیزهایی روی آوریم که شخص خودمان را با آن چیزها مجهز کنیم، بنابراین شأن اجتماعی من، کار اول من است و شأن انفرادی من، هم کار دوم است.
|مصطفی ملکیان؛ گزارش محسن آزموده در روزنامه اعتماد|
❤️☘ @filsofak
تا به حال به این فکر کردهای که بخش بزرگی از رشد و فهمت را مدیون کسانی هستی که آزارت دادهاند؟
تا به حال به این فکر کردهای که اگر دوستنداشتنیهایت نبودند، هيچوقت به این صرافت نمیافتادی که دربهدر به دنبال دوستداشتنیهایت بگردی؟
جملهها را دوباره بخوان.
انصاف نمیدهی که اینطور دوستنداشتنیهایی، لایق دوستداشتنند؟
#مصطفی_سلیمانی
#استوری
+به دوستان خود بفرستید
🍀❤️ @The_meaningoflife
طبق نظر بودیسم، ریشه رنج نه احساس درد است و نه اندوه و نه حتی بیهودگی. بلکه ریشه واقعی رنج همین جستجوی بیپایان و بیهوده احساسات گذرا است که حالتی از تنش دائمی و بیقراری و نارضایتی را در ما به وجود میآورند. در نتیجه این جستجوی دائم، ذهن ما هرگز به رضایت دست نمییابد.
حتی اگر لذت را تجربه کنیم، باز ذهن ما راضی نیست زیرا از ناپدید شدن سریع این احساس میترسد و اشتیاق آن را دارد که این احساس حفظ و تشدید شود.
انسان زمانی از رنج رهایی نمییابند که این یا آن لذت گذرا را تجربه کنند، بلکه این اتفاق زمانی میافتد که به ماهیت ناپایدار تمام احساسهایشان پی ببرند و دیگر اشتیاقی به آنها نداشته باشند.
🔹️یووال نوح هراری
از کتاب انسان خردمند
ترجمه نیک گرگین
❤️☘ @filsofak
5 قانون مهم دنیا که برای درک بهتر موفقیت در زندگی باید آنها را بشناسید
دینو_لیلا میرزاخان
1. قانون مورفی (Murphy’s Law)
هر خطا و اشتباه ممکنی در جهان رخ خواهد داد. تفسیر این قانون در واقع میگوید که از هر اتفاقی در زندگیتان بترسید، برای شما رخ میدهد.
پس اگر احتمال بروز اشتباه یا خطایی را در هنگام انجام کاری میدهید، شرایط را به نوعی تغییر بدهید که مانع از بروز این اشتباهات شوید.
2. قانون کیدلین (Kidlin’s Law)
اگر بتوانید مشکلات خود را به طور کامل و واضح روی کاغذ بنویسید و جزییات آن را مشخص کنید، در واقع نصف مشکل را حل کردهاید.
چنین قانونی برای جهت دادن به ذهن شما در مواقعی است که نمیدانید چطور مشکلات پیش آمده را حل و شرایط را مدیریت کنید. با نوشتن و شرح کامل موضوع، ذهن شما به دید درستی از مشکل میرسد و میتوانید مسیر درست را بهتر تشخیص دهید.
3. قانون گیلبرت (Gilbert’s Law)
بزرگترین مشکل هنگام انجام دادن کاری، این است که کسی به شما نمیگوید دقیقا باید چه کاری انجام دهید.
برقرار نشدن ارتباط صحیح بین کاری که باید انجام شود و تصوری که در ذهن شما است، باعث میشود روند صحیحی طی نشود و نتیجه رضایت بخش نباشد.
4. قانون والسون (Walson’s Law)
اگر همیشه اطلاعات و هوش را در اولویت قرار دهید، پول به طور مداوم به سمت شما خواهد آمد.
فراموش نکنید که برای موفقیت در هر کاری علاوه بر هوشمندی، به آگاهی و دانش نیاز است. اگر بتوانید این دو را همیشه با هم همراه کنید، موفقیت دائمی در زندگی شما تضمین میشود.
5. قانون فالکلند (Falkland’s Law)
زمانی که مجبور نیستید درباره چیزی تصمیم بگیرید، پس بهترین کار این است که تصمیمی نگیرید.
به این دلیل که تصمیمات عجولانه و ناآگاهانه در نهایت عواقب منفی و مشکلات زیادی در زندگی شما ایجاد میکند.
❤️☘ @filsofak
آنچنان که مارکس گفت، جامعهای قابل درک است که کارکردی منطقی دارد و مطابق با شان بشر رفتار میکند، جامعهای که «شفاف» است، بر مبنای بینش نسبت به منابع موجود و احتمال رشد سازمان یافته است. جامعهای که در آن، القای جهانبینیهای غلط به افراد ضرورتی ندارد. در چنین جامعهای، انسان میتواند همه چیز را آشکارا ببیند و ناچار نیست نابخرد باشد.
اریک فروم
از کتاب مقدمات روانشناسی فروم
ترجمه سهیلا خداوردیان
❤️☘ @filsofak
