فلسفه اخلاق

🔹️ باب میل خود بیشتر آدم‌ها خودشان را معیار و سنجه و ترازوی عالم می‌دانند! و روی همین خیال، دل‌شان می‌خواهد دنیا را باب میل خودشان بسازند. یعنی تلاش می‌کنند آدم‌های دیگر را، به آن شکل و شمایلی دربیاورند که خودشان دل‌شان می‌خواهد؛ و سعی می‌کنند ریز و درشت هستی را، جوری بچینند که خودشان دوست دارند؛ و برای رسیدن به این خواسته، از هیچ ظلم و زوری هم دریغ نمی‌کنند! مثلاً زور می‌زنند که هر اقلیتی را نابود کنند؛ و هر ابتکار و خلاقیتی را در دم خفه کنند. مثلاً زور می‌زنند که برای عالم، یک قانون واحد تنظیم کنند و بقیه را مجبور به رعایتش کنند! بیشتر آدم‌ها نمی‌خواهند تفاوت‌ها را درک کنند؛ نمی‌خواهند قبول کنند که روان آدم‌ها، هزار برابر بیشتر از جسم‌هاشان، با هم فرق دارد؛ نمی‌خواهند بپذیرند هر آدمی دنیای منحصر به فرد خودش را دارد؛ و مدام زور می‌زنند که عالم را یک‌رنگ و یک‌دست کنند؛ و بقیه را، به ضرب و زور هم که شده، توی قالب شخصی خودشان بچپانند. بیشتر آدم‌ها دوست دارند برای زندگی بقیه، یک دستورالعمل بپیچند و خوب و بدِ زندگیِ خودشان را به همه تحمیل کنند. بیشتر آدم‌ها دوست دارند فهم و درک و دید خودشان را به اطرافیانشان حُقنه کنند؛ دوست دارند به این نتیجه برسند که فقط راه خودشان درست است و جواب می‌دهد، و بقیه راه‌ها به بن‌بست می‌رسد! انگار نه انگار که، وقتی یک کفش اندازه پای یک نفر است، ممکن است برای دیگری، تنگ و اذیت‌کننده باشد؛ انگار نه انگار که هیچ روش زندگی‌ای که مناسب همه باشد وجود ندارد؛ و انگار نه انگار که هر آدمی، راه و چاه خودش را دارد. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۲ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ خودکشی حقیقی . بعضی آدم‌ها خودکشی می‌کنند؛ یعنی طی یک عملِ ارادی، نفس خودشان را به قتل می‌رسانند، و در یک کلام، خودشان را نابود می‌کنند! بعضی‌ آدم‌ها هم هستند که یک‌جورِ دیگری خودکشی می‌کنند؛ یک‌جوری که خودشان هم نمی‌فهمند! آن‌قدر زیرپوستی، که حتی اگر کسی سعی در بالا آوردن درجه فهم و هوشیاریشان هم بکند، همه‌جوره پسش می‌زنند و انکارش می‌کنند؛ این آدم‌ها با ویران کردن «سرمایه‌های وجودیِ خودشان»، خودشان را به کشتن می‌دهند؛ و جوری رفتار می‌کنند که انگار نمی‌دانند سرمایه وجودی یک آدم، چطور حرام می‌شود؟! جوری رفتار می‌کنند که انگار نمی‌دانند آدم، حتی اگر معدنی از استعداد هم باشد، می‌تواند همه‌شان را کور و عقیم باقی بگذارد؛ جوری رفتار می‌کنند که انگار نمی‌دانند «هدر دادن زمان» یعنی «هدر دادن استعداد»، یعنی «هدر دادن نفس»، یعنی «خودکشیِ حقیقی»! و نحوه کار و کردارشان این پیام را منتقل می‌کند که لابد می‌شود زمان را به گرو گرفت! این‌جور آدم‌ها به معنای حقیقی رفتارهاشان فکر نمی‌کنند؛ مثلاً به این فکر نمی‌کنند که اگر به «زمان»، به عنوان مهلتی برای پرداختن به خودشان نگاه نکنند، در حقیقت خودشان را کشته‌اند؛ به این فکر نمی‌کنند که خودکشی می‌تواند زیرپوستی اتفاق بیفتد؛ و مرگ، چیزی غیر از نبودنِ فرصتی برای زندگی نیست... #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۱ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ اخلاق در بستر آزادی بیشتر آدم‌ها، وقتی می‌خواهند بگویند طبعشان بلند است و فکرهای بزرگ‌بزرگ دارند، از آرزوشان برای داشتن یک جامعه بااخلاق حرف می‌زنند؛ و برای این‌که گستره دیدشان را نمایش بدهند، از جوامع و روابطی مثال می‌آورند که نظم و قانون‌مداری، رکن اساسیشان است. بیشتر آدم‌ها، وقتی از اخلاق حرف می‌زنند، منظورشان متعهد بودن به برخی قوانین و چارچوب‌ها و حد و مرزهاست که روابط آدم‌ها را با یکدیگر سامان می‌دهد و کنترل می‌کند. فکر می‌کنند هر کس متعهدتر است، لابد بااخلا‌ق‌تر هم هست؛ اما این یک نکته را جا می‌اندازند که اخلاق، در هیچ بستری جز بستر آزادی شکل نمی‌گیرد! این نکته را جا می‌اندازند تعهد به قوانین و چارچوب‌ها و حد و مرزها، با اخلاق خیلی فاصله دارد، و چیزی جز یک اجبارِ روتوش‌شده نیست! بیشتر آدم‌ها به آن‌هایی که «برده تعهدات» میان آدم‌ها شده‌اند، برچسب بااخلاق می‌زنند و هيچ‌وقت از خودشان نمی‌پرسند «پس چرا بعضی وقت‌ها، آن‌هایی که به نظرمان بااخلاق بوده‌اند، بی‌اخلاقی‌های بزرگ مرتکب می‌شوند؟!» آدم‌ها این سؤال را از خودشان نمی‌پرسند، چون از جوابش واهمه دارند. عیار واقعی هیچ‌کس توی یک بستر بسته معلوم نمی‌شود. وقتی شرایط طغیان وجود نداشته باشد، سره از ناسره معلوم نمی‌شود. و اخلاق، جز در جایی که آزادی وجود داشته باشد، خودش را نشان نمی‌دهد. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۱۰ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️شفقنا_مصطفی سلیمانی، نویسنده و روان‌شناس به مناسبت روز امید، یادداشتی در خصوص «اخلاق و خطرات ناشی از امیدواری» در اختیار شفقنا قرار داده است.یادداشت حاضر، در نظر دارد که با تحلیل ارتباطِ «انواع عقلانیت» با «امید»، به توضیح ارتباط اخلاق و امید بپردازد. لینک مقاله: https://fa.shafaqna.com/news/1343451/ 🍀❤️ @The_meaningoflife

هرگز نه از دزدان بترسید نه از آدم‌کُشان. این‌ها خطرات بیرونی‌اند، خطرات کوچک‌اند. از خودمان بترسیم. دزدان واقعی پیش‌داوری‌های ما هستند. آدم‌کُشان واقعی شرارت‌های ما هستند. خطرهای بزرگ درون ما هستند. چه باک از آن‌ کس که جان ما یا کیف پولمان را تهدید می‌کند! فقط از آنچه روحمان را تهدید می‌کند بیمناک باشیم. 🔹️بینوایان نویسنده: ویکتور هوگو مترجم: حسینقلی مستعان انتشارات امیر کبیر ❤️☘ @filsofak

🔹️ تکرار اشتباه . بیشتر آدم‌ها تمام عمر، اشتباهاتشان را تکرار می‌کنند. بیشتر آدم‌ها تمام عمر، اشتباهاتشان را با آدم‌های رنگُ وا رنگ تکرار می‌کنند. بیشتر آدم‌ها تمام عمر، اشتباهاتشان را به هزار شکلِ جور و واجور با آدم‌های رنگُ وا رنگ تکرار می‌کنند. و حتی یک‌بار هم به خودشان نهیب نمی‌زنند که چرا دارم هزار بار از یک سوراخ نیش می‌خورم! بیشتر آدم‌ها، بعد از یک عمر اشتباه کردن، تصمیم می‌گیرند که خودشان را برای همیشه به «لنگیدنِ یک جای کار» عادت بدهند؛ بیشتر آدم‌ها به خودشان می‌قبولانند که لابد همیشه چیزی هست که حالشان را به هم بریزد و برآشفته‌شان کند؛ و با همین دست‌فرمان، زندگی خودشان را تباه می‌کنند. بیشتر آدم‌ها به این‌که راه به راه سرشان به سنگ بخورد، اما درس عبرت نگیرند عادت می‌کنند؛ عادت می‌کنند زندگی را یک مرگ تدریجی ببینند؛ اما حتی یک بار هم به خودشان زحمت نمی‌دهند که ببینند آیا می‌شود از آن‌چه که برآشفته‌‌شان می‌کند گذر کنند؟! برای یک‌بار هم از خودشان نمی‌پرسند که آیا روزگار نمی‌خواهد با این نیش‌زدن‌های تکراری، به من درسی بدهد؟! از خودشان نمی‌پرسند که آیا آن‌چه رنجشان می‌دهد و آشفته‌شان می‌کند، نقصی در درون خودشان نیست که دائم تکرار می‌شود؟! و به این خاطر، قدردان آن‌که آزارشان داده است نیستند! و به این خاطر، آشفتگی‌ها را رنج تفسیر می‌کنند! و به این خاطر، از درک خودشان، تا همیشه تاریخ عاجز می‌مانند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۹ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ روح غمگین آدم‌ها از خودشان دور افتاده‌اند؛ آن‌قدر دور، که وقتی با خودشان حرف می‌زنند باید صداشان را بالا ببرند؛ آن‌قدر دور، که وقتی می‌خواهند از خودشان بگویند، باید همه‌چیز را از اول برای خودشان تعریف کنند، انگار که دارند با یک غریبه حرف می‌زنند. آن‌قدر دور، که نمی‌دانند خودشان را باید کجا پیدا کنند. و عجیب و غریبند! همه عالم را می‌گردند؛ تمام سرزمین‌ها و راه‌ها را پیاده و خسته گز می‌کنند؛ اما یک لحظه سر نمی‌چرخانند توی وجود خودشان، که ببینند آن تو چه خبر است! یک لحظه سر نمی‌چرخانند که ببینند آن روح غمگین و منزویشان، کجا کز کرده است و دارد توی تنهایی چه می‌کشد. آدم‌ها از خودشان دور افتاده‌اند؛ آن‌قدر که وقتی بعد از یک عمر سرگردانی و بیچارگی، یادِ خودشان می‌افتند می‌گویند «سلام روح من! به سوی تو آمده‌ام!» و مدام دلشان می‌خواهد از همه راه‌هایی که رفته‌اند و از همه چیزهایی که تجربه کرده‌اند حرف بزنند‌؛ انگار که تازه به یک غریبه آشنا رسیده‌اند! و بدترش این است که زور می‌زنند برای این غریبه کز کرده، از طنین زندگی حرف بزنند! بدترش این است که می‌گویند فهمیده‌اند باید زندگی را زندگی کنند! انگار نه انگار که سال‌هاست از خودشان، از زندگی، دور افتاده‌اند! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۸ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ راحت‌طلبی آدم شاید یکی از عجیب‌ترین و غریب‌ترین افکار آدم‌ها، راحت‌طلبیشان باشد. آدم‌ها هزار بار دیده‌اند که چیزهای گران، به قیمت جان تمام می‌شوند، اما موقعیتش که فرا برسد، جوری رفتار می‌کنند که انگار باید از سمت خدا معجزه نازل بشود! مثلاً این‌جوری است که اگر پای درد دلشان بنشینی، می‌بینی از جایی که توش متولد شده‌اند بدشان می‌آید؛ از شخصیت پدر و مادرشان ناراضی‌اند؛ حالشان از ژنتیکی که به ارث برده‌اند به هم می‌خورد؛ از روش تربیتی پدر و مادرشان متنفرند؛ به سر تا پای محیطی که توش رشد کرده‌اند ایراد دارند و هزار هزار تا إن‌قلت توش می‌آورند؛ و جدای از همه این‌ها، حتی از روشی که خودشان هم با خودشان تا کرده‌اند و می‌کنند هم بیزارند و حالشان از خودشان هم گرفته است؛ اما با این‌همه، انتظار دارند که همه این خرابی‌ها بی‌دردسر درست شود! انتظار دارند بی‌هیچ هزینه‌ای، همه‌چیز راست و ریست شود؛ و راحت و شسته رُفته، به چیزی که می‌خواهند برسند! انگار نه انگار که بعضی چیزها این‌قدر گرانند که به قیمت جان آدم تمام می‌شوند. انگار نه انگار که بعضی چیزها، هلو نیستند که مستقیم بروند توی گلو. انگار نه انگار که رفع و رجوع کردن همه عیب و ایرادهای آدم، زمان می‌برد و خرج برمی‌دارد. انگار نه انگار که گسترش شخصیتِ آدم، چیزی نیست که به این راحتی بشود طلبش کنند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۷ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🎞 Midnight in Paris 🎥 نیمه شب در پاریس 📝 زیرنویس چسبیده فارسی ✂️ بدون سانسور ژانر: کمدی، رمانتیک، فانتزی _ کارگردان: "وودی آلن" (Woody Allen) _ بازیگران: "اوون ویلسون"، "ماریون کوتیار"، "ریچل مک آدامز"، "تام هیدلستون"، "آدرین برودی" _ جوایز: جایزه اسکار و گلدن گلوب برای بهترین فیلمنامه اورجینال _ سال تولید: ۲۰۱۱ 🔹️فیلمی کمدی/رمانتیک/فانتزی با چاشنی‌های نوستالژیک و اگزیستانسیالیسم که بر اساس این ایده پرداخت شده که: "انسان هرگز از زمان حال راضی نیست و گذشته‌ها را رمانتیک‌تر، خالص‌تر، و برای زندگی بهتر می‌داند." 🔹️خلاصه داستان: خانواده‌ای آمریکایی برای یک سفر تفریحی تجاری به پاریس سفر می‌کنند. در آنجا آن‌ها که از لحاظ مادی در وضع خوبی هستند، با زندگی‌ها و دنیای جدیدی آشنا می‌شوند که به آنها دیدی می‌دهد که چگونه می‌توانستند با تغییراتی در زندگی و در گذشته خود، از دنیا و آسایش و خوشبختی بهتری برخوردار باشند. #مصطفی_سلیمانی #فیلم_روانشناسی + به دوستان خود ارسال کنید. ❤️☘ @filsofak

🔹️ قابلیتِ «الگو شدن» بیشتر آدم‌ها، اهل نصیحتند. بدون هیچ دلیلِ محکمه‌پسندی، خودشان را محق می‌دانند که به بقیه امر و نهی کنند‌؛ و بدون هیچ تقاضایی، لازم می‌بینند در هر کاری، اعلام نظر و ابراز فضل و اظهار وجود کنند! بیشتر آدم‌ها فکر می‌کنند از بقیه بهتر می‌فهمند، بهتر بلدند، و بیشتر تجربه دارند؛ و مثل کسی که شاهدِ بازیِ دو تا شطرنج‌باز است، مدام از بیرون می‌گویند لنگَش کن! بیشتر آدم‌ها خیال می‌کنند قابلیتِ «الگو شدن» دارند! یا کمِ کمش معتقدند توی جایگاهی هستند که می‌طلبد حرفشان الگو قرار بگیرد! و همه این‌ها، به این خاطر است که بیشتر آدم‌ها دوست دارند «سرمشقِ» عالم و آدم باشند؛ و دوست دارند که روی زمین و زمان تأثیر بگذارند. اما واقعیتش این است که در این بین، فقط کسانی می‌توانند سرمشقِ دور و بری‌هاشان باشند که خودشان را وقفِ فردیتِ خودشان کرده باشند. واقعیتش این است که فقط کسانی می‌توانند برای دیگران مفید باشند که فکر و ذکری جز خودشان نداشته باشند. و فقط کسانی روی عالم و آدم تأثیر می‌گذارند که «نمی‌خواهند» روی هیچ‌کس تأثیر بگذارند! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۶ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ حسرتِ نابغه بودن آدم‌ها یک جایی از زندگی، به این نتیجه می‌رسند که «داشتن نبوغ» خیلی خوب است؛ به این نتیجه می‌رسند که «داشتن نبوغ» می‌تواند جبران‌کننده هر نداشتنی باشد؛ به این نتیجه می‌رسند که نبوغ، موهبتی ورای همه نعمت‌هاست؛ و با خودشان این‌طور حساب و کتاب می‌کنند که لابد نابغه‌ها، می‌توانند با نبوغشان، به هر چه مال و مقام و محبوبیت است هم برسند‌. و آن‌وقت است که حسرت نابغه بودن، سر تا پای وجودشان را فرا می‌گیرد؛ و نارضایتی از کائنات و ممکنات، از گُله به گُله وجناتاشان بیرون می‌زند. آدم‌ها در برابر نابغه‌ها خودشان را خلع سلاح می‌بینند؛ آدم‌ها در برابر نابغه‌ها خودشان را بی‌چاره تصور می‌کنند؛ و فکر می‌کنند چون نبوغ کمتری دارند، لابد از انسان بودن هم چیزی کم دارند! و به این مسئله فکر نمی‌کنند که نابغه‌ها، گاهی آن‌چنان از ویژگی‌های انسانی دورند، که حال آدم را از هر چه نبوغ است به هم می‌زنند؛ به این فکر نمی‌کنند که داشتنِ صفات انسانیِ بیشتر، به نبوغِ کمتر می‌ارزد؛ و کماکان «انسان» را با یال و کوپالش وزن می‌کنند. یال و کوپالی غیر از چیزی که آدم را آدم می‌کند‌؛ یال و کوپالی غیر از صفات انسانی؛ یال و کوپالی غیر از «انسانیت». #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۵ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ معنایِ تنهایی آدم‌ها بیشتر وقت‌ها خودشان را توی جمع‌های مختلف «می‌چپانند»؛ آدم‌ها بیشتر وقت‌ها، بی‌هیچ دلیل خاصی، خودشان را قاطیِ آدم‌های دیگر می‌کنند؛ فقط محض این‌که از تنهایی دربیایند! آدم‌ها خودشان را قاطی کس و ناکس می‌کنند، بلکه بتوانند از وجودشان، پیشِ دیگران پرده‌برداری کنند؛ دست‌وپا می‌زنند بلکه بتوانند چیزهایی که براشان مهم است را به گوش این و آن برسانند؛ و به در و دیوار چنگ می‌زنند تا از عقایدشان برای بقیه حرف بزنند؛ بلکه آرام بگیرند. اما حقیقت این است که این واقعه مبارک، خیلی دیر به دیر اتفاق می‌افتد. یک‌وقت‌ می‌شود که آدم، نمی‌تواند چیزهایی که براش مهم است را منتقل کند؛ یک‌وقت‌ می‌شود که آن‌چیزهایی که برای آدم مهمند، برای بقیه مهم نیستند؛ یک‌وقت‌ می‌شود که آدم، به باورهایی می‌رسد که برای بقیه پذیرفتنی نیستند؛ و آن‌وقت دیگر، قاطیِ آدم‌های دیگر شدن، هیچ‌جوره تنهایی را رفع نمی‌کند. آن‌وقت دیگر، «زیاد دانستن» معنی‌اش همان «زیاد تنها شدن» است؛ آن‌وقت دیگر، تنهایی «نصیب» آدم است. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۴ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ قدر و ارزش آدمی آدم‌ها توی خیلی چیزها دست‌بسته‌اند؛ توی خیلی چیزها نمی‌توانند راه به جایی ببرند؛ و غم‌انگیز‌ترینِ این چیزها، موقعی است که حرف دل‌شان زمین می‌ماند. یعنی آن‌ وقتی که دل‌شان یک چیز می‌گوید و زبانشان یک چیز؛ یعنی همان‌موقع که با دست پس می‌زنند و با پا پیش می‌کشند؛ آن‌موقع، آدم‌ها بیشتر از هر وقت دیگری در اندوه می‌پیچند؛ مستأصل می‌شوند و دست و پا می‌زنند، بلکه بتوانند حرف دل‌شان را به کرسی بنشانند. و این اندوه و استیصال و دست‌وپا زدن، بیشتر از همه، نصیب آن‌کس می‌شود که «جنسِ آدمی‌زاد» را بهتر از بقیه می‌شناسد. آن‌که آدم‌ها را خوب می‌شناسد، قدر و ارزششان را هم خوب می‌فهمد؛ و دائماً حواسش هست که چه دُرّ و گوهرهایی دور و برش ریخته‌اند. دلش برای تک‌تکشان می‌تپد، اما نمی‌تواند حس و حالش را ابراز کند. نمی‌تواند چون، آدم‌ها خودشان قدر و ارزش خودشان را نمی‌دانند؛ و بعد، پذیرای عشقِ آن‌که دم از قدر و ارزششان می‌زند هم نیستند. و همین می‌شود که آن‌که آدم‌ها را خوب می‌شناسد، فقط به قدر ظرفیت هر کس، به او ابراز عشق می‌کند. و به جاش، تمام عمر، پی کسی می‌گردد که بتواند با او از همه‌چیز، همان‌طور حرف بزند که با خودش حرف می‌زند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳ 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️ برده‌های زندگی . بیشتر آدم‌ها خودشان را «مقهور» زندگی می‌بینند. گمانشان این است که «سرنوشتی» دارند؛ و خیالشان این است که «مجبورند». خودشان را مثل پری که افتاده توی چنگ باد، «بی‌اختیار» می‌بینند؛ و به نظرشان می‌آید که لابد هر چه پذیرششان بیشتر باشد، راحت‌تر می‌زیَند. و برای این‌که خیال خودشان را راحت کنند، شروع می‌کنند به اختراع فلسفه‌هایی که آدمی‌زاد را «برده طبیعت» می‌داند. بیشتر آدم‌ها خیال می‌کنند روشنفکر شدن، یعنی سرِ تسلیم فرود آوردن در برابر زندگی؛ خیال می‌کنند هر چقدر بیشتر اجازه بدهند جریان زندگی‌ هدایتشان کند، آدم‌های فهمیده‌تری هستند؛ و توجه نمی‌کنند که چون برده ذهنِ ناهشیارشان شده‌اند، این‌طور به اسارتِ زندگی هم تن داده‌اند. بیشتر آدم‌ها، بی‌برو برگرد، برده‌های زندگی‌اند؛ و فقط آن‌هایی پادشاهی می‌کنند که فهمیده‌اند باید ذهن ناهشیارشان را هشیار کنند. این آدم‌ها نمی‌گذارند زندگی هدایتشان کند؛ این آدم‌ها نمی‌گذارند چیزی به اسم «تقدیر» افسار زندگیشان را به دست بگیرد. این آدم‌ها هشیارِ هشیارند؛ آن‌چنان که انگار حتی خواب هم نمی‌تواند خوابشان کند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها 🍀❤️ @The_meaningoflife

✔️فهرست فضائل ذهنی ✍️مصطفی ملکیان 🔹چگونه بين معرفت اخلاقی و عمل ما شکاف می افتد ؟ چرا معرفت اخلاقی هميشه و لزوماً به عمل اخلاقی تبديل نمی شود ؟ چه چيزی اين شکاف را بايد پر کند ؟ در اينجاست که افرادی ، به خصوص در 25 سال اخير ، بحثی با عنوان ( فضائل ذهنی ) را مطرح کرده اند بدين صورت که همانطور که انسان برای انجام اخلاق علمی ، فضائلی بايد داشته باشد ، برای اخلاق علمی هم فضائلی می خواهد . يکسری فضائل در درون انسان با تعليم و تعلم به تدريج بايد راسخ شود . 🔹فضائل ذهن ، فضائلی است مربوط به کسانی که می خواهند در عالم علم به معنی عام خود ، يعنی عالم 5 مرحله­ای ياد شده ، عمل کنند . اين فضائل ذهنی چيستند ؟ يکی از متفکران معروف اروپايی سه فهرست از اين فضائل را ارائه کرده است ، در اينجا فقط يک فهرست از فضائل ذهنی ارائه می شود که اينها بايد از کودکی در ما ترتبيت شود . 1️⃣ نکته اول ، قاعده زرين است ، بدين معنی که ما را بايد آنگونه تربيت کنند که باور کنيم بايد با ديگر چنان رفتار کنيم که خوش داريم ديگران با ما رفتار کنند . اين يکی از آموزه های مشترک همه اديان جهان است . 2️⃣ نکته دوم ، توجه نکردن به ارزش داوری ديگران است . اگر کسی بخواهد به ارزش داوری ديگران عمل کند هيچوقت نمی تواند اخلاق باور يا اخلاق علم را رعايت کند . 3️⃣ نکته سوم ، خودشيفتگی است يعنی آنچه متعلق به من است فقط از آن جهت که متعلق به من است بهتر از آن چيزی است که متعلق به ديگران است ، از فرزند گرفته تا مال تا باورهای من . 4️⃣ نکته چهارم ، پيشداوری است ، که داوری قبل از تجربه است نسبت به باورهای ديگران که اين بايد از بين برود . 5️⃣ نکته پنجم ، تعصب است . وفاداری به کسی فقط به خاطر آنکه آن شخص ، آن شخص است و اصلاً کاری به تغييرات آن فرد نداشته باشيم تعصب گاهی در ميان ما معنای پيشداوری گرفته ولی به لحاظ روانشناختی تعصب غير از پيشداوری است . 6️⃣ نکته ششم ، جزم و جمود است . يعنی اينکه من بگويم ( الف ، ب است ) و محال است که ( الف ، ب نباشد ) ، اين عبارت ( و محال است که الف، ب نباشد ) من را نسبت به ( الف ، ب نباشد ) دگماتيست کرده و در جمود برده است . @mostafamalekian

🔹️ زندگی تکراری بعضی آدم‌ها، زندگی را وامی‌گذارند، آن‌چنان که انگار، هیچ چیزش براشان اهمیت ندارد‌؛ جوری زندگی می‌کنند که گویی زندگی یک روال تکراری است، با مراحل مشخص، و اتفاق‌های تقریباً قابل پیش‌بینی. این‌ آدم‌ها هيچ‌وقت هوس نمی‌کنند سر به سر زندگی بگذارند یا غیر عادی رفتار کنند. می‌آیند و می‌روند، و آمدن و رفتنشان دنیا را تکان نمی‌دهد. بعضی آدم‌ها هم، به زندگی پیله می‌کنند، آن‌چنان که همه‌چیزش اذیتشان می‌کند؛ جوری زندگی می‌کنند که انگار فقط آن‌ها هستند که دارند زندگی می‌کنند! هر بُعد زندگی، براشان یک درد تازه دارد، و سفره رنج، آن‌قدر در دنیاشان پهن است که جای هیچ خوشی‌ای باقی نمی‌گذارد. این آدم‌ها با زندگی می‌جنگند، و آخرش، با کشتن خودشان، تلاش می‌کنند تا از زندگی ببرند. اما بعضی آدم‌ها هم هستند که حسابشان از این دو فرقه جداست. تعدادشان کم است، اما همین‌ها هستند که دنیا را تکان می‌دهند. این‌ آدم‌ها، فهمیده‌اند زندگی صحنه نبرد است. و این‌ها، همان‌ها هستند که «می‌جنگند». و با این جنگ، نه زندگی را به پایان می‌رسانند، نه خودشان را. این‌ها لالوی همه چیزهایی که نمی‌خواسته‌اند، به همه آن چیزهایی می‌رسند که خواسته‌اند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها 🍀❤️ @The_meaningoflife

#معرفی_فیلم برای ایام نوروز #مصطفی_سلیمانی + بفرستید به دوستان ❤️☘ @filsofak

ذهنتان را برنامه ریزی کنید وقتی تصمیم گرفتید فردی بسیار بهره ور باشید، می توانید از مجموعه ای از تکنیک های برنامه ریزی شخصی استفاده کنید. نخستین تکنیک این است که "گفتگوی درونی"تان را تغییر دهید. ۹۵ درصد از احساسات و اقدامات احتمالی شما به واسطه گفتگویی درونی که با خود دارید، تعیین می شوند. مدام با خودتان تکرار کنید «من بسیار منظم و بهره ور هستم». وقتی احساس می کنید کار زیادی بر سرتان ریخته است، کمی استراحت کنید و به خود بگویید «من کاملا منظم و بسیار بهره ور هستم». بارها و بارها به خود تاکید کنید که «من در مدیریت زمان عالی هستم». وقتی دیگران درباره گذران زمانتان از شما می پرسند، به آنها بگویید که در مدیریت زمان عالی هستید. هر گاه می گویید من منظم هستم، ضمیر ناخودآگاهاتان این را به عنوان دستور می پذیرد، به شما انگیزه می دهد و محرکی می شود تا در واقعیت هم رفتارهای منظمی داشته باشید. #مدیریت_زمان #برایان_تریسی @Amiralichannel