کلینیک «پذیرش و تعهد»

برشی از كتاب "کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: سحرالسادات ترابیان پیمان دوستی —- دوراهی شما هرچه که باشد، در حال تصمیم گیری هستید. دراقع راهی برای انتخاب نکردن وجود ندارد. هر روزی که شغل‌تان را ترک نکرده‌اید، انتخاب کرده‌اید که در آن شغل بمانید. تا زمانی که استعفای خود را در دست نگرفته‌اید، آنجا می‌مانید. تا زمانی‌که آن دوره را شروع کنید، انتخاب شما این است که آنجا بمانید. تا زمانی‌که استفاده از قرص‌های ضد بارداری را قطع نکرده‌اید، انتخاب شما این است که بچه‌دار نشوید. تا زمانی‌که همسرتان را ترک نکرده‌اید، انتخاب شما این است که بمانید. تا زمانی‌که چمدان‌تان را نبسته و خانه را ترک نکرده‌اید، آنجا می‌مانید. تا زمانی‌که رضایت‌نامه جراحی را امضا نکرده‌اید، انتخاب‌تان این است که جراحی نداشته باشید. و در دوراهی حرفه –در مقابل- خانواده، انتخاب می‌کنید که چه مدت زمانی را در کار و چه مدتی را با خانواده سپری نمایید. @actlearning

در دو راهی ها، هر انتخابی که داشته باشید احتمالاً احساس اضطراب خواهید داشت و قرار است ذهن‌تان به گفتن این جمله که "تصمیم غلطی بود" ادامه دهد و به تمام دلایلی که نباید این تصمیم را می‌گرفتید، اشاره کند. اگر منتظر روزی هستید که اضطراب و فکری درباره تصمیمات غلط نداشته باشید، باید برای همیشه منتظر بمانید. تضمین می‌کنم هرگزینه‌ای که انتخاب کنید، اضطراب و تردید به خود را خواهد داشت. برشی از کتاب کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد گردآوری، ترجمه و تالیف: سحرالسادات ترابیان، پیمان دوستی @actlearning

سانتگ: بیا به روش دیگری عمل کنیم. تا به حال سینما رفتی؟ امیلی: بله، قطعا. سانتگ: وقتی یک فیلم را تماشا می‌کنی چه اتفاقی می‌افتد؟ وقتی که بازیگر گریه می‌کند تو هم گریه میکنی، زمانی که بازیگر می‌خندد می‌خندی، وقتی چیزی ناگهان بر روی صفحه ظاهر می‌شود، شوکه می‌شوی، آه می‌گویی؟ این تجربه‌ها را داشته‌ای؟ امیلی: بله، بله. سانتگ: زمانی که خیلی خودت را درگیر فیلم کردی؟ امیلی: ممم، بله. سانتگ: خب. تجربه این را داشتی که جلوی صحنه فیلم یا تلویزیون نشسته باشی و فقط فیلم تماشا کنی؟ امیلی: یعنی درگیر فیلم نشده باشم؟ سانتگ: منظورم این است که وقتی درگیر فیلم نشده‌ای می‌توانی به اطراف اتاق نگاه کنی و بگویی، اوه آدم‌های دیگری هم هستند، مبلمان و پنجره هم وجود دارند، یا در سینما به جز من آدم‌های دیگری هم هستند که فیلم را تماشا می‌کنند. خب. تفاوت را متوجه می‌شوی؟ زمانی که داستان زندگی‌ات را برای من تعریف می‌کنی داستان از این موضوع نشأت می‌گیرد که من باید شاد باشم، من باید شادتر باشم، شبیه فیلمی است که مجذوب آن شده‌ای، به نظر می‌رسد در آن گیر کرده‌ای و با آن یکی شده‌ای. منبع: درمان پذیرش و تعهد: گسلش شناختی نویسنده: استیون هیز مترجمان: پیمان دوستی، فاطمه احمدی سفارش آنلاین: http://dousti.net/Persian/?p=955 —— لینک کانال اکت: @actlearning -----

"کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: 1- سحرالسادات ترابیان، 2- پیمان دوستی توزیع از اواخر سال 1395 —--- ذهن یک ماشین استدلال است، به محض اینکه حتی درباره انجام کاری فکر می‌کنیم، ما را از منطقه راحت بیرون می‌راند، تمام دلایلی را که چرا نمی‌توانیم یا نباید آن را انجام دهیم را تولید می کند: من خیلی خسته ام، خیلی مشغله دارم، مهم نیست، خیلی سخت است، به اندازه کافی برای آن خوب نیستم، نمی توانم آن را انجام دهم، شکست خواهم خورد، خیلی مضطرب هستم، و غیره. اگر بخواهیم تا روزی صبر کنیم که ذهن‌مان دلیل‌یابی رامتوقف کند تا بعد کارهای مهم زندگی مان را انجام دهیم... هرگز شروع نخواهیم کرد. بنابراین اگر آمیختگی با دلیل‌یابی، موانع مهم اعمال باشند، طبیعتاً هدف ما گسلش است: مثلا "آها. دوباره اینجاست. داستان من نمی توانم. مرسی ذهنم. " https://t.me/actlearning

قرار دادن احساسات در كلمات: سه راه براي توضيح دادن احساستان مترجم: پیمان دوستی (دانشجوی دکتری تخصصی روان شناسی) تا به حال در پیدا کردن کلمه برای بيان احساس و فکرتان به مشکل برخورده اید؟ بیشتر ما گاهي به این مشکل بر می خوریم. گاهی این اتفاق درست زمانی که نیاز داریم خودمان را توضیح دهیم مي افتد. ممكن است زمانی که یک چیز خاص را احساس مي كنيم، در بحران هستيم و یا می‌خواهیم یک احساس شدید را منتقل کنیم اين اتفاق بي افتد. اگر این رویداد برایتان بیشتر از دیگران اتفاق می‌افتد، ممکن است جز آن ۱۰% افراد جامعه باشید که از اين مشکل رنج می برند. اسم اين مشكل “ناتوانی در پیدا کردن کلمات برای بیان احساسات” است. سه راه برای بهتر توضیح دادن آنچه می‌دانید، فکر، و یا احساس می‌کنید: ۱٫در مورد موقعیت‌های عینی که می‌خواهید تغییر کند فکر کنید. سعي كنيد یک یا دو موقعیت خاص اخیر(بحث در منزل یا یک پیشامد در محل کار) را در قالب کلمات بیان کنید. زنجیره اتفاقهأیی که منجر به این موقعیت شده اند را در نظر بگیرید. اگر صبح قبل از خروج از خانه بحثی با همسر، فرزند و یا مادر و پدرتان داشته اید، از اولین اتفاق صبح شروع کنید. لحظه‌ای که بیدار شدید، ساعت شما را غافلگیر کرد؟ بیشتر از زمانی‌ که قرار بود در تخت ماندید؟ دوش گرفته اید؟ چطور بود؟ مدت دوش گرفتن مناسب بود؟ زیاد بود؟ آب چطور بود؟ سرد؟ گرم؟ ملایم؟ ادامه دهید، بعد از اینها چه اتفاقی‌ افتاد؟ چه کسانی را دیدید؟ به آنها چه گفتید؟ به شما چه گفتند؟ صبحانه را خودتان آماده کردید؟ چه لباسی پوشیدید؟ اگر می توانید تصویر ذهنی‌ هر یک از این لحظات را تجسم کنید. قرار نیست که خودتان و یا دیگران را مقصر بدانید، بلکه هدف بیان چیزهایی است كه درباره رویدادهایی که واقعا رخ داده است فکر یا احساس می کنید. در چه مورد بحث کردید؟ فکر می‌کنید دلیل این بحث چه بود؟ چه چیزی در این بحث شما را آزار می دهد؟ ممکن است نگران باشید که دخترتان بیمار شود، یا از این ناراحت باشید که حاضر جوابی‌ کرده و احساس می‌کنید که باید بیشتر به شما احترام بگذارد. اگر خودتان اینگونه با پدر یا مادرتان برخورد می کردید چه اتفاقی‌ می‌افتاد؟ نباید با شما اینگونه صحبت میکرد. ۲٫ فعلا سعی‌ نکنید مساله را حل و یا چیزی را تغییر دهید. اگر راه حل هایی به ذهنتان خطور کرد اشکالی ندارد. هدف این است که مساله را حل نکنید، بلکه راهی‌ پیدا کنید تا آن را در قالب کلمات و یا تصویر درآورید(تصویرذهنی). به تدریج آن کلمات و عکس‌ها در ذهنتان تکامل یافته و حتی اگر دشوار باشند، به احساساتی‌ منطقی‌ تبدیل می شوند. ۳. در مورد اینکه چطور موقعیت را مدیریت کردید و اینکه به چه روش دیگری می توانید مدیریت کنید فکر کنید. اکنون چند فکر و تصویر درباره اینکه چه چیزی منجر به بحث شد و چه اتفاقی‌ حین بحث پیش آمد دارید. حالا سعی‌ کنید چیزی که در مورد پاسخ احساستان دریافته اید را در قالب کلمات بیان کنید. این تمرين شامل کلمات، افکار و احساسات فیزیکی‌ می باشد. برای مثال، توجه کنید که آیا معده تان درد گرفت؟ عضلات بازویتان منقبض شد؟ دندانتان را بهم سابیدید یا فکتان را به هم فشار دادید؟ در قفسه سینه تان احساس سنگینی‌کردید؟ روش‌های زیادی وجود دارد که می تواند کمک کند به آنچه در بدنتان حس می‌کنید توجه کنید. یکی‌ از آنها این است که از انگشتان پا شروع کرده و کم کم به قسمت‌های بالاتر بدن خود توجه کنید. مکرراً از خودتان بپرسید، در این قسمت چه احساسی‌ دارم(در انگشتان پا-‌ قوزک پا-‌ ساق پا‌ و تا بالای سر ادامه دهید)؟ این مساله خیلی مهم است که در مورد احساستان قضاوت نکنید. همچنان تلاش کنید آنها را در قالب کلمات و تصویر ذهنی‌ نشان دهید. گاهی در بدن ما احساسات غیر قابل بیان به نظر می‌‌آیند. حتی؛ سعی کنید برای آنها اسم بگذارید. هر چه بیشتر به احساساتتان توجه کنید و آنها را عنوان کنید، در مورد اینکه درون شما چه می‌گذرد بيشتر مي فهميد. گاهی احساسات بدنی با عواطف مرتبط هستند. تلاش کنید بفهمید که چرا این احساسات را تجربه می‌کنید، شاید دلخوری از اینکه دختر شما به شما بی‌ احترامی کرده ربطی به احساسات شما در مورد خودتان نداشته باشد. نگران این هستید که افراد دیگر در زندگی به شما احترام نگذارند؟ چرا؟ و چه می شود اگر نگرانی برای خودتان را از نگرانی برای دخترتان جدا کنید؟ چه اتفاقی‌ می افتد؟‌ آیا اینقدر بد است؟ بر اساس این بازنمأی‌های ذهنی‌، راه حل را آسانتر می یابید. اگر هنوز حس می‌کنید، نمی دانید چه کار بکنید، بهتر است از یک دوست، خواهر یا برادر بزرگتر یا حتی مشاور طلب حمایت و راهنمایی کنید. شما فرآیند توصیف و بیان نگرانی در قالب کلمات را شروع کرده اید. حال می توانید راه‌های موفقیت آمیز بیشتری را برای مدیریت احساس بیابید و موثر و آگاهانه تر به هر موقعیت پاسخ دهید. https://t.me/actlearning

ذهن دوست دارد ما را به عقب برگرداند، مدام جنگ‌ها، شكايات و دعواها را تكرار می‌کند، و در همۀ اين زمان‌ها ما در حال آسيب ديدن هستيم: همۀ زخم‌ها را باز می‌کنیم و اجازه می‌دهیم دوباره خون‌ریزی كنند. گاهي اوقات هم ذهن، ما را به خاطرات خوب گذشته می‌برد و سپس به ما طعنه مي زند، كه همۀ اين خاطرات گذشته و تمام‌شده‌اند و یا حتي ممكن است ما را به آينده ببرد و به ما نشان دهد كه اگر در اين رابطه بمانيم، چه زندگي بدي خواهيم داشت و اگر رابطه را تمام كنيم، چقدر زندگي ما خوب خواهد شد. حالا، اگر بدانيم كه چطور ذهن خود را مديريت كنيم، هیچ‌یک از این مواردی که ذکر شد مشكل به‌حساب نمی‌آید. مشكل اكثر ما اين است كه نمی‌دانیم چطور اين كار را انجام دهيم. اشتباه ما اين است كه به دام ذهن خود می‌افتیم: همۀ توجه خود را به آن می‌دهیم، خيلي آن را جدي می‌گیریم، هر آنچه می‌گوید را باور می‌کنیم و از آن اطاعت می‌کنیم. سفارش اینترنتی این کتاب: http://dousti.net/Persian/?p=952 منبع: هریس، راس. (2009). درمان پذیرش و تعهد با عشق. ترجمه دوستی، پیمان. هدایتی همدانی، سیده سپیده. محققی، حسین. (1395). انتشارات فراگیر هگمتانه: چاپ اول. لینک کانال اکت: @actlearning —---

"کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: 1- سحرالسادات ترابیان، 2- پیمان دوستی توزیع از اواخر سال 1395 —---- اغلب حمایت اجتماعی بسیار انگیزه دهنده است. آیا می‌توانید یک همراه، دوست، خویشاوند، همکار یا همسایه‌ای بیابید که بتوانید آرمان‌ها و دستاوردهایتان را به اشتراک بگذارید؟ کسی که بخواهد شما را تشویق و حمایت کند؟ به موفقیت شما اعتراف کرده و شما را تشویق نماید؟ آیا گروه یا دوره‌ای وجود دارد که بتوانید در آن عضو شوید و احتمال داشته باشد که شما را به این هدف‌تان برساند؟ آیا می‌توانید یک "دوست ورزشی" بیابید که با هم بدوید، یا یک "دوست مطالعه" که به شما در تکالیف‌تان کمک کند؟ https://t.me/actlearning

" کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: ١- سحرالسادات ترابیان، ٢-پیمان دوستی این کتاب از انتهای سال 1395 توزیع می شود. —---— • یک برنامه گام به گام بسازید: اهداف خود را به اهداف فرعی عینی، قابل اندازه گیری و مبتنی بر زمان تقسیم کنید. • به سایر افراد درباره اهداف خود و فرآیند درحال انجام آن بگویید: بیان کردن برای دیگران، تعهد را افزایش می‌دهد. • برای پیشرفت در هدف‌تان، پاداشی در نظر بگیرید: پاداش‌های کوچک به شما در حرکت به سمت موفقیت‌های بزرگ کمک می‌کنند(یک پاداش ممکن است این باشد که به خود بگویید "احسنت ، تو شروع کردی!"). • پیشرفت‌تان را ثبت کنید: ژورنال، نمودار یا طرحی داشته باشید که پیشرفت شما را نشان دهد. https://t.me/actlearning

برشی از کتاب "کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: 1- سحرالسادات ترابیان، 2- پیمان دوستی این کتاب در اواخر سال 1395 منتشر خواهد شد. —--- تحقیقات نشان داده اند که اگر برای اهداف تان تعهد عمومی ایجاد کنید(یعنی اگر هدفتان را حداقل به یک نفر دیگر بگویید)، به مراتب احتمال دنبال کردن آن بیشتر می‌شود. اگر تمایلی به انجام این کار ندارید، پس حداقل نسبت به خودتان متعهد باشید. اما اگر واقعاً نتایج بهتری می‌خواهید، تعهدتان را به شخص دیگری بازگو کنید. متعهد می شوم که هدف SMART خود را که توسط ارزش هایم هدایت می شوند را در اینجا بنویسم(SMART یعنی اهداف باید مشخص(S)، معنادار(M)، قابل پیش بینی(A)، واقع بینانه(R)، و دارای زمان بندی برای انجام دادن(T) باشند): ................................................................................................................................................................................................................................................ حالا تعهد خود را بلند بگویید (ایده آل این است که به کس دیگری بگویید، اما اگر کسی نیست به خودتان بگویید). https://t.me/actlearning

برشی از کتاب " کاربرگ های درمان پذیرش و تعهد" گردآوری، ترجمه و تالیف: ١- سحرالسادات ترابیان، ٢-پیمان دوستی این کتاب از انتهای سال 1395 توزیع می شود. @actlearning —---- گشودگی و پذیرش گشودگی به معنی پذیرا بودن و ایجاد کردن فضایی برای احساسات، امیال و حس‌های بدنی دشوارمی‌باشد– درنتیجه به آنها اجازه می‌دهیم تا بدون هیچ تقلایی "در درون شما جریان یابند". نباید این احساسات را دوست داشته یا خواستار آنها باشید – تنها فضایی را برای آنها ایجاد کرده و به آنها هر چند که ناخوشایند هستند این اجازه را دهید که در آنجا باشند. به محض اینکه این مهارت آموخته شود، وقتی که این احساسات دوباره ظاهر شوند، به سرعت فضایی را برای آنها ایجاد می‌کنید و به آنها این امکان را می‌دهید که "در آنجا جریان یابند" – بنابراین به جای جنگیدن با احساس‌های ناخوشایند، می‌توانید زمان و انرژی خود را برای انجام دادن فعالیت‌هایی معناداری که زندگی‌تان را ارتقا می‌دهند سرمایه گذاری کنید. سعی کنید که حداقل روزی یک بار تمرین کنید(نفس عمیقی بکشید و فضایی برای احساسات و هیجانات دشوار ایجاد کنید). @actlearning

می‌خواهم پیشنهاد مفیدتری درباره اضطراب بدهم. به‌جای اینکه در صدد کاهش یا حذف اضطراب باشید، در مورد چگونه بهتر زیستن با آن فکر کنید. برای لحظه‌ای تجسم کنید دوران دانشجویی خود را سپری می کنید هم اتاقی دارید که اصلا از وی خوشتان نمی‌آید، لذا تمام تلاش خود را برای بیرون راندن وی از اتاق می‌کنید. همه تمرکز شما از درس خواندن و زندگی کردن برداشته شده و زمان و انرژی زیادی صرف بیرون راندن او از اتاق می کنید. تلاش شما تا به امروز هیچ فایده ای به همراه نداشته است. بی شک هم اتاقی شما نیز آرام ننشسته و هر کوششی را برای آزار شما انجام می‌دهد. حال از امروز تصمیم می‌گیرید که به مبارزه‌تان با وی خاتمه دهید و تمرکزتان را بر روی زندگی و درس‌تان بگذارید. مسلما در چنین شرایطی او نیز کمتر به دنبال آزار شما خواهد بود، هرچند هنوز هم از یکدیگر خوشتان نمی آید. پس از اندکی ممکن است متوجه شوید که وجود وی گاهی می تواند مفید هم باشد. اسم این هم اتاقی را "اضطراب" می‌گذاریم. واقعیت این است که می‌توان احساس اضطراب داشت اما با اطمینان عمل کرد و این توانایی ما را به یکی از موضوعات کلیدی درمان پذیرش و تعهد سوق می‌دهد: دیگر تلاش نکنید تا احساساتتان را کنترل کنید و به‌جای آن سعی کنید حواستان به کاری که می‌کنید باشد. این تأکید بر عمل است که ACT مثل یک کلمه و نه مثل حروف A-C-T تلفظ می‌شود. منبع: دوستی، پیمان. (1395). مبارزه بی پایان. انتشارات فراگیر هگمتانه: چاپ اول. سفارش اینترنتی این کتاب: http://dousti.net/Persian/?p=960 لینک کانال اکت: @actlearning —-

افسانه عشق ابدی آیا عشق ابدی واقعاً وجود دارد؟ در روزهای اول یک رابطه، احساسات عاشقانه شدید و طولانی‌ هستند. این چیزی است که ما معمولاً به آن "مرحله ماه‌عسل" رابطه می‌گوییم؛ اما این زمان خیلی طول نمی‌کشد(در بیشتر روابط، به‌طور متوسط ​​شش تا هجده ماه) و به‌ندرت بیش از سه سال است. هنگامی‌که این حس به پایان رسید، به‌طورکلی احساس خلأ می‌کنیم. درواقع، هنگامی‌که مرحله ماه‌عسل به پایان می‌رسد، بسیاری از مردم از همسرشان جدا می‌شوند و استدلالشان این است: "درسته. من دیگر عاشق نیستم، بنابراین واضح است که همسر مناسبی برای من نیست. من دیگر در این رابطه نمی‌مانم". افسوس، آنچه که تنها اندکی از افراد آن را دریافته اند این است که یک رابطه امن، عاشقانه و معنادار درست زمانی آغاز می‌شود که رابطه از مرحلۀ ماه عسل فراتر ‌رود (واقعیتی که ترانه‌سرایان، شاعران و آوازه خوان ها به آن بی‌اعتنا هستند). مرحله ماه ‌عسل مثل این می‌ماند که ماده ‏ای مخدر را استعمال کرده‌اید و ازخود بی‌خود شده‌اید. حالا این مواد دارند با احساسات شما بازی می‌کنند. هنگامی‌که از خود بی‌خود شده‌اید همسرتان فوق‌العاده به نظر می‌رسد؛ اما واقعیت را نمی‌بینید، شما صرفاً تصوراتی دارید که ناشی از مصرف مواد مخدر است. تنها زمانی که آثار آن از سرتان پرید همسرتان را همانطور که هست می‌بینید. ناگهان متوجه می‌شوید که زره درخشان شوالیه، از نقاطی زنگ‌زده پوشیده شده است و این اسب سفید درواقع الاغی خاکستری رنگ است و یا لباس ابریشم خالص دوشیزه تنها نایلونی ارزان ‌قیمت است و گیسوان بلند طلایی‌اش یک کلاه‌گیس است. طبیعتا شاید کمی به شما شوک وارد شود؛ اما درست همین­جا فرصتی برای ایجاد یک رابطۀ صمیمی و واقعی بین دو نفر که یکدیگر را همان‌گونه که هستند می­ببینند، نهفته است. منبع: درمان پذيرش و تعهد با عشق، نوشته راس هريس / ترجمه پيمان دوستي، سپيده هدايتي، حسين محققي سفارش آنلاین این کتاب: http://dousti.net/Persian/?p=952

فرايندهاي اصلي درمان پذيرش و تعهد (ACT) منبع: هیز، استیون. (۲۰۱۳). درمان پذیرش و تعهد: گسلش شناختی. ترجمه دوستی، پیمان. احمدی، فاطمه. (۱۳۹۵). انتشارات فراگیر هگمتانه: چاپ اول. ----- هدف اصلی درمان پذیرش و تعهد (اکت) تغییر در خود صحبتی و رفتار بیرونی است. ACT به درمانجویان یاد می‌دهد که احساس‌های خودشان را بدون قضاوت نگاه کنند، چرا که جنگیدن یا اجتناب کردن از هیجان‌ها، اثر آنها را تشدید می‌کند. سپس ACT تمرکز خود را از محتوای تجربه‌ها به زمینه تجربه‌ها جا‌به‌جا می‌کند. درمان پذیرش و تعهد (اکت) بین پذیرش چیزهایی که نمی‌توانیم تغییر دهیم (در کنترل ما نیست) و چیزهایی که می‌توانیم تغییر دهیم (در کنترل ما است) تمایز قائل می‌شود. شش فرآیند بنیادی درمان پذیرش و تعهد (اکت) را بازگو می‌کنیم: گسلش شناختی: یاد بگیریم که نباید به وسیله افکارمان کنترل شویم، اما افکار را بدون درگیر شدن با محتوای آنها به رسمیت بشناسیم. پذیرش: بدون مبارزه با افکار به آنها اجازه آمد و رفت بدهیم. تماس با لحظه حال: توجه‌آگاهی داشته باشیم و از اینجا و اکنون آگاه باشیم. خود را به عنوان زمینه دیدن(خود مشاهده گر): افکار و احساس‌های خود را بدون قضاوت نظاره کنیم. ارزش‌ها: عمیق‌ترین خواسته قلبی ما برای چیزی که می‌خواهیم به طور مداوم طبق آن رفتار کنیم. اقدام متعهدانه: تنظیم اهداف بر پایه ارزش‌ها و تعهد به آنها، باوجود اینکه افکار یا هیجان‌های مزاحم و اخلال‌گر ممکن است به وجود آیند. شش فرایند بالا، پایه درمان پذیرش و تعهد (اکت) است که در زیر به شرح آنها پرداخته می‌شود. بررسی رفتارهای اجتنابی: معمولا درمانجویان با مشکلات مبارزه می‌کنند و اغلب با هدف حذف افکار و احساس‌های دردناک[۱] وارد درمان می‌شوند. پس در ابتدا رفتارهای اجتنابی بررسی می‌شود. برای مثال، وقتی افکار یا احساس‌های منفی به وجود می‌آیند، درمانجو برای اجتناب یا فرار از آنها چه کارهایی انجام می‌دهد؟ بررسی راهبردهایی که موثر نیست: برای اغلب درمانجویان مبارزه و تمرکز بر مشکل فعلی موجب می‌شود که مشکل حتی بدتر از آنچه که هست به نظر برسد. ACT به درمانجویان کمک می‌کند بین تجارب درونی ناخوشایند (احساس‌ها و افکار) و مشکلات روان‌شناسی تفاوت قائل شوند. درمانجویان اغلب فکر می‌کنند سلامتی یعنی اینکه بتوانیم تجارب ناخوشایند را حذف کنیم. درمانگران ACT با این ادعا که مغز به طور طبیعی در تمام روز به وسیله افکار و احساس‌های منفی احاطه شده است، سعی می کنند این باوررا به چالش بکشند. به بیان دیگر، این تنها کاری است که مغز انجام می‌دهد. هیچ راهی برای حذف کردن این افکار و احساس‌ها وجود ندارد و این غیر ممکن است، اما می‌توان با آنچه تحت کنترل ما نیست و به وسیله ما هدایت نمی‌شود رابطه بهتری ایجاد کرد(گسلش شناختی، پذیرش). خود را به عنوان زمینه دیدن (تفاوت قائل شدن بین خود، افکار و احساس‌ها‌): مانند بیشتر تمرین‌های توجه‌آگاهی درمانجویان یاد می‌گیرند با “خود مشاهده‌گر” در ارتباط باشند. مشاهده احساس‌های درونی با تجربه کردن آنها متفاوت است. این مرحله با تعدادی از تمرین‌های توجه‌آگاهی (هر دو در یک جلسه و یا در جلسات متفاوت) انجام می‌شود(تماس با لحظه حال، خود به عنوان زمینه). روشن کردن ارزش‌ها و انتخاب اهداف: درمانجویان می‌آموزند که بین ارزش‌های عمیق‌تر(خانواده، سلامتی و … ) و اعمالی که ممکن است که به آنها کمک کند در مسیر ارزش‌ها باشند (صرف یک ساعت ورزش با کودکان، و …) تفاوت وجود دارد. درمانگران به درمانجویان کمک می‌کنند که به جای تلاش برای کنترل افکار و احساس‌هایشان، روی رفتارهایی که تحت کنترل‌شان است تمرکز کنند. همچنین درمانجویان یاد می‌گیرند اعمالی که آنها را به سوی ارزش‌هایشان هدایت می‌کند(حتی وقتی احساس می کنند آنها را دوست ندارند) انجام دهند. برای مثال، ممکن است احساس خوبی برای رفتن به دندان‌پزشکی نداشته باشید، اما به هر حال می‌روید(ارزش‌ها). تمرکز بر روی تعهد: درمانجویان متعهد می‌شوند به مبارزه با هیجان‌های خود پایان دهند. آنها تمرین‌های گسلش، توجه‌آگاهی و پذیرش را در زندگی روزانه خود انجام می‌دهند. درمانجویان حرکت به سوی ارزش‌ها را ادامه می‌دهند و یاد می‌گیرند با وجود اینکه گاهی افکار و احساس‌های منفی پیش می‌آید باز هم مطابق با ارزش‌های خود عمل کنند. @actlearning

هیز: همینطور است، اما می‌خواهیم در مورد چیزهایی که مربوط به تو می‌باشد صحبت ‌کنیم. شبیه رفتن به طبیعت، و تماشا کردن حیات‌وحش است. ما تماشاگر نوعی حیات‌وحش روانی هستیم که در آن ما بیشه، و افکار جانداران آن هستند. در حیات وحش حیوانات با یکدیگر مبارزه می‌کنند، این خاصیت حیات وحش است، درست مانند خاصیت ذهن که در آن افکار خوشایند و ناخوشایند با هم در مبارزه هستند. پس یک صحنه وجود دارد اما تو نمی‌توانی بی‌طرفانه این حیات وحش روانی را مشاهده کنی چرا که طبق یک الگوی مزمن می‌خواهی به نفع یک گروه مبارزه کنی. می‌توانی بی‌طرفانه در مورد ترس‌ها، نگرانی‌ها، اضطراب‌ها و خود انتقادگری‌هایت صحبت کنی؟ سالی: فکر می‌کنم بله. هیز: مردد هستی. سالی: خب موانعی وجود دارند که باعث می‌شوند از افکارم دوری کنم. هیز: چه موانع دیگری وجود دارد؟ سالی: موانع ذهنی همیشه بهانه‌های راحتی هستند. منبع: درمان پذیرش و تعهد: گسلش شناختی استیون هیز ترجمه و تصرف: پیمان دوستی، فاطمه احمدی سفارش آنلاین: http://dousti.net/Persian/?p=955 —— ‏@actlearning

هدف اصلی درمان پذیرش و تعهد تغییر در خود صحبتی و رفتار بیرونی است. ACT به درمانجویان یاد می‌دهد که احساس‌های خودشان را بدون قضاوت نگاه کنند، چرا که جنگیدن یا اجتناب کردن از هیجان‌ها، اثر آنها را تشدید می‌کند. سپس ACT تمرکز خود را از محتوای تجربه‌ها به زمینه تجربه‌ها جا‌به‌جا می‌کند. درمان پذیرش و تعهد بین پذیرش چیزهایی که نمی‌توانیم تغییر دهیم (در کنترل ما نیست) و چیزهایی که می‌توانیم تغییر دهیم (در کنترل ما است) تمایز قائل می‌شود. منبع: درمان پذیرش و تعهد: گسلش شناختی استیون هیز ترجمه و تصرف: پیمان دوستی، فاطمه احمدی سفارش آنلاین: http://dousti.net/Persian/?p=955 —— @actlearning

برشی از کتاب درمان پذیرش و تعهد: گسلش شناختی نویسنده: استیون هیز ترجمه و تصرف: پیمان دوستی، فاطمه احمدی با مقدمه دكتر جواد خلعتبري انتشارات: فراگیر —--------- هیز: خب. رفتن به کافی شاپ و قهوه سفارش دادن با این فکر را بلد هستی؟ سالی: رفتن به کافی شاپ و قهوه سفارش دادن را بلد هستم، اما وقتی فکر "دوست داشتنی نیستم" با من است، نمی‌توانم قهوه سفارش دهم. هیز: خب، از ذهنت برای داشتن این فکر با لحنی مضحک و تمسخر آمیز تشکر کن. سالی: چطور این فکر را تحمل کنم؟ هیز: منظورم تحمل کردن نبود. این فکر با تو است، حتی ممکن است منطقی باشد. خیلی منطقی باشد. اما چه کارآیی دارد؟ سالی: بله، این فکر برای من کارآیی ندارد، اما غیر از گریه کردن چه کار می‌توانم بکنم؟ روی ترس‌هایم تمرکز کنم؟ سفارش اینترنتی: http://dousti.net/Persian/?p=955 سفارش تلفنی: 02144065970 —---- @actlearning —-----

فلش کارت شماره پنج شجاع بودن و جسارت داشتن اصرار ورزیدن در روبرو شدن با ترس، عدم قطعیت و موقعیت های تهدید آمیز @actlearning

فلش کارت شماره چهار شفقت مهربان عمل کردن در مقابل خود و دیگران وقتی درد را تجربه می کنیم. @actlearning

همايش ملي "تربيت اخلاقي" دانشگاه آزاد اسلامي سخنران ويژه: پيمان دوستي (دانشجوي دكتري تخصصي روان شناسي) @actlearning

درمان پذيرش و تعهد(ACT) را بيشتر بشناسيد. مترجم: پيمان دوستي(دانشجو دكتري تخصصي روان شناسي) مجله روان بنه، دي ماه ١٣٩٥ صفحه دوم @actlearning