Ōne And Onlఌ

نازی نازی بیاین تو همین دوران بمونیم.🙏🎀💔

این نقاشی شما را از خودکشی نجات میدهد.

نمیدونم شاید قبلیو شست برد. (قلبم تیر میکشه جدی الهی برای لوگوانگ بمیرم.)

اما هیچکس از حسادت نوئه وقتی که فهمید نتونسته اولین وانیتاس باشه نگفت...

دوزتان اینا کمیک رسمیه فن ارت اینا نیست.

تیل هیچوقت نگفت ایوان رو دوست داره اما همیشه میدونست اون تنها راه نجاتش از فروپاشیه.

تیل احساسش به میزی رو یه عشق کودکانه خطاب کرد اما احساسش به ایوان به قدری قوی بود که تونست یک سال تمام رو با اون زندگی کنه، حتی اگه فقط توی ذهن خودش بود.

شاید اگه داشتیمش همه چیز آسون تر میبود:) برای تیل مفهوم کلمه ی خانواده توی ایوان خلاصه میشد:)

من الان ازت بزرگترم:))

باید یادآوری کنم که این ایوان زاده ی ذهن تیله. یعنی اینجا خود تیل بود که داشت میگفت:«نمیشد من اول بگم؟»«کاش من اول میگفتم.»

گفتنش به اون راحت بود. خیلی راحت. اما چطور میتونست فقط فراموش کنه؟

باشه اما تیل اعتراف کرد که بارها و بارها ایوان رو کشیده و صرفا چون خجالت میکشیده بهش نشون نداده:) اما تیل هیچوقت فکرش رو میکردی روزی برسه که بخوای نقاشیاتو بهش نشون بدی اما نتونی؟

از دست دادن ایوان اونقدر براش غم بزرگی بود که ذهنش یه ایوان خلق کرد، به خودش درد داد تا فراموش نکنه و با سکوت جریان زندگی خودش رو متوقف کرد.

امروز تصمیم گرفتم دوباره کمیکارو بخونم و خودمو غمگین کنم. الانم تصمیم دارم این کارو با شما بکنم چون چرا که نه؟

صدا وسیله ی ارتباطی تیل با دنیا بود. خوندن، نواختن و حتی فریاد زدن. اما بعد از اینکه ایوان رو از دست داد خاموش شد؛ شاید ایوان اون دنیایی بود که تیل دلش میخواست توسطش شنیده بشه؟