اینجادیوانهایمینویسد!
Ir al canal en Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
6 248
Suscriptores
+924 horas
-1527 días
+2 03030 días
Archivo de publicaciones
تا اونجایی که میدونید، من کتابفروشی دارم. و احتمال قوی بعد از کنکور دوباره قوی استارتش بزنم و بریم برا فروش کتابها.
خوشحال میشم اگه کتاب دوست دارین، از بچه های ورق ورقیم حمایت کنید. :)))
درِ قرمز رو انتخاب کردی...
در رو باز میکنی. اتاق کاملاً خالیه؛ فقط یک آینه وسطش قرار داره. نزدیکتر میشی. اما تصویر داخل آینه، تو نیستی. آدمی رو میبینی که روی صندلی اتاق اول نشسته... همون اتاقی که فکر میکردی ازش فرار کردی. بعد میبینی که اون آدم سرش رو بلند میکنه. و بهت نگاه میکنه. لبخند میزنه. همون لحظه میفهمی چیزی که دیدی رو نباید میدیدی... چون اون آدم، تویی.
https://t.me/im_james_moriarty
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/ABIEBI_1819
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/shayad_man01
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/Benim_yaram_4_18
درِ قرمز رو انتخاب کردی...
در رو باز میکنی. اتاق کاملاً خالیه؛ فقط یک آینه وسطش قرار داره. نزدیکتر میشی. اما تصویر داخل آینه، تو نیستی. آدمی رو میبینی که روی صندلی اتاق اول نشسته... همون اتاقی که فکر میکردی ازش فرار کردی. بعد میبینی که اون آدم سرش رو بلند میکنه. و بهت نگاه میکنه. لبخند میزنه. همون لحظه میفهمی چیزی که دیدی رو نباید میدیدی... چون اون آدم، تویی.
https://t.me/ak1aria
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/Aydalland
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/yekjaydel
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/Myphotos_78
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/zaraiow
درِ سیاه رو انتخاب کردی...
همین که وارد میشی، در پشت سرت بسته میشه. برمیگردی و دستگیره رو میکشی؛ هیچ اتفاقی نمیافته. راهرو جلوت تاریکتر و تاریکتر میشه. چند قدم جلو میری و ناگهان متوجه میشی چیزی عجیبه... دیگه حتی صدای قدمهای خودت رو هم نمیشنوی. راهی برای برگشت وجود نداره. و بدتر از اون... هیچکس نمیدونه تو اینجا هستی. این در فقط یک طرف داشت.
https://t.me/yadegar_rrr
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/Daymahfaramoshnemishe
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/parvazzze
