اینجادیوانهایمینویسد!
Ir al canal en Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
6 248
Suscriptores
+924 horas
-1527 días
+2 03030 días
Archivo de publicaciones
درِ قرمز رو انتخاب کردی...
در رو باز میکنی. اتاق کاملاً خالیه؛ فقط یک آینه وسطش قرار داره. نزدیکتر میشی. اما تصویر داخل آینه، تو نیستی. آدمی رو میبینی که روی صندلی اتاق اول نشسته... همون اتاقی که فکر میکردی ازش فرار کردی. بعد میبینی که اون آدم سرش رو بلند میکنه. و بهت نگاه میکنه. لبخند میزنه. همون لحظه میفهمی چیزی که دیدی رو نباید میدیدی... چون اون آدم، تویی.
https://t.me/study06n
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/eykashham00
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/my_soul2203
درِ قرمز رو انتخاب کردی...
در رو باز میکنی. اتاق کاملاً خالیه؛ فقط یک آینه وسطش قرار داره. نزدیکتر میشی. اما تصویر داخل آینه، تو نیستی. آدمی رو میبینی که روی صندلی اتاق اول نشسته... همون اتاقی که فکر میکردی ازش فرار کردی. بعد میبینی که اون آدم سرش رو بلند میکنه. و بهت نگاه میکنه. لبخند میزنه. همون لحظه میفهمی چیزی که دیدی رو نباید میدیدی... چون اون آدم، تویی.
https://t.me/baha0011se
درِ سیاه رو انتخاب کردی...
همین که وارد میشی، در پشت سرت بسته میشه. برمیگردی و دستگیره رو میکشی؛ هیچ اتفاقی نمیافته. راهرو جلوت تاریکتر و تاریکتر میشه. چند قدم جلو میری و ناگهان متوجه میشی چیزی عجیبه... دیگه حتی صدای قدمهای خودت رو هم نمیشنوی. راهی برای برگشت وجود نداره. و بدتر از اون... هیچکس نمیدونه تو اینجا هستی. این در فقط یک طرف داشت.
https://t.me/My_Kenopsia
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/DDaarrrkkkmmmmiiii888
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/donyaporsetare
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/Isunshinel
درِ سیاه رو انتخاب کردی...
همین که وارد میشی، در پشت سرت بسته میشه. برمیگردی و دستگیره رو میکشی؛ هیچ اتفاقی نمیافته. راهرو جلوت تاریکتر و تاریکتر میشه. چند قدم جلو میری و ناگهان متوجه میشی چیزی عجیبه... دیگه حتی صدای قدمهای خودت رو هم نمیشنوی. راهی برای برگشت وجود نداره. و بدتر از اون... هیچکس نمیدونه تو اینجا هستی. این در فقط یک طرف داشت.
https://t.me/itsmiramia
درِ سبز رو انتخاب کردی...
دستگیره رو پایین میدی. این بار هیچ صدایی نمیاد. در که باز میشه، نور شدیدی چشمهات رو میزنه. چند لحظه طول میکشه تا بفهمی... بیرونی. نه نگهبانی هست، نه قفلی، نه اتاقی. فقط یک جادهی خالی و آسمونی که بعد از مدتها دوباره میبینیش. برمیگردی پشت سرت رو نگاه میکنی؛ در دیگه وجود نداره. بالاخره آزاد شدی.
https://t.me/Dandelion_Worlld
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/sarelline
درِ سیاه رو انتخاب کردی...
همین که وارد میشی، در پشت سرت بسته میشه. برمیگردی و دستگیره رو میکشی؛ هیچ اتفاقی نمیافته. راهرو جلوت تاریکتر و تاریکتر میشه. چند قدم جلو میری و ناگهان متوجه میشی چیزی عجیبه... دیگه حتی صدای قدمهای خودت رو هم نمیشنوی. راهی برای برگشت وجود نداره. و بدتر از اون... هیچکس نمیدونه تو اینجا هستی. این در فقط یک طرف داشت.
https://t.me/midnight_memorieo
درِ آبی رو انتخاب کردی...
به محض ورود، همهچیز ناپدید میشه.
وقتی چشمهات رو باز میکنی، دوباره توی اتاقی هستی که سالها پیش ازش فرار کرده بودی. همهچیز دقیقاً سر جاشه؛
همون دیوارها، همون صداها، همون آدمها.
اما این بار یک تفاوت وجود داره:
تو میدونی آخر این داستان چی میشه.
میتونی دوباره همون اشتباه رو تکرار کنی...
یا این بار چیزی رو تغییر بدی که تمام این مدت فکر میکردی غیرقابل تغییر بوده.
فقط یادت باشه:
گاهی برگشتن به گذشته برای تغییر دادنش نیست؛ برای اینه که بفهمی چرا هنوز نتونستی ترکش کنی.
https://t.me/Aland837
بیاید جوابا رو بذارم ساعا 17 بریم قسمت سوم چالش، بعد هم برم بشینم درس بخونم.
