کتاب و چای نَبات

زنان به شکل شگفت آوری دردمند و عمیق اند.

فقط تا زمانی می‌توان زندگی کرد که مست زندگی بود؛ ولی به محض آنکه هشیار می‌شوی دیگر نمی‌توانی نبینی که همه اینها فقط فریب است آن‌هم فریبی ابلهانه!

«متوجه شدم به نام دین چه می‌کنند و به وحشت افتادم»

#اعتراف #لئو_تولستوی #رمان

«پس اگه میخوای یه آتئیست دو آتیشه بار بیاری اونهارو سفت و سخت بگیر به باد تعلیمات مذهبی این همیشه جواب داده.»

#انجمن_شاعران_مرده #ان_اچ‌کلاین_بام #رمان

زنده‌ام و غمگین، کاش هیچ‌کدام نبودم.

نام کتاب:#آخرین_روز_محکوم_به_یک_اعدام #The_Last_Day_of_a_Condemned_Man نویسنده: #ویکتور_هوگو سبک:#رمان

ساده منم، باده منم، از همه‌جا رانده منم از نفس افتاده منم، خنده‌ی افسرده منم نور منم، شور منم، بنده‌ی مجبور منم نفخه‌ی آن صور منم، زنده‌ی در گور منم ساز منم، راز منم، قافیه‌پرداز منم پشتِ‌هم انداز منم، عارفِ طنّاز منم گشنه منم، تشنه منم، زخمیِ هر دشنه منم بر لجن آغُشته منم، سویِ تو برگشته منم پیر منم، شیر منم، از همه دل‌گیر منم آیه‌ی تطهیر منم، سوره‌ی تکویر منم راه منم، چاه منم، در دلِ گِل-کاه منم گرچه گدا شاه منم، فرصتِ کوتاه منم هوش منم، گوش منم، عاقلِ مدهوش منم یادِ فراموش منم، آتشِ خاموش منم هست منم، مست منم، آیِنه در دست منم گفت مرا پست منم، لایقِ این شست منم باد منم، شاد منم، هفت‌صد و هفت‌داد منم معنیِ اعداد منم، رابط ابعاد منم گریه‌ی یعقوب منم، طاقتِ ایوب منم ساقیِ مشروب منم، پیشِ‌تو مغلوب منم

آخرین موومان اثری تأمل‌برانگیز و عمیقا تأثیرگذار از نویسنده‌ی اتریشی رابرت زتالر است که به دلیل نثر مینیمالیستی و در عین حال شاعرانه‌اش شناخته می‌شود. آخرین موومان درون‌مایه‌ای تأملی درباره‌ی فناپذیری و میراث دارد. تأملات مالر، تضادی میان جاودانگی هنر و گذرای بودن زندگی انسان ایجاد می‌کند و این پرسش را پیش می‌کشد که پس از نواخته شدن آخرین نت، چه چیزی از یک فرد باقی می‌ماند؟ رمان همچنین به تنهایی و بهایی که هنر از خالق خود طلب می‌کند، می‌پردازد. هرچند مالر با موسیقی‌اش به شهرت و جاودانگی رسیده، اما همین وسواس هنری، او را از عزیزانش دور کرده است. زتالر با ظرافت، تقابل میان روابط شخصی و تعهد بی‌حدوحصر به آفرینش را به تصویر می‌کشد. نثر موجز و در عین حال شاعرانه‌ی او، ماهیت ناپایدار حافظه را بازتاب می‌دهد؛ خاطراتی که به‌طرزی گریزپا در هم می‌آمیزند، میان شادی و اندوه نوسان می‌کنند و لحظاتی زودگذر را شکل می‌دهند که در عین سادگی، ژرف و ماندگارند."آخرین موومان" رمانی آرام اما قدرتمند است که تأثیری دیرپا بر خواننده می‌گذارد.

اگر یکی دیگر را بیندازی توی دیوانه خانه ثابت نمی‌کند که خودت عاقلی.